anime deuote
xcii
cordis r̄uertebat̉ ad me lumē gr̄eac ſol iuſticie ſb̓ vmbra ſobrie deuotōis. ⁊ tūc pͥmū ſigna tui ing̓reſus ꝑpēdeba Tūc lꝫ tarde nimisintelligebā ſb̓ qͣ foͣr te intruſeras.Nec enī ita latē potes vt nō aliqd̓ſꝑ tue malicie veſtigiū relinqͣs Tecū qͥppe accedit altitudo q̄dā cordis ad ardua immoderate tēdēsputa ad aliquā habēdā viſionē inſolitā vel ad miraculū oꝑādū. vtinſurgit temeraria q̄dā de ſe p̄ſūptio aut immoderata de ſuo oꝑaut ſtatu ꝯplacētia ſublimis qꝫ actoͣ inflāmata leticia vl̓ nimiū leuis⁊ effrons ad ſui iactātiā aut excuſationē ſub ymbra ꝓfectꝰ aūt ꝓprijſeruādi honoris Iel etiā aliqn̄ exaltera ꝑte duriciē qndā cordis tecū adducis. maturitatē qͣndā atqꝫ gͣuitatē inſimulās Aſtqꝫ hmōiduricies p̄tēſa ⁊ dedignās. ꝑtinaciter ſuis dictis ⁊ volūtatibꝰ inherens ad iraſcēdū ⁊ ſub vmbra correctōis oīa temere ⁊ lacerari facit¶ At his ꝯtraria penitꝰ adueniunt. vbi tu ſuꝑbia fueris miſſa foris Ibi ſiqͥdē adeſt humilis demiſa ac temperata letitia. nulla leuitas nulla iactantia nulla ſui excuſatio. Ibi adeſt maturitas ⁊ grauitas ſine ira ſine amaritudīe ſinevindicta. imo cū omni dulcedineet māſuetudine cordis Tūc ē aiapatiēs ⁊ benigna. tūc vituperia ⁊laudes humanas ꝯtemnit. ⁊ proſoliꝰ dei dn̄i ſui bn̄placito circa ſeet alios oꝑari ſtudet. De reliquonulla ſibi cura ē imo qd̓ ampliꝰ eſt
ſe vilē videri volet nō honorabilēqͣntū eſt ꝓpt̓ ſe. qm̄ ſe ip̄am ꝯgnoſcēs ⁊ iudicās ad intra opprobriodignā. nō vtiqꝫ ſe pluris eſtimandam volet exteriꝰ in alienis laudibus qͣꝫ ſe interiꝰ dignam arbitrat̉Quinimo exēplo ieſu xp̄i ⁊ ſi omnihōre digna extiterit taleꝫqꝫ ſe interiori noticia vere dijudicet. ꝓpriotn̄ inſtinctu ⁊ affc̄u humilis ⁊ abiecta videri deſiderabitMeditatio altitudinis iudiciorumdei ſuꝑ filios hominū ꝓuocansad humiliationē ſui ⁊ alios nō iudicandiAltitudo incōꝑabilis acabyſſus ꝓfūdiſſima iudiciorū dei in oībꝰ. p̄cipue āterga homines Quis illa ſcire poterit aūt inueſtigare? Cū enī miſereri voluerit/ nihil ē eo clementiusCū vero iuſticiam tribue̓ nihil eoterribiliꝰ Si ei milleſies in die hōillū ꝓuocauerit ⁊ milleſies ad ip̄mreuerſus ſupplex veniā ⁊ gr̄aꝫ petierit mox impetrat qd̓ petit Eccevelut qͣndā ſtultā miſericordiā acludū puerilē Rurſus ſi in ſolo moͣrli deceſſerit hō irreuocabilit̉ mittitur in ignē eternū. cū tn̄ ſit dei fili⁊ plaſma eius ꝑ creationem Eccevelut furorē quēdā ac horrorē intolerabilē. De qͣꝫpl̓imis nēpe legimus qͥ pene vſqꝫ ad mortē a pcc̄isimmunes ſeruati ſūt ⁊ poſtmodūad mala oꝑa declinātes morte p̄uēti ſūt ⁊ dānati At ꝯtra fueruntalij qͥ ſꝑ malā vitā ſectati tādē nim. 2.
m. 2.