Proſa v.
xxxiii
Sed dices potuerāt iniuſti viuēdocorrigi. iuſti vero plus ad ſuā alioruꝫqꝫ ſaluteꝫ ſuperſtites iuſtificari.Quid ſi ſordidus ſorduiſſꝫ adhuc ſiſue damnatōis aſſidue penas auxiſſet Iuſtus vero vt ſepe ſit excidiſſꝫa iuſticia? Natet latiꝰ iſta deductio.nōne varij ſt̓ euētꝰ belli Et nūc iſtūnūc illū ꝯſumit gladiꝰ vt nō glorieiaccinctus vt diſcinctꝰ qm̄ nō eſt fortiū bellū dicit Ecc̄iaſtes. Sꝫ ad altiora ꝯſcende̓ nr̄e rōnes volūt q̄ nihil caſuale. nihil fortuitum tradūtdeo. cuiꝰ ꝯſilia ſuꝑ filios hōim hūana curioſitas ꝯp̄hendere ꝑ ſingulanō p̄ſumat. Attingamꝰ tn̄ aliqͣ qͣliaex ꝓpheticis et hiſtoricis libris nr̄isfas eſt collige̓. Deſtruxerūt aſſyrijidolatre qͥdeꝫ ſine deo ihrl̓ꝫ ſanctāciuitatē cū ppl̓o. Quid ꝑ Iſaiaꝫ dicat dn̄s audi. Ie aſſur virga. furoris mei et baculꝰ. ip̄e eſt in manu eorū mea indignatio. Sequit̉. Ip̄e ātnō ſic arbitrabit̉. et cor eiꝰ non itaeſtimabit. ſꝫ ad ꝯterendū erit cor eiꝰEcce ꝙ deꝰ malos de ppl̓o ſuo int̓qͥs nō dubiū fuiſſe qͦſdā innocētesvoluit ꝑ lōge deteriores affligereqͣles appellat ꝟgā furoris ſui qͣꝫuisobſeqͥ d̓o blaſphemi n̄ crede̓nt. qͥdſi tale aliqͥd oꝑatꝰ ē mō deꝰ qͥ ptātēhꝫ vite et mortꝭ. in cuiꝰ ꝯſpectu nōiuſtificabit̉ oīs viuēs Nōne frequēter ī regimine reipublice cupiditasſe putat caritatē. cū hec ꝯmune bonū. illa ꝓpriū ꝯmodū ſꝑ inqͥrat Eſtoſit charitas qͥd ſi nō adhibuit ꝓ ſuiſuoꝝqꝫ cuſtodia cōtra ꝓditioſas
inſidias cautelā qͣlē hūana p̄t ⁊ exigit induſtria. Quid ſi bellaſſent adue̓ſus infideles a aduerſus exterosſui regis hoſtes et occubuiſſent. felices eos ī altera vita. nōne iudicaesnec morte turpi fūctos; Ꝙ ſi pn̄teꝫtm̄ r̄ſpicis vitā terreat apl̓s. ſi ī hacvita tm̄ ſꝑantes ſumꝰ miſe̓abilioēsſumꝰ om̄ibꝰ hōibꝰ. Quis p̄terea nouit. ſi aſcēde̓it in aures dn̄i ſabaothclamor flagitioꝝ ſceleꝝ et abomīationū qͥbꝰ vel ppl̓us vel rectores etnobiles vl̓ vtriqꝫ forſā peccauerātqͦs tradidit deꝰ nō ī manꝰ infideliūvt alias; plerūqꝫ qn̄qꝫ ꝑ wādaloset gothos et hunos. aliqn̄ ꝑ aliosnoīatim ꝓpt̓ ſpurciſſimā carnis corruptioneꝫ vt aliqͥbꝰ reuelatio dixit.Expoſuit ſuos mō deꝰ cladibꝰ belloꝝ ciuiliū vbi tumultuat̉ ppl̓s contra nobiles imo ſine lege ſine ordine nobiles inter ſe cū diſſecationemutua ppl̓oꝝ ſe deſtruūt. Punit crede mihi deꝰ occultiora ſepe delictaꝑ flagella patētia. illa etiā q̄ ꝑ contritum cor et humiliatum deletap̄deꝫ fuerūt quo ad culpā repetit Ipena. Hinc fit vt aliqͦs pn̄tialit̓ bn̄viuētes aliqn̄ ꝯp̄hendat afflictio aꝓ paruo ſicut putat̉ delicto nouogradior punitō ſubſequat̉ ꝙͣ admodū cerne̓ ē in corꝑis egritudinibꝰ q̄ad occaſionē facilē oriri vident̉ ⁊recidiuū pati Sꝫ da nullū neqꝫ mōneqꝫ antea p̄ceſſiſſe demeritū virtvl̓ exe̓cet̉ ad meritū vel ad p̄miū coronat̉ Adde ꝙ mutat deꝰ vt placꝫregna de gēte ī gēte ꝓpt̓ iniuſtitias