De materiacelebrationis miſſaꝝ

De materiaculo ꝯfeſtim ereptus eſt. Sane cōſcientia nr̄a quātūlibet mlinda eſt cloaca q̄daꝫ plena ſtercoribꝰ fedis defectuū quotidianoꝝ. baculꝰ ille nr̄aeſt induſtria ꝑ quā emerge̓ q̄rimꝰ. ſꝫꝓculdubio quouſqꝫ leuemꝰ oculosin celū vn̄ veniat auxiliū nobis qͦuſqꝫ fiduciā nr̄aꝫ totā in deū iactemꝰquāto plus innitimur ſolo nr̄e induſtrie baculo tāto in ꝓfundiorē abyſſū nr̄e prauitatis demergimur ⁊ nōniſi fetorē tetrū et horridū reportamꝰ Quid ergo diceret aliqͥs temptabimꝰ ne deū aūt pleni ꝯſcīa pcc̄oꝝ īdeuoti ſordidi diſtracti et diſtꝑatiad ſacramentū hoc ſalutiferum ſubſpe miſericordie ſoliꝰ accedamꝰ. Dixi iā vt agat nr̄a induſtria qd̓ poterit. vt ſit abſqꝫ ꝯſcia pcc̄i mortalis.Sed in illa nequaqͣꝫ ſperemꝰ alioqͥnſuꝑbimꝰ. alioqͥn maledictionē incurrimꝰ qͥ ponimꝰ fiduciā in hōie ⁊ carnē brachiū nr̄m. Agnoſcamꝰ ꝙ oēsiuſtitie nr̄e ſūt vt panꝰ menſtruate avelut leproſi faſcie ſuꝑ quibꝰ ſtillamꝰ quotidie ſaniē pcc̄oꝝ. Qua fronte igit̉ qua ve audacia infectionemad placādū deū audebimꝰ oſtende̓;Caueamꝰ ne potiꝰ irritet̉ plane ſic ēSi mille annis valeret aliqͥs ſe diſponē ad dignitate celebratōis necſic ꝑ ſe attinge̓t. Quid idcirco in breui morula facere poteris Fectura;Interrogat ſe frequent̓ cuiꝰ ſupͣmemini ſi dignꝰ eſt accedere. ſi ſufficienter preꝑatꝰ. heſitat primū tremiſcit reformidatqꝫ. Tandē ſic reſpōdeat ſibi ip̄i. Interim quantū in me

celebrationis miſſaꝝeſt nihil deo ꝓpicio de certo mihi ſūcōſcius ſuper pcc̄o mortali aut peccandi ꝓpoſito. pcc̄a etiā venialia nōꝯfeſſa nequaqͣꝫ obſiſtunt. Scio etiāex adue̓ſo ꝙ iuſtus eſt dn̄s quiſi velit exquirere vehement̓ debita mea.ſi iniqͥtates obſeruare. ſi mecū in iudicio ꝯtendere. neqꝫ ſuſtinebo neqꝫpotero reſpondere vnū ꝓ mille quālibet lotus fuero attritꝰ cōfeſſus lacrimoſus. Quid iſta ſūt. ve mͥ ſi noncū miſericordia magna valde dijudicer. Quid ſcire poſſū ſi forte lateant me vicia mea. merui qͦdem excecari qui viſu meo ſpūali primitꝰ ſupͣmodū abuſus ſū dū videns bonuꝫid adimplere ꝯtēpſi. Hoc vnū ſcioꝙ apud dn̄m miſericordia eſt et copioſa apud eū redemptio. ꝙ pietatis eiꝰ fontē nulla pōt nr̄a iniquitaseuincere vel ficcare. ꝙ vel ſi decreuerit ſaluare nemo eſt qͥ ꝯdemnet. Precipit vt ſperem in eo et me totum inſuas manꝰ ꝓijciā. obedio vt poſſū.Nō eſt crudelis aut mendax. venientē ad eū nō cijciet foras. prouolutūſuis pedibꝰ non indignant̉ abijciet.p̄uenit me demū in bn̄dictionibꝰ dulcedinis dum mihi diſpliceo. Speroeqͥdeꝫ ip̄e qui cepit ꝑficiet et illuminabit abſcōdita tenebraꝝ ne vnqͣꝫobdormiā in morte fornicata es oaīa mea cū amatoribus tuis Iubetpius ſponſus per os ꝓpheticū vt reuertaris modo etiā te ſuſcipiet. Etſimilies abſceſſeris. ꝯtempſeris. irriſeris. te venientē nō repudiabit. penitentē nō aſpernabit̉ Siqͥs ex hōibꝰ