Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
XXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

xxxviij

res ſit ſubſtantia ſit accidēs de bono ⁊ pulcro quātū de ente. nec hr̄ep̄t malū ꝯtrariū. Ampliꝰ ꝟo q̄libꝫres naturalis dirigit̉ ī ſuis motibꝰab intelligētia nō errāte vt dictū ēiā ex ſnīa ph̓oꝝ cui ꝯformās ſe auguſtꝭ. dixit ꝙ deꝰ ſic res qͣs cōdiditaminiſtrat vt eas ꝓprios motꝰ agēſinat. vbi āt deeſt error et adeſt reiid qd̓ ſibi ē ꝓpriū. deſit ⁊ turpitudoneceſſe ē. Ꝙ paſſiones in brutis aliqn̄ turpitudinis arguimꝰ vl̓ horremꝰ et odimꝰ et expugnamꝰ Rn̄demꝰhoc ideo fieri qꝛ nob̓ et deſiderijsnr̄is aduerſant̉. inferūtqꝫ leſionē aaliqͣ tali rōne Monſtra ꝓinde q̄ vident̉ eſſe pcc̄a et turpitudines ī natura qūo ad cauſā pͥmā ⁊ finē vltimū relata pulcra ſint. vide̓ facile ē. Tonſiperatio. viij.Aſſiones aīales in hōibꝰ viatoribꝰ ſūt vt plurimū vituꝑabiles et male. turpes. Inueniemꝰ hͦeſſe veꝝ nō ſolū ex det̓minatōne fidei. ſꝫ ex naturali deductōe ſi ꝓſpexerimꝰ ꝯditionē et finē ẜm quē hōcōditꝰ ē. Hō nāqꝫ cū ſit nature rōnalis ip̄e factꝰ eſt vt diſcerneret int̓bonū et malū et vt magis bonummagis diligēt. Cōſtat ꝟo deū eſſeſūmū bonū. Ordinatꝰ ē igit̉ hō adꝯgnoſcēdū et diligēdū deū in quoſtat ſua iuſtitia. ſua bonitas et gloria. oꝑtet qͦꝫ vt hͦ aſſequat̉ aliqn̄hō. alioqͥn fruſtra ⁊ inſipienter adhūc finē fuiſſet ordinatꝰ ſupͣ brutalē naturam. Sx hac radice ꝟitatis

Iph̓ice ſequit̉ ꝙ hō dꝫ ſūmū bonuꝫſūme dilige̓ et magis qͣꝫ ꝑua bonaaut qͣꝫ mala. Debet ad oꝑatōnesꝑtis ſue pͥncipalis q̄ eſt rō magisinclinari qͣꝫ ad illas corꝑis; dꝫ qͣnto erit iuſtior iuſtitia morali vl̓ nullo mō vel minꝰ affligi. Dꝫ ẜm portionē ſuꝑiorē et d̓iniorē ac liberaꝫdirige̓ inferiorē ⁊ ei libere ⁊ ſine cōtradictiōe dn̄ari. Dꝫ hr̄e corpꝰ ſuūtanqͣꝫ inſtrumētū ꝯforme rōni. immortale .ſ. nec impediēs ſꝫ adiuuāsrōeꝫ ac minꝰ indigēs qͣꝫ corꝑa inferioꝝ naturaꝝ. Sꝫ oīm iſtoꝝ ac ſimiliū videmꝰ in hōibꝰ ꝯtrariū ꝓpt̓paſſiōes corꝑis q̄ trahūt aīaꝫ addilectōnes ſordidas et malas/ trahūt in errores et ſuꝑſtitioſas inſanias. trahūt magis ad oꝑationescorꝑis qͣꝫ ad oꝑatōes virtuoſas.trahut ad obligationē. ignorātiā.et inqͥetudinē. trahūt ad afflictōesad yebelliones ad penā et mortemplꝰ qͣꝫ in brutꝭ. ⁊ in iuſtis ſepe plꝰ qͣꝫin iniuſtis. Quid ſuꝑeſt niſi ꝯcludētales paſſiōes eſſe ꝯtra rectū et debitū ordine nature pͥmitꝰ inſtitute.Hic āt ordo nō alit̓ ꝑuerti potuitet p̄t qͣꝫ ex culpa libere ꝑpetrata ꝑingratitudinē ꝯtra deū ſic̄ vidit qͦdeplorās dicebat. Hō cū in honore eſſet ⁊cͣ. Sꝫ heu iā nō ſil̓is ſꝫ deterior et turpior. Sūt igit̉ paſſiōeshmōi vituꝑabiles. qꝛ tollūt obedientiā. Sūt et male et turpes tanqͣꝫpriuantes in hōie ex vitioſa radicemodū ſpēꝫ ⁊ ordinē. p̄ueniūt qͥppeiudiciū rōnis qd̓ oꝑteret ſubſequi.

e A