Proſaiiij
xviii
Pulcer aptatus numero placentiEn habes cauſas ſapienter aptesCur ſit eluſus rationis vſusArbitrans plene nec ineſt facultasProſa quarta ſecundi¶ MonachusHtelligo volucer qͣꝫlate pateat iſtade fantaſijs cordis de fallacibꝰ iudicijs anime ꝑſcrutatio ẜm quā meminiſſe debet hō fragilitatis ⁊ imꝑfectōnis ſue. Nā qualit̓ inueniet̉ aliqͥs qͥ p̄tactis incōmodis vel in aliqͦnō ſit obnoxiꝰ ſꝫ quēadmodū de vicijs Matiꝰ dicit. Optimꝰ ille ē qͥ minimis vrget̉. Ita liber ille dicēdꝰ eſtq̄ nō vltra ꝯmunē hōim modū melancolicis fantaſijs irretit̉. Redeatvero ſermo noſter vn̄ ſumpſit exordiū vt ꝯſonus ſibi fiat ¶ Iolucer¶ Redeat volo. premiſimi quideꝫinueſtigādo ꝯſolationē aduene nr̄iſuꝑ ꝯtritione gentis ſue ꝙ eū theologia ad ꝯformādū volūtatē ſuaꝫdiuine volūtati pͥmitꝰ anhelat. Itaem̄ habiturꝰ erat cor rectū ac ꝑindeletū pacificū et tranquillū Sed qm̄de qua volūtate ſermo fie̓t ignorari poterat diſtinctio trimembris devolūtate ſubiūcta eſt. Reddita ꝓinde rō cur in volūtate p̄pedit̉ libertas arbitrij quo faciliꝰ apparēt qͣliter adiuuat̉. Progrediētes igit̉ dicamꝰ ꝙ intellectꝰ poſtqͣꝫ inſpexeritfantaſmata p̄t inde ſpēs intelligibiles elice̓. denudādo quodāmō easa naturali ꝯditōe et in eis effodiēs
agalma ſpūale hoc ē ſimulacrū velꝯceptū nc̄ vl̓eꝫ nūc ſpecificū. Quofc̄o intellectꝰ talit̓ actuatꝰ iā p̄t rōcinari nō inſpecto fantaſmate iā ſilogiſat. diſcurrit. Regulas artiū ſibiformat generales ⁊ infallibiles adexēplar artis pͥmeNeqꝫ negāda eſthec vis intellectius. cū de ꝟtute eſtimatiua fateamur ꝙ ex ſēſatis elicitſpēs inſenſatas vt ouis inimicitiaꝫex figura lupi. Atuero dum ſemeactuata fuerit ꝑ fātaſmata ortū habentia ex aliqͦ ſenſuū exterioꝝ iamp̄t alia ſibi formare talis generis inſomno vel vigilia. aliter nō. Cuiꝰ ſignū eſt ꝙ a natura ceci nō ſomniātneqꝫ fantaſiant̉ de coloribꝰ. neqꝫ deeis ſciaꝫ hn̄t vllā Deniqꝫ ꝑ ꝯtēplationē vt alibi dicēdū eſt venit mēsad intelligētiā purā et ſimplicē ſinemotu vel diſcurſu ad exēplar. lꝫ imꝑfectū valde ſimplicis intelligentied̓ine q̄ vnico ꝯtēplat̉ intuitu pn̄tiap̄terita et futura et inſtar centri intelligibilis ſtabilis manēs dat cuncta moue̓i. ſic vnica et inuariata reſpicit et intelligit oīa q̄ motui ſubiecta ſūt Ad hūc ſtatū theologia ſuadet aſpirare cui quāto ꝓximior tāto ſublimior ⁊ liberior ē volūtas q̄velut ex alto iubet et imꝑat ſenſuali volūtati. ꝓpter cuiꝰ tractū ſic̄ necꝓpt̓ motū naturalis appetitꝰ nō deſerit locū ſuū quo adheret deo ponēs in eo ſpeꝫ ſuā fidē atqꝫ dilectionē. Ꝙ ſi iuxta ſapiētis verbū ſicutꝑturiētis cor ſuū fantaſias patiturvt fit in ſenſualitate nō dat in illis
2