De ſolſcitudineeccleſiaſticoꝝ
De ſolſcitudinenem hanc offerre Poſſumꝰ ita iudicare de pcc̄oribꝰ ecc̄iaſticis ꝙ tā nōmine ꝓprio qn̄qꝫ qͣꝫ in perſona ecc̄iecuiꝰ miniſtri ſūt pn̄t ſe et alios adqͥtare qͣuis non ſtat eos eſſe tales ⁊ſaluari vl̓ mereri.glix parti. ⁊ xiiii. cōcluſioccipiens tꝑalia ſe defraudatet ꝓximū dum ſuꝑinducit adredditꝰ iā ꝯſtitutos nouas ꝓ alijsobligatōnes pͥoribꝰ incōpoſſibiles⁊ eaꝝ diſtractiuas. Sūt qͥ ſuꝑ pͥorēfundationē exempli gr̄a. x. fratꝝ ſicrecipiūt nouos vt ſeruitiū non hincaugeat̉. Sūt qͥ recipiūt ſub tali pacto ꝙ in omnē euentū debeat ſꝑ fie̓iſeruitiū ꝓ collatoribꝰ vltimis etiaꝫvbi deficerēt ea oīa que tradiderūtConſtat in his caſibꝰ et ſimilibꝰ defraudari pͥores qualit̓ ip̄i poſteriores defraudantes nō vellent ſibi fieri ꝑ eis ſubſequētes.l. ꝑticula. xo concluſioFcipiēs tꝑalia dū defraudatIe ⁊ ꝓximū dicit̉ interp̄tatiuedefraudare deū qm̄ deꝰ eſt pͥncepsſup̄mꝰ curā hn̄s hominū ⁊ reputāsſibi bn̄ vel male fieri qd̓ eis fit. ⁊ inde ꝯſurgit meritū nr̄ꝫ apud ip̄ꝫ. Facit ad hoc ꝑticula illa de oꝑibꝰ mīeꝯmemorādis in die iudicij Ueꝝ tn̄appropͥariꝰ d̓r aliqͥd in defraudatōne dei fieri dū directe et immediatedimittit̉ illud qd̓ ad gloriā ſuā celebrādā et recolendā fuerat inſtitutū.li. ꝑticula. ⁊ coi cōcluſio
eccleſiaſticoꝝEcipiens tꝑalia preſertiꝫ cōitas ꝓ ſe et ſucceſſoribꝰ debetcū bona fide et ſagaci diſcretionediligenter in recipiendo cōſiderarepͥmo qͥd licet. ſcd̓o qͥd decet. tertioquid poteſt ⁊ expedit nedū ad pn̄sſed futurū. Euenit itaqꝫ ſicut in agētibꝰ iter longū ꝙ paruū pondus inſe et in pͥncipio aūt ꝓ pauco tꝑe ſittolerabile qd̓ ꝑ ſucceſſionē ꝯtinuaꝫreoditur velut importabile. Sic deparuis et paucis ſuffragijs dū velſungunt̉ alijs vel perpetuant̉ poſſumꝰ inuenire.lij. ꝑticulaUde ꝙ memoris hominū lahilis ꝙ p̄terea ſuꝑueniētes nōde facili ſuā attentionē applicāt adinſolita. ꝙ inſuꝑ cuſtodiēda ē quantum cōmode fieri pōt vniformitasapd̓ fr̄es ſic̄ in cibis veſtibꝰ alio qͣꝫꝯuictū. ſic in officio ⁊ catu alioqꝫ ritu et ita de ꝯſideratōibꝰ hmōi. Fiūtnihilominꝰ frequent̓ obligatōes inoppoſitū aut ꝓpter in aduertentiamincōſiderationēqꝫ recipientiū. autvrgente penuria. aut ꝓpter cōplace̓tiā cōferentibꝰ faciendā. aut qꝛ nōaudent recipientes apponere conditiones pro ſe ip̄is licitas decentes⁊ expedientes. Quare ſic;. quia nonplacerent conferentibꝰ quales ſuntcarnales ⁊ ſpūaliū nō capaces. maxime eoꝝ q̄ regularis diſciplina cōſtituit aut requirit. Deniqꝫ fit hocꝓpter auaritiam recipientiū et eorūturpem queſtum. qui caſus palā ſtatim habet culpaꝫ ſiue fiat in augmētum preterneceſſariū iam fundato-