Solutioᵐ dubitationūcxvii
cxpii
nec lacrimis idoneū ita vt vel vixvl̓ nunqͣꝫ flere poſſit. Erit alter cordis feminei mollis ad oēꝫ miſeratōis occaſionē lacrimis laxū vel ꝓnū. Primꝰ eliciet deteſtationē pcc̄iſui intenſius in aīo. fortiꝰ et laudabiliꝰ in caſu qͣꝫ aliꝰ. nec app̄hendetillū ſapiētis verbū. Cor durū malehabebit in nouiſſimo. Iā em̄ talispcc̄a deteſtās ꝓpt̓ durū nō durumcor hr̄e ſꝫ molle dicēdꝰ ē. fit tn̄ vt ſepe redūdātia doloris cordialis incorpꝰ niſi ſiſtat ſe libe̓ mens ne fluatin inferiora ſicut in xp̄o fuit. ſic̄ poterat Adam ſicut maria nullūhn̄s motū p̄uenientē iudiciū rōnis.imꝑabat vt placebat in corpꝰ¶ Eliciunt̉ ex hac diſtinctione magiſtrali ⁊ auctētica vulgata ꝓbatareceptaqꝫ ſalubres et pulcre ꝯſiderationes. Primo ꝙ nōia ſenſibiliūpaſſionū tranſferunt̉ rōnabilit̓ adaffectōes volūtatis ſignificandas.hoc ꝯfeſtim ꝑſpicuū eſt de dolorede quo minꝰ qͣꝫ de pluribꝰ alijs apparet. et hoc diffuſe deduxit Augl.in ſuo de ciuitate diuerſis libris etcapitulis. maxīe dū lōgā de opinione ſtoicoꝝ ex hiſtoria āgellij teriorōeꝫ. ſumpta occaſione de paſſionibꝰ demonū ẜm poſitionē platonicoꝝ. nōiatim apulei. qͥ deſcribēsdemones dixit eos eſſe aīalia corꝑe eterna. aīo paſſibilia. om̄i videlicꝫ gene̓ paſſionū. quales in hōimcordibꝰ exꝑimur. Ac ꝑinde nitit̉ ſaluare ſuꝑſtitiones gentiliū et ſacrificia et carminatōnes. qm̄ dixit de-
mones talibꝰ allici vel placari. Ceterū Augꝭ. ꝯcludēs ex hac miſerabili ꝯditōne damnationē demonūꝑuerſiſſimā. plus qͣꝫ hōim. hic etiāpeſſimoꝝ redit ad rememorationēduaꝝ ſectaꝝ. Ana fuit ſtoycorumq̄ paſſiones ponebat in ſapienteꝫcade̓ nō poſſe. qm̄ erat virtuoſus.virtutes āt iſēſibilitates. qꝛ ſēſū ꝓhibent paſſionū. Secta fuit alteraperipateticoꝝ q̄ nō dānabat paſſiones oēs nec a virtuoſo ꝓhibebatſi fierēt moderate. Cōcludit tn̄ Auguſtꝭ. diſputationē hac magis eſſeverbalē de nōibꝰ paſſionū qͣꝫ realēde ſuis effectibꝰ. Fallebāt̉ āt ſtoyciqꝛ ſolū ꝯſiderabāt in hōie rationē.nec aliqͥd hr̄e debe̓ qd̓ eſſet cōe cūcorꝑe credebant. Deceptꝰ eſt econtra ſtultꝰ epicurꝰ nihil in hōie moreſaduceoꝝ p̄ter corpꝰ attēdēs et dices in corde ſuo nō ē deꝰ Fides ꝟoꝯſonat illūiate rōnis Ariſtoteli ponēti in hōie aīaꝫ rōnalē et corpꝰ organicū. hec ſūt ꝓut hic loquit̉ ⁊ caro. Fuerunt apud nos p̄cipui duotheologi qͦꝝ vnꝰ magis inſecutusph̓iaꝫ Ariſtotꝭ. tradidit nōia paſſionū nō ꝓprie dici de affectionibꝰ ſpiritualibꝰ Alter plꝰ herēs auguſtinotradidit in ſpū rōnali ſic inuēiri cōcupiſcibilē et iraſcibilē volūtariasẜm ꝓpriā theologoꝝ acceptioneꝫꝙͣ admodū in appetitu ſenſuali ẜmph̓m. Et hoc abſqꝫ dubitatōne putamꝰ eſſe veꝝ. quāuis vt Augꝭ. tradit fruſtra de ꝟbis vbi de re ꝯſtatnectit̉ ꝯtrouerſia. Neqꝫ em̄ ph̓us