anime deuote
xcilii
digna ſim filia dei nominari. cumiam mea ignauia meā ingenuitatatē. meā d̓inā naſcētiā. meāqꝫ celſitudinē penitꝰ amiſeri. ⁊ hͦ in meocerte hoſpitio deformē illū ac horrēdū hoſpiteꝫ .ſ. pcc̄m admittendoQd̓ vtiqꝫ oēm q̄ ip̄m ſuſcipit corrūpit aīaꝫ. fedāqꝫ atqꝫ deteſtabilēreddit. ac inimici ſalutis ꝯſtituit filiā Qiuſticia qͥs te aduerſuꝫ me ⁊aduerſꝰ meā or̄onē ꝓcuratrice cōſtituit? Nō ego certe te ad hͦ aduocaui Scio eī qꝛ cora te ſubſiſtēnō poſſē Illi potiꝰ mīe/ clemēti curie me ſb̓miſi. illāqꝫ meā ꝯſtitui aduocata. imo ſuo penitꝰ iudicio ſtae̓volo. qͣꝫuis et te ec̄ iuſticiā mͥ decet eē ꝓpiciā ⁊ amicā Cur ita; qm̄tecū ſū vniꝰ ſn̄ie Tū qͥdē odio habes pcc̄m ⁊ ego nūc illud odi. Tuilld̓ ꝑſeq̄ris. hͦ idē facio d̓ illo pēitētia agēs puniēs ⁊ vehement̓ dolēs qꝛ illd̓ vnqͣꝫ admiſerim. a̓ ei tribuerim fidē Ita qͥppe agēs tuū oiuſticia execeo officiū. de me ip̄a iudiciū ſumēs Tu itaqꝫ ec̄ ꝓ me int̓cedes ¶ Sed forſitan mͥ dices. ꝙlōge citra ꝯdignuꝫ in hac ꝑte deme ſūmo iudiciū. nō ꝯdigne vt merui mea vindicas pcc̄a Prohdolor iuſticia/ fateor ita eē vt aſſerisſꝫ hͦ venit ꝯdonādū. qm̄ nō ſubeſthͦ viribꝰ meis Neceſſitas aūt lege̓nō hꝫ. infirmitas qͥdē mea pauꝑtas atꝫ imbecillitas nō me ſinuntad ꝯdignū vel etiā ad votū expugnare ac ꝑſeqͥ pcc̄a cū ſua familiaSed ab inope vel ꝑua ſolutio ſibi poſſibil̓ acceptanda ē. ⁊ ab operario debili labor remiſſꝰ nō ſper-
nēdus Sis itaqꝫ iuſticia de meapoſſibilitate ꝯtēta. qd̓ reliquū eſttua potēti ꝟtute ſupplebis.Onſidera igit̉. ſi tui ſit officijtueqꝫ ꝯſuetudīs vltra viresexpoſce̓ Cū aūt mͥ maior ade̓it incolumitas ac potentia diuine gr̄eꝟtutū qꝫ fortiꝰ robur. tūc ⁊ potentius cū pcc̄o ꝯgrediar eiqꝫ viribaduerſabor. ¶ Dico inſuꝑ ꝙ benedictꝰ filiꝰ dei ꝓ me debitū ſufficiētimo ſuꝑabundant̉ ſoluit. qͣꝫtūlibꝰetiā ātea offēderim ſaluo ꝙ ei melegitime ſb̓ijciaꝫ. ⁊ ſue ſim aſcriptafamilie Nll̓o āt iue̓ duplex de offēſa exigit̉ emēda. nā ⁊ deꝰ nō punitbis in id ip̄m Quicqͥd igit̉ mīa filij dei circa me face̓ diſpoſuerit minime tu poteris ꝯtradicē Ceterūiuſticia te int̓rogo. ſi nō ad inſtanciā ſcōꝝ qͥ apd̓ te hͦ meruerūt tenearis aliqͥd annuere. profecto ſicQuē ei honorē illis impēderes. ſieos te ꝓ pcc̄oribꝰ dep̄cātes velutalios qͦſlibꝫ qͥbꝰ nunqͣꝫ fuiſti hōrivacuos repelleres. Iade igituror̄o meā ⁊ reuerte̓ ꝯfidēter ad celeſtē citatē. illicqꝫ ſc̄os illos ſolicites vt tibi ⁊ mͥ iuſticiā pacatā reddāt. vt ⁊ illa ſil̓ cū mīa mͥ pacē īpetrēt ad dn̄m deū meū ⁊ pr̄eꝫ meūatqꝫ ita ad domū meā vn̄ exijt denuo reuertat̉ ¶ O vtinā horā illāp̄ſcire poſſem. q̄ dignabit̉ dn̄s meus ad me declinae̓ Cur nō aliquēnūcioꝝ ſuoꝝ premittit. vt legitime parata poſſem illum decenterid eſt deuote ac ſancte ſuſcipe̓; Aliquotiens enī adeo latenter aduem x.
m x.