Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

contemplationisDe monte

Aportet ec̄ ꝙ aīa toͣlit̓ in tali meditatiōe ſit occupata ⁊ amore adhmōiqꝫ ſit oīo intēta. nec de quacūqꝫ re alia ſit ei cura nec ad aliareſpiciat. niſi forte talia p̄tereūdonō tn̄ ibidē pedē figēdo. ſcꝫ ꝙ intalibꝰ nō arreſtet̉ ſiue mora faciatEt hͦ fieri poſſe exꝑiētia qͦtidiansin minoribus hͦ manifeſtat Affirmat qꝫ idē ariſtotꝭ. inqͥens Accidit interdū aliquē ſuꝑ re aliqͣ tamfortit̉ meditari. ꝙ nec aꝑtis ocul̓intuebit̉ hͦ qd̓ ipſū p̄teriet ſeu qd̓an̄ eum vadit Sepeqꝫ in ſocietatecū quā ſociabit̉ plura dicētur ⁊ cōrā ip̄o exercebūtur ſeu fiēt de quibus nec aliqͥd ſciet. ſed in ſua fortimeditatiōe ꝑſeuerabit ac ſi dormiret Inde qn̄qꝫ de tali ꝓuerbiumiſtud cōmune ſolet adduci et diciIſte ad ſuos meditatur amoresTalē ſimilit̓ modū raptꝰ ꝑcipiūtſepe ſtudentes ipſi. aliquid ſubtilitatis ꝯpilare molientes Pictores ſuo mō face̓ ꝯſueuerūt ſic̄ egoteneo. alijqꝫ opifices ſubtiliū poſiti in imaginatiōibꝰ fortibꝰ. Recitaturqꝫ d̓ ph̓o qͦdā noīe archimenides excellenti geometro. qͥ imaginalit̓ deliberauit facē̓ ingenia ſb̓tilia ad bellādū et defendēdas inuadedasqͣꝫ ciuitates Unde accidit ciuitate quā inhabitabat dc̄sph̓s ab inimicis d̓bellari. pͥncepsautē exercitꝰ p̄cepit ne an̄dictusph̓s occide̓t̉ Sed a caſu qͥdā eundē ſuas figuras protrahēteꝫ ẜmſcīaꝫ geometrie repperit. q̄ſiuitqꝫ

contemplationisab eo qͦ noīe appellaret̉. ip̄e ꝟo tāfixe ſuaꝝ figuraꝝ formatiōibꝰ intētꝰ extitit vt qͥd ſibi iſte int̓rogāsdiceret penitꝰ ignoraret. niſi ꝙ inſinu̓abat eidē ꝙ ſe nō impediret nihil aliud reſpondēs vnde idcircovitā ꝑdidit Ecce qͣꝫ fortis huiuserat meditatio vt ob eiꝰ vigoroſitatē ciuitatꝭ. ſue expugnationē nōꝑciperet. atqꝫ nec qͥdē inimicū agnouit ip̄m occidētē. Alius itē ph̓sneades dc̄s ad mēſaꝫ poſitꝰ ſepeꝯmede̓ oblitꝰ eſt. oportebat qꝫ nefame periret famulā ſuā ad cibuꝑcipiendū eiꝰ manū ꝯduce̓ De qͦvaleriꝰ hͦ recitās dicit ip̄m ſolumanima vixiſſe. corpore autem circūdatū fuiſſe tanqͣꝫ re exͣnea ⁊ inutili Uicta exēpla adducta ſt̓ adon̄dēdū ꝙ aīa imaginatiōes atqꝫcuras nō proficuas a ſe p̄t depellere. vt ſubleuari poſſit et ad ſāctiorā ꝯueniētiora qꝫ ꝯſcende̓. atqꝫſe talit̉ ad vnitate ſimplicitatēqꝫdeduce̓. meditādo ſolūmō qͣlit̓ adſuū creatorē poterit ꝑtingere quieius eſt locus finis atqꝫ amor qͣꝫuis illud face̓ fortius ſit atqꝫ difficilius. qͣꝫ in dictis exemplis oſtēſum eſt Et hoc de tanto quantocogitationibꝰ vti oportet ſpiritualioribꝰ. habere qꝫ meditationesmagis extraneas atqꝫ ſb̓leuatas Capl̓. xxxij.Nemoriam facit libri de contemplatione Richardi de ſancto victore