Libri ſecūdi decōſolatione theologie

Libpeſſimoꝝ imo fortaſſe carceres etvincula. multos ex innocētibus caris ſuis. pro fide. ꝓ iuſticia. ꝓ pacereipublice. pro integritate regalisdominij perpeti neceſſe eſt. Quintiam videre ſibi videtur nōnullis hecaccidere eo duntaxat ꝙ ſibi vel affinitate vel familiaritate vel cauſe ſimilis defenſione pari qꝫ zelo ꝯiūctiſūt. Eis obiectari p̄terea ꝙ magnamali radix ⁊ origo ab illo ꝓceſſeritet aucͣta ſit. veniſſe autē tempꝰ quando iudiciū cum ſuis recipiet imo etrefuga factus. exul. ignominioſuset abiectus nec aſpectu publico dignꝰ iam recipi. Atuero traijcit haset ſimiles contumelias in ſpem viteeterne ſciens ꝙ non eſt ſeruus maior domino ſuo quem nedum beelzebub appellarunt ſed ad mortemvſqꝫ perſecuti ſūt. Formidat pro inde ꝙ apud deum non ſit dignꝰ habitus qui cum alijs ſimilia pateret̉.aut temperauit in illo flagellum ſuūqui vincit in martyribus parcēdoconfeſſoribus. Att noluit benignitas ſua addere triſtitiam ſuper triſtitiam/ ſuis pro ſe orantibus amicis. nec veritateꝫ in eius opprobriovehemētius conculcari Aut ad extremū reſeruat ip̄m ad alia certamina Aut ita fieri voluit quatinus inſolitudine quadaꝫ ſegregatus exercitetur liberius et ſcoꝑat ſpiritū ſuum recogitans omnes annos ſuosin amaritudine anime ſue vt ſanctius deinceps ad anteriora ſe exten-

cōſolatione theologiedat. ¶ Monachus ¶ Spero volucer verret omnia in bonū deus. cuiꝰſapientia attingit a fine vſqꝫ ad finem fortiter et diſponit omnia ſuauiter qualem ei comitem eſſe prememoratus es. ¶ Uolucer. ¶ Confidit taliter euenturum ſibi deo propicio. et in hac meditatione conſtituitalteram ſue conſolationis cauſamprecipuam que verſatur in reuelatione regiminis mundi per ſcripturam ſacram que deo dicit. Amniain ſapientia feciſti. Et rurſus Om̄iaquecunqꝫ voluit dominus fecit incelo et in terra in mari et in omnibꝰabyſſis Que volūtas ſicut ſemperefficax. ſic ⁊ iuſta eſt ſine qua factuꝫeſt nihil. vſqꝫ adeo ꝙ neqꝫ foliū abarbore neqꝫ paſſer in terram dicente xp̄o cadit ſine ea. vehemēs prorſus Hec ē diuine libertatis in om̄iactione cōcurrentis expreſſio. Cuivoluntati noſtra vt conformeturoportet. Nam quis es o homo loquitur theologia qui diuine voluntati preſumis obſiſtere vel aduerſus eam temerariꝰ murmurare? Itde quid equius eſt. Aut te voluntati diuine cōformando ſubdere. Autꝙ ip̄a tue ſb̓ſeruiat voluntati Hācſolidam de diuina prouidentia veritatem ſi ph̓ia plene potuiſſꝫ attingere vel ſuis eā ſectatoribꝰ demonſtrare/ theologiā ſuꝑaddi ꝑ reuelationē nō ita neceſſe fuerat qͣꝫuis voluerit alios deꝰ qͣꝫ ph̓os ꝯgnitiōishuius ſaluberrime participes fieri