Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
XIXr
Einzelbild herunterladen
 

Proſa iiij

xip

rint nihilipēde̓ aut irridē ſimplicita eiꝰ. eo maxīa ꝑs ꝯtexit̉ hiſtoriig. habemꝰ inqͥunt aliūde narrationes hiſtoricas. et ſtili ſplēdore etreꝝ geſtaꝝ magnitudīe infeioresexiſtūt. Ueꝝ tn̄ hoc int̓eſt qm̄ hiſtorias hꝫ ſcpͥtura ſacra ꝓut in eistēta reuelauit deꝰ. ꝓphetas. longepͥus anteqͣꝫ fierēt. Ex qͥbꝰ pulcerrime ac ſalube̓rime ꝟitates eluceſcūtEluceſcit pͥmo d̓ina oīm p̄cognitōſimul et ꝓuidētia regitiuā oīm quegerunt̉ in celo qͣꝫ in terra. volūtati ſue ſeruire facit vniuerſa. nūcbonos nūc malos aduerſus quā eſt ſapīa neqꝫ ꝯſiliū adeo homines vel demones implēt p̄diſpoſitionē reuelatā dei conant̉ illaꝫvel effuge̓ vel fruſtrare. Sūt in exēplū venditꝰ Ioſeph. et expoſitꝰalijs infātibꝰ in aqͥs moyſes et dauid a ſaule ꝑſecutꝰ. ceteris abſqꝫnumero. Fluceſcit p̄tēa p̄nūciatiatiōes dei facte ꝓph̓as vel ſcpͥtu ꝯditionē ſepe r̄cipiūt lꝫ expreſſaſit ẜm varietatē meritoꝝ vel demeritorū apud illos quibꝰ vel qͥbꝰhmōi p̄nūciatōes fiūt. Hoc de Iona reſpcū niniuitarū. Hoc de Iſaiareſpectu ezechie. et ita de reliqͥs liquet Relinquit̉ idcirco ſꝑ hōibꝰviatores ſūt pnīe locꝰ et pie orōnisatqꝫ ꝯuerſatōis effectꝰ nec ex īmutabilitate dei vel p̄nūciatiōis. ſue deſperatōi locꝰ dat̉. Eluceſcit ampli eſſe ẜuiendū deo ſola ꝓſperitatis adeptōe vel aduerſitatis euitatōe tꝑali ꝟitas in euāgelio ma

nifeſtiꝰ tradita eſt qͣꝫ lex antiquaporalia ꝯmoda vl̓ incōmoda r̄memorās expone̓t. Eſt eqͥdeꝫ p̄miūſtantiꝰ merito. nihil āt tꝑale p̄ſtātiꝰeſt ꝟtute. Sꝫ neqꝫ ſtoycꝭ. dice̓ ſatis ē virtutē eſſe p̄miū ſui ſic̄ viciumſe ip̄m penā hꝫ. Alliciēdi fuerūt homines ad laborioſa ꝟtutū oꝑa aſuis voluptatibꝰ vicioſis arcendiſeꝑatū aliqd̓ maiꝰ p̄miū qͣꝫ ſuppliciū. Ad qd̓ ph̓ia qꝛ ꝑtinge̓ nonpotuit hic deficit ſua ꝯſolatōnedeficiūt et illi volētes ſuis exhortationibꝰ vel p̄dicationibꝰ bn̄ inſtituere ad amorē dei ꝓmittūt illoqͣi ꝯmutationē quādā bona tꝑaliavt diuitias vt ſanitatē vt ꝓlē egregiā aūt aliqd̓ ſimiliū. Sic em̄ cortex lr̄e veteris p̄tēdebat. qͣꝫuis int̓ꝓphetici et eleuati viri ſpūalia ſubhis tꝑalibꝰ ꝓmiſſionibꝰ obūbrataꝯciꝑent et guſtarēt. ſꝫ hoc latiꝰ infra. Eluceſcit poſtremo ex hac diuine volūtatis ad vtrūlibet actiōe exͣſe liberrima ſolo nutu tꝑat orbeꝫ orōes ſpesqꝫ nr̄e dirigunt̉ noninaniter ad deū qͣꝫuis immutabilē.qꝛ cetera oīa mutare ſcit et p̄t dumvult. Et hic ē general̓ motꝰ inſitꝰ ōicreature quē obediētialē nominarepoſſumꝰ vt eiꝰ ſequat̉ imꝑiū quē admodū de aſcenſu grauis ne vacuūfiat dici ſolet. Et ꝓfecto ſi deꝰ ſinatres agere ꝓprios motꝰ. ꝯn̄s eſt vteos poſſit vel impedire vel mutareAlioqͥn res fineret ſꝫ agerentvellet nollet. Quintiā miniſtrationōne reponit̉ in ordine cāꝝ quas