De mēdicitateſpūali ſiue colloquio
De mēdicitatedei ſiue ꝯmedat ſiue bibat ſiue ec̄dormiat. qn̄ videlꝫ id̓o qͦs ſe ſomnō tradit vt hinc poſtea dino reddat̉ aptior obſeqͥo ¶ Aīa Scirē libent̓ o hō cur freq̄ter ſub formaor̄onis dicunt̉ plures pſalmi quinihil vt plurimū ad rē ꝑtinēt ꝓ qͣorādū ē Sepeqꝫ accidit vt is quihos pſalmos canit a dicit ignareſt ⁊ indoctꝰ ẜmonē latinum ignorās. ac ꝑ hͦ nullū pſalmoꝝ hn̄s ītellectū ¶ Bō Ita ē aīa. nō eī ſꝑ vniformis ē impetrādi modꝰ vt circaſcl̓i pͥncipes aliqͣlit̓ ē ſuꝑiꝰ declaratū. qd̓ ⁊ hugo de ſc̄o victore latideclarat Et ꝓ ꝯpēdio tria ſūt q̄p̄cipue ꝯferūt ad inclinādū maioris alicuiꝰ animū ⁊ fauorē illiꝰ ꝓcurādū ad ſuū ſubditū ¶ Anū ē dūſb̓ditꝰ ip̄e illū vehemēter laudat ⁊ꝟtutes eiꝰ extollit. magnitudineꝫopulētiā. bonitatē. māſuetudineꝫlargitatēqꝫ p̄dicat Et ꝑ hūc modū or̄o dirigit̉ ad deū non exp̄ſſealiqͥd ab eo petēdo. ſꝫ tm̄mō pio ⁊hūili corde laudes eiꝰ depromēdoputa dicēdo qͣꝫ piꝰ qͣꝫ magnificꝰ qͣꝫniāſuetꝰ qͣꝫ benignꝰ es dn̄e ⁊ ſic dealijs eiꝰ infinitis laudibꝰ Ulteꝝ ēdū illi aduerſarioꝝ ſiue hominuſiue demonū ꝯmemorat̉ tyrānicacrudelitas. ꝑ quē modū pl̓es oratiōes tradunt̉ in pſalterio ¶ Tercum ē dū is qͥ impetrare deſideratſuā ꝓteſtat̉ miſeriā pauꝑtatē ⁊ anguſtiā. ꝯmemorās ſe cū ſit debil̓⁊ imbecill̓ oī oꝑe oī ꝯſolatōe deſtitutū. et hec eadē aliqn̄ ī alijs eē cō
ſpūali ſiue colloquiomemorat. ꝓpt̓ qd̓ nullū ſibi ab homine ſꝫ a deo ſolo expectat auxilium Et fit aliqn̄ hmōi or̄o abſqꝫexp̄ſſa aliqͣ petitiōe nudē ⁊ ſimplicit̉ tales ⁊ ſil̓es defectꝰ ⁊ nc̄itatesaꝑiēdo Et hͦ vl̓ qꝛ ſe indignū impetratōe iudicat. vel qꝛ ꝓpt̓ eiꝰ magnitudinē rē deſiderata nō audetexpͥme̓ Qui diligent̓ ſcrutat̉ ſcpͥturas nihil in eis inueniet qd̓ nō adalterū hoꝝ triū modoꝝ orādi reduci poſſit Suꝑ qͦ adiūgo ꝙ necin orādo ſꝑ vno modo diſponit̉orātis affectio ſeu deſideriū. quinimo multifarie variat̉ ⁊ nihilominꝰ manet recta ⁊ fructuoſa quēadmodū ip̄a or̄o. q̄ ad veritatē nihilAliud ē qͣꝫ hūil̓ ⁊ deuota affectio īdeū finaliter relatā Aliqn̄ igit̉ ſiſtit affectio in qͣdā ꝓfūdā reuerentia ⁊ ſb̓iectōne ad deū. diuinam exvna ꝑte ꝯſiderās altitudineꝫ ⁊ exalia miſeriā frāgilitatis hūane ſicut ſi aliqͣ hūilis ꝑſona magnumaliquē imꝑatorē hr̄et obuiū moxſe diligent̓ retrahe̓t ⁊ ꝓfūde inclinaret. tota qꝫ tremebūda ſe qͦadpoſſet ī ſuū cōtrahe̓t locū Plerūqꝫ āt affectio reſidet ī tiore dū tremēda dei iudicia ꝓfūde ꝯſideratq̄ adueſꝰ impios h̓ ⁊ apd̓ inferosexercet. ſic̄ cū pͥnceps aliqͥs aduerſꝰ ſuos ẜuito e̓s gͣuit̉ indignal̓ ꝑcipit̉. ceteri oēs ꝯtremiſcūt ec̄ ſi nullius offēſe ſibi ꝯſcij ſint ¶ Eſt ⁊ aliaffectiōis modꝰ qͥ ꝑ ꝯſiderationēꝓprioꝝ defectuuꝫ qͥbꝰ nr̄is viriboccurri non p̄t. ſummā ſibi ſuadet