ꝯd ſcyqres

lxi

υ55benignitatis Sine enī ꝯfidētia tal̓timor nimis eēt culpabilis ⁊ impedimētū aſcēſus nr̄i mōtis. ꝓpt̓ tremorē ⁊ tribulationē āpliorē qͣꝫ rōexqͥreret ſeu qͣꝫ iuſtū eſſet a timoreconceptāDe qͥbuſdaꝫCapi. xxxvl. alijs impedimētis iſtiꝰ vieOquamur adhuc de alijsqͥbuſdaꝫ obſtacul̓ ſiue impedimētis Sūt ei quidaꝫqui aſinū ſuū. hͦ ē corpꝰ ꝓprium nimis vexant. ita ꝙ aīa ſe d̓ eo iuuare nō valet Alij aūt nimis ſt̓ repleti atqꝫ pōderoſi infirmi ⁊ dormiētes ſiue pigri Nimis ei diu extiter̄tin infirmario a infirmitate carnalitatis. ꝑ ꝯmeſtionē exceſſiuaꝫ atqꝫpotationē aut vaniloquiū Sūtqtl̓es tanqͣꝫ ꝯtracti. r̄ſoluti. ꝑalytici⁊ dormitantes. iōqꝫ ip̄os oꝑtꝫ cūrari a baſſo incipiēdo ſcꝫ ꝑ humilē pn̄iaꝫ Sꝫ quidā ſūt qͥ aſcēdēdovehemente patiunt̉ aliqn̄ ꝟbi deifamē ſpūalē. cupiūtqꝫ pꝰ hec illudaudire ⁊ legē. vn̄ accidit ꝙ legendo nimis ſeip̄os detinēt Recipiūtillic refectionē ampliorē qͣꝫ rō exigit. ſeu immoderate vl̓ qͣꝫ tēpꝰ rerit. in tātū ꝙ ſui aſcēſus initio obliuiſcunt̉. nec aſcēdūt ẜm ꝙ ceperūtUerum ē ex ꝑte alterā talē refectionē ſepe fore ꝓficuā atqꝫ nc̄ariam. et p̄cipue in exordio vel qn̄ ſumit̉ menſurate. ſꝑ qꝫ ꝯſide̓t hō ſuūaſcēſū. hͦ ē ꝙ in legēdo plꝰ q̄rat deuotionē qͣꝫ ſciētiā Rurſus reꝑiunt̉alij recalcitrātes atqꝫ ſaltātes cō

tra ſtimulū ip̄os pūgēteꝫ ad aſcēdēdū in altū. hͦ ē qui fugiūt nimistribulationē Itē ſt̓ quidā non adhūc ſufficient̉ inſtructi de itinē q̄rēdo ſeu int̓rogādo aſciētibꝰ ad habēdū deſuꝑ ꝯſiliū. ſꝫ abūdātes inſenſu ꝓprio ꝯfidūt in ſe ip̄os ⁊ ſemet in hͦ doce̓ volētes. et ideo oberrāt ⁊ ſepe turpit̉ deficiūt Sed ſt̄alij nō deſiſtētes pete̓ viā ⁊ inqͥre̓ꝑ ſtudiū feruēs ad tātū ꝙ de haci cathedris etiā ſciāt loqͥ ⁊ lege̓ aliosqꝫ doce̓. lꝫ ibi nō fuerint ſcꝫ ī itinere tali Loquunt̉ aūt qꝛ ſic audierūt ab alijs. nec nitūtur aſcēde̓ ꝑilld̓ qn̄qꝫ. et ideo nō mirū ſi tl̓es inferiꝰ ꝑmaneāt ſꝑ Nō eī itur ibi ꝑſola ꝟba. ſꝫ oꝫ pedes ad opꝰ mittere Iſti ſūt quēadmodū illi qͦ in p̄lijs exhortāt̉ inſtruūt qꝫ alios adfortit̉ bellandū ſꝫ ip̄i ad tāgēdummanꝰ nō apponūt. vl̓ ſic̄ qͥ alijs demōſtrāt itinera ad recipiēdas elimoſynas a ꝑegrinis. ip̄i ꝟo nō vadūt aūt nō pn̄t ire ꝓ ea ꝓpt̓ ſuā infirmitatē ſeu impotētiā Sūt alij qͥpꝰqͣꝫ iter ſuū arripuer̄t ꝑ via vnaſtatim ſaliūt ſeu declinat ad aliaꝫ.⁊ hͦ ꝓpt̓ in ꝯſtātiā eoꝝ ⁊ qꝛ putātleuiorē ſe inuēturos vel delc̄abiliorē. ⁊ ſic nec qͥcqͣꝫ aſcēdūt neqꝫ cōp̄hēdūt. Sicut canes ceruū agitā.tes eum non venant̉. ſi modo poſſvnum tunc poſt alium inſequūturPotius oportet eos veſtigia inſequi primi / nec ſe circa aliquid aliud arreſtare qualiter ſolent agerecanes ad hͦ bene inducti Alij nōbene ad ſe ip̄os intendūt ſeu reſpi