De montecontemplationis
debemꝰ. lꝫ etiā in locis ſimꝰ poſitiſecretis ⁊ pͥuatis. nihil inhoneſteperpetrātes qͦ eiꝰ pn̄tiā offēderepoſſemꝰ Sūt hoīes qͥdā natue̓ tālaudabil̓ pleni gͣtitudine et recōgnitiōe acceptoꝝ a deo ꝙ in ꝓſperis eidē fidelit̓ famulant̉ ⁊ meliꝰ ꝙͣin aduerſitatibꝰ. ⁊ tales ip̄e nutritſepiꝰ in ꝓſꝑitatibꝰ. hn̄t qꝫ ꝑ adiſūin hͦ mūdo ⁊ in futuro. Ratio. qꝛex toto corde ⁊ ꝑfecto nō ceſſantlaudare deū et gr̄ās age̓ de collatis bn̄ficijs Et ip̄is videt̉ ⁊ in veritate ſic ē ꝙ qͣntulūcūqꝫ donū licet modicū et exiguū ab eo acceptū ſit cariſſime ⁊ valde gratant̓accipiēdū. nō ꝓpt̓ donū ſꝫ ꝓpt̓ eūa qͦ venit .ſ. tl̓e donū. Recte ſic̄ filiꝰbonꝰ in terra aliena poſitꝰ multūgaudet cū recipit qͣlecūqꝫ iocale aſuo pr̄e trāſmiſſū ⁊ care tenet Etſia caſu accidit deū remouere bn̄ficia ſua a talibꝰ de qͥbꝰ locutꝰ ſum.ſtatiꝫ ꝑmittēs eis aduenire aduerſitates. ip̄i ſil̓it̓ hͦ grātant̓ accipiūttanqͣꝫ a deo venies. et iſto mō ſic̄in ꝓſꝑis. ⁊ ſic de corde dulci om̄itēpore deū bn̄dicūt ⁊ laudāt Dequoꝝ numero fuit beatꝰ iob ẜmſuā hiſtoriā ⁊ plures alij Sed ⁊ ſt̓alij alteriꝰ animi ⁊ ꝯditiōis plꝰ indurati ⁊ qͦdāmō nature aſinine qͥſtimulari volūt. ⁊ tales meliꝰ accelerāt ad deū ꝑ tribulatiōes ⁊ aduerſitates quos ad ſe trahit deusomnipotēs ſic̄ mat̓ pueꝝ ſeꝑatūab ea Ordinat enī ꝑ aliqͦs vt ledatur puer ⁊ ſic clamas matrem ad
contemplationiseā reuertit̉ ⁊ lacrimās Quē in vlnas ſuas ſuſcipit adhortās ne ſede cetero ab ea elonget. adijciensqꝛ alibi nō niſi mala ſuſtinebit Etin veritate loquendo nimis paucireꝑiūtur qͥ ſic viuacit̓ ⁊ fūditꝰ ex toto corde certiſſime recurrunt addeū ⁊ ad eiꝰ auxiliū in vera ⁊ bona hūilitate. ꝙͣ admodū in aduerſitate faciūt cū ſe ſenſerint deſolatos. neſciētes vbi habe̓ recurſū niſi ad deū. et hͦ ſpecial̓r qn̄ nō ſentiunt dolorē illa hora. qͥ ſit oīo impedimētū intellectꝰ. qͥn pn̄t ꝯuertiad cogitādū deū ⁊ ſe ip̄os Et iōcōueniēter rn̄dit quidā ſanctꝰ vnidiuiti grauato infirmitate ip̄m dep̄cāti. qͣtenꝰ deū ꝓ ip̄o exoraret ſanitatē impetrando Qn̄ inquit iſteſanctꝰ deuotionē habetis amplioreꝫ ⁊ melior eſtis. an in infirmitatean̄ extra; Cui reſpōdēti qꝛ in infirmitate. dicit ſc̄s Et ego oro deumvt vos in tali ſtatu ꝯſeruet in quomelior eſtis Et licꝫ aliqͥs optet tribulationē trāſire ⁊ ceſſare ab eoꝓpter dolorē quē ſentit ad p̄ſensſicut dicit apoſtolꝰ. ipſa tamē generat ⁊ apportat fructū valde placabileꝫ Uidemus in pueris ſcholaribꝰ qualem profectum reportātper ſuas vapulationes ⁊ correctiones. qͣmuis ad horaꝫ eis hoc ſitdurum Et breuiter loquendo nōeſt aliquid qd̓ ſic viuaciter eradicat amorē iſtū mundanuꝫ a terraanime. quemadmo dum tribulatiobene et patienter receptā ⁊ tēꝑata