Libri de conſolationetheologie

¶ MonachusAre quidem laudaueris theologia volucer. Sed in conſolationerecipienda cōtra fortuitos caſuscontra vanam mundi felicitatē.Cur nō ſuffecerit celebris ille dialogus ph̓ie cū Boecio. qui prorſus eleganti ſtilo breui ⁊ ſplendido cōpoſitus eſt. ſententias grauiſſimas atqꝫ veriſſimas in ſe tenens. ¶ Uolucer ¶ Noli mirarimonache. ſi theologia ph̓ie preficitur qm̄ ſicut naturam gratia. ſicut ancillam dn̄a. ⁊ diſciplina magiſtra. ſicut tēpus eternitas. ſicutratiocinationē intelligentia. ſicutviſibilia ea q̄ nō vident̉. Sic theologia philoſophiā cxuꝑat quānon abijcit ſed in obſequiū ſumit.Eſt aūt lex diuinitatis ⁊ ordo. vtſupͥma inferioꝝ iūgant̉ ad ſuperiorū infima/ more concatenatiōisveluti plato loquebat̉ q̄ in corꝑalibus argentea in ſpūalibꝰ aureavocabat̉. Et plane hanc in ſcalaiacob graduū figurationē accipimꝰ. Propterea ſub cōpēdio ꝓcedentes inducemꝰ theologiā inchoante verbū ab illo ſupremo qͦph̓ia cōſolationē ſuā apud boetiū terminauit. Ita enī recto breuiatoqꝫ ordine ꝓcedet theologiaſurſum machina ſue deductioniserigēs ſi ph̓ie ſibi fundamēta ſubſtrauerit Quale ꝟo ſit illud quodpoſtremū ph̓ia poſuerit puto meminiſti Magna enī vobis ē inquit

theologieſi diſſimulare nō vultis neceſſitasindicta ꝓbitatis cum an̄ oculosagitis iudicis cūcta cernentisMonachus ¶ Nemini volucer ⁊quali principio exordiens qͣli p̄terea medio ꝓgrediēs hūuc vſqꝫꝓceſſerit retineo. nimirū qͥ ſtudiolibri illiꝰ ab adoleſcētia vehement̓incubuerim. ¶ Uolucer ¶ Cōgrtulor cruditioni tue. Siquidē abhac ſententia qͣ ph̓ia definit. theologia ſua cū peregrino cōſolationē iniciat qͣlis ſentētia formalit̓in auguſtini ſoliloqͥo poſita ē. Etcerte paulus dū ad hebreos ſcriberet collaudaturus virtutē fideipropoſuit ſymbolū nature quodhominibꝰ ꝓ oī tēpore neceſſariūfuit. Credere enī oportet accedētem ad deū qꝛ ē ⁊ inqͥrētibꝰ ſe remunerator ſit. At ꝟo deꝰ ipſe qualis iudex exiſteret. quale inſuꝑ remunerationē daret q̄rētibꝰ ſe nōpotuit ph̓ia neqꝫ diſcipuli ſui ductu ratiōis īuenire. deficiebat enīvolentibus ad altiorā conſcendere ſcala creaturarū. per quā ſempiterna dei virtus atqꝫ diuinitaslicet poſſit attingi. nō tn̄ vſqꝫ qͣqꝫ.vt cognoſcerent quales quantasve penas reprobis deū contēnētibꝰ qͣlia porro p̄mia ſe inqͥrētibꝰiuſtꝰ iudex tribueret. Quod facereſi vel ph̓i vel poete tētauerūt euanuerūt in cogitationibꝰ ſuis. ⁊ vixaliud qͣꝫ errores fabuloſos ſibiqꝫdiſſidētes fingere potuerūt. Rectā denqꝫ mādatoꝝ dei viā neſci