erriſProlal
xx
Incipit liber tercius¶ Proſa prima¶ Monachus¶ ¶ Sſum volucer deſiderans rurſus ex te audiMMre verbum ſuper cōſolatione peregrini. ſolicitā em̄ ſuꝑ hec auiditatē ex ꝑuigili cordis mei cura q̄te loco tēpore qꝫ preuenit intelligisUolucer ¶ Spes vt dixi monache ſolatur eum cōfugiens ad deūtanqͣꝫ ad thronum gratie. ad templū et aram miſericordie. ad arcaꝫfederis. ad libertatis aſilum. ad firmā petram. et ſolidum litus. A natura ſiquidem ita videmꝰ inſtitutūvt debilior innitat̉ fortiori. ſicut vitis vlmo. edera quē cui. naufragustabule puerulus matri. Solat̉ ip̄mpreterea ſcriptura ſacra reuelansdecurſum mundani regiminis a prima voluntate liberrima cui noſtracōformis eſſe debet. Quēadmodūvero per ſpeꝫ vis iraſcibilis. ſic perhuiuſmodi conformitateꝫ rationalis ordinatur et ex ꝯſequenti concupiſcibilis dum ita fuerit ꝯformis etſubdita ꝙ ip̄ius et dei ſit vnū velleet vnū nolle quod amicicie ꝓpriumeſt. videns autē ꝙ iraſcibilis ꝑ impatientiā ꝯturbat̉. et per ignorantiā ſeducit̉ ratōialis. Deinceps igitur ꝯplebit̉ ſermo ſuꝑ impedimenris hmōi tollendis pͥmū ꝑ patienti-
am. alteꝝ per doctrinā vbi nōnullaque in prioribꝰ dici potuerant inſerent̉ ¶ Monachus ¶ Placet qd̓ dicis qm̄ ⁊ dictoꝝ recordatione ſummariā et dicendoꝝ lucidū ordineꝫtradis. ¶ Aolucer ¶ Locuturꝰ ergo de ꝯſolatione per patiētiā rectemihi videor id agere ſi de moderamine zeli inchoaue̓o. habꝫ itaqꝫ zelus inter paſſiones vehemētiā multam. Audi ſapientē dura ſicut infernꝰ emulatio. Prefert inſuꝑ ſibi ſpēciē iuſtitie quo fit efficacior ad norendū dū deuiat. Quid em̄ efficaciad nocendū qͣꝫ familiaris inimicꝰ.et qͣꝫ demoniū meridianū qd̓ in angelū lucis ſe tranſfert. Norro zelet ſi qn̄qꝫ ſignificat inuidiam. qn̄qꝫodium. aliqn̄ imitationem. vtemurhic zelo ꝓut eſt deſideriū vehemēsquo quis incitat̉ ea tollere que reiſibi dilecte videntur aduerſa. Sichomo zelat pro vxorē ne mechusabutat̉ ea et hinc zelotypia. materꝓ filia ne violetur. iuſtus ꝓ domodei volens ab ea tollere quicquidviderit ſcādaloꝝ Inde illud eſt. zelus domus tue comedit me. Cuiusrecordati ſunt diſcipuli xp̄i dū eijceret vendentes et ementes de tēploſeu domo dei Xelū hūc vltimū laudauit qͥ dixit nullū eſſe deo acceptiſacrificiū qͣꝫ zelū aīaꝝ. ꝟe qͥdē ſi comitet̉ ip̄m beniuolentia diſcretio etꝯſtātia. q̄ tria ſi deſerat aut ꝯtēnatzelꝰ. recte ꝯꝑaueris ip̄m gladio bicipiti in manu furioſi. igni rurſus ⁊fulmini ſine obice ꝑuagāti.
t