cōſolatione theologieLibri primi de

lucer ¶ Dicā illud monache quodſentio meditatur aliqn̄ ſecū cōquerens. quid ſi iuſto dei iudicio dānādus es. Si reperit indiſpoſitū corſuū ad humilē huiꝰ conſiderationisſuſceptionem derelinquit eaꝫ et adalia ſe ꝯuertit. quēadmodū fieri cōfiliū eſt in temptationibꝰ vel interrogationibꝰ carnaliū pcc̄oꝝ vel exꝑientijs eaꝝ reꝝ que ſunt difficillimeelectionis. vt ſi querat aliquis a ſemet ip̄o. Malles membratim laniatus mori qͣꝫ illecebroſe voluptatimulieris pulcerrime ꝯſentire Si vero percipit affectum ſuū deo ꝓpiciotranquillū humilē et ſuauē ſicut imprecatur apl̓us. Deus aūt ſpei repleat vos omni gaudio et pace incredendo vt abundētis in ſpe ⁊ virtute ſpūſſancti. ſiſtit pedētētim tn̄ etcaute in hac recogitatione ſi fortedamnandꝰ eſt. Cuiꝰ apprehenſioninequāqͣꝫ remurmurat ẜm preſenteꝫaffectū et ſenſum de diuina iuſtitiaSed humiliatꝰ dicit. Iuſtus es domine et rectū iudiciū tuū. nō ꝙ damnationem eligat. abſit. qꝛ nec dehoc vult ip̄m velle ſicut nec peccarenec deſperare dū viator eſt. Dicitpotius cū Iob. etiā ſi me occiderittn̄ in ip̄o ſperabo ⁊ ꝯuerſus ad dominū cū pio et humili affectu Scioinquit equiſſime iudex qm̄ damnati in inferno te odiunt. te iniuſtū. teinuidū. te crudeliſſimū iudicant. teblaſphemant. te ſanctis qͣꝫ omnibore rabido maledicūt. Scio ꝙ illicꝯſtitutꝰ heu me miſerū ſic agerē. At

cōſolatione theologieuero dū interim affectibꝰ tam efferis et blaſphemis careo. amo te qͦtotus es amabilis. te iuſtiſſimuꝫ teamantiſſimū. te clementiſſimū dijudico. te collaudo. tibi ſanctisqꝫ om̄ibus tuis ore pio benedico. quicqͥdpoſtremo de me futuꝝ ordinaueritvoluntas tua corde credo et ore ꝓfiteor qm̄ nulla eſt iniquitas apudte qui ſanctus es in omnibꝰ oꝑibtuis. ¶ Monachus. ¶ Placet volūcer diſtinctꝰ iſte modus habendi ſecirca recogitationē diuine predeſtinationis ſeu preſcientie. naꝫ ſicut inpͥmo curioſitas temeraria ſic in ſecundo meritoria valde humilitasexercet̉ Iidere ſimile eſt in aſpectivel recogitatione formoſe mulierisvbi periclitaret̉ incōtinens. cōtinēsvero fortiter habituatꝰ vterētur advirtutem. Uideo ꝙ amor hic gratuitus eſt nō mercenariꝰ non recuruus. hec affectio filialis vel fidelisſponſe. que amorē qꝛ donū ſuū eſtnō acceptare nō pōt. qꝛ diligentesſe diligit. Beatꝰ qui aſcenſiones incorde ſuo diſponēs ad hūc grādūpene ſupremū ꝑuenit. Sentio deinceps magis ac magis quo mediopōt hec ꝯſideratio pacem quandāet conſolationē operari Ita tn̄ ſi ſitapud homines qui peccata iaꝫ nōiterant. nam iteratio peccatoꝝ qͥdaliud pretendit qͣꝫ reprobationē ⁊interitū. Attento ꝙ ſpes nō ex meritis ꝓueniens preſumptio eſt. nonſpes eſtimādā. ¶ Uolucer ¶ Scioo monache qm̄ nemo eſt qui viuit