animedeuote

tiū et lacerātiū. Qua ꝓpt̓ vagabūda nō inueniēs reqͥem ꝑ h̓ deſertū diſcurro Sūt aūt hi canes cure ille diuerſe ac ſolicitudines mūdāne q̄ varijs modis me mordēt⁊ lacerāt. qͥbꝰ pl̓imū turbor ⁊ euagor in deſerto p̄dc̄o nuſqͣꝫ reqͥeminueniēs nec āpliꝰ reſpirare valeoniſi venero ad te qͥ es fons vite ⁊refugij locꝰ. in qͦ mihi erit refugiūet ſecūritas ¶Meditatio et oratio diuiſa ꝑ partes ſuper qͣrta petetione or̄onis dn̄ice Panem noſtrūqͦtidanum da nobis hodieAuꝑi panē ꝓpt̓ deū Egoſū pauꝑ illa famelica locata int̓ duas mēſas. qͣꝝ vnaē cibis hꝰ mūdi onuſta. qͥbꝰ qͥdemveſci poſſeꝫ ſed illos deteſtor ⁊ recuſo. altera bonis exuberat ſpūalibꝰ qͥbꝰ cū afflue̓ deſidereꝫ. minimeꝓ voto illa ꝯſeqͥ valeo Heu moriet̉ mi pr̄ hec miſerā famelica intuo ꝯſpectu ac tuoꝝ oīm ſc̄oꝝ inhac mēſa bonis gr̄e ⁊ gl̓e refertadiſcūbētiū. vbi edūt ⁊ bibūt vſqꝫad ſatietatē. imo vſqꝫ ad ſobriamebrietatē Nō qͥdē ſū digna ſede̓ inhac mēſa nec hͦ reqͥre̓ p̄ſumo. ſedhūilit̓ peto vel de micis ⁊ reliqͥishꝰ mēſe magnifice/ paꝝ aliqͥd ꝑcipere. qͦ aliqͣntulū refocillata valeāfamē ſitimqꝫ meā ⁊ ſi nō ad plenūſedare Lego in euāgelio de diuiteepulone qͥ gͣuit̓ de duricia atꝫ auaritia arguit̉. ꝙ immiſericordit̓ pauꝑeꝫ lazaꝝ a ſe reppulit illi ſue mēſemicas nec volēs tribue̓ At ego ſūilla pauꝑ infirma mēdicā vlceri-

lxxvibꝰ ac vulneribꝰ plena diuerſoꝝ vicioꝝ. q̄ vr̄is aſſū in ꝯſpectibꝰ O ſācti ⁊ ſc̄e dei oēs in vr̄is ianuis clamo ſuſpirās. ⁊ peto de micis vr̄isne q̄ſo moleſte feratis. et more illius diuitis reprobi ne me immiſericordit̓ tractetis Abſit a vobis hͨimproperiuꝫ. abſit vt in tā pijs acmagnificis cordibꝰ tāta īueniat̉ īhūanitas. p̄ẜtim cū ſine vllo vr̄odetrimēto ac ſine vlla diminutiōeid facē poteritis Mementote vosaliquotiēs ab hac mēſa fuiſſe alieenos. ⁊ nihilominꝰ tūc ex ea paſcilibent̓ voluiſtꝭ. Ita igit̉ ⁊ nūc mͥ facite q̄ vob̓ fieri tūc voluiſtis Ieſtra qͥdē ſoror ſū ⁊ ſi in hūilē ſtatūdeiecta. etſi in exilio. etſi in carcē ⁊ſi in miſeria ⁊ pauꝑtate maxīa ꝯſtituta Ne ign̄ me fame ꝑire ſinatis īꝯſpc̄u vr̄oꝝ ⁊ qͥdē pijſſimoꝝ ocl̓orū vr̄oꝝ. et in tāta plenitudine ſpiritualiū alimētoꝝ Sū ego heu deterioris ꝯditiōis ⁊ magis repellēda. qͣꝫ catellꝰ qͥ vl̓ de reliqͥis dn̄i ſuifinit̉ refici Fateor qͥppe me ꝑ peccatū fc̄aꝫ etiā cane deteriorē. maneo tn̄ ſꝑ naturali ꝯditiōe vr̄a ſoror Ne igit̉ tā graui aīo meū peccatū feretis. qd̓ vtiqꝫ nūc mͥ odioeſt atqꝫ a meo repello ꝯſortio. qͥnpotiꝰ ad id qd̓ naturali ꝯditionevob̓ tā de ꝓpinqͦ iūctū ē ꝯpatiēdovr̄os inclinabitis aīos. ¶ Scd̓aꝑs Reꝝ fateor me om̄i iure ⁊ obmea maleficia carceri digne mācipatā. ſꝫ heu qͥs tā ſeuerꝰ iudex tāqꝫſeuus qͥ captiuū adhuc indemnatuꝫ fame perire ꝑmittat. ⁊ petenti

k 4