Conſiderationesquattuor
Conſiderationes
I⁊ip̄m ⁊ ad ſuos nōne fallē ſolꝫ ⁊ inerroe̓s ip̄ios traduce̓ etiā vſqꝫ adimitatōꝫ luciferi vt adorari velintſicut dij. neqꝫ reputent ſe ſubditoseſſe cuiqͣꝫ ſicut filij belial ſn̄ iugonec ſibi poſſe dici. cur ita facis. quinec deū timēt. nec hoīem reuerent̉cū tn̄ humiliores eſſe debeāt ⁊ adẜuiendū ꝓmptiores ex p̄lationismunē Id ē qͣꝫto ſe obligatioēs eēꝯſpiciūt in reddēda rōe ¶ Poſtremō tn̄ hoc ſūmoꝑe cauēdū ē iudicibꝰ ne vſus epikeye paſſim ⁊ abſqꝫ manifeſta rōe fiat trāſmutādolegē ſcpͥtaꝫ Alioqͥn tolleret̉ ꝓtinʳa legibꝰ ſua ſtabilitas qͥbꝰ nutantibꝰ. totā reipublice diſciplinā innitentē eis collabi. et ex ꝯn̄ti vemipublicā corruere vel cōturbari nc̄e ēInde ꝯtigit apud rhoͣnos iſta ſeueritas. etiā in nece ꝓprioꝝ filioꝝne labefacerēt optimā reipublicediſciplinam.Incipiūt quattuor conſideratōnes ad robur p̄dictoꝝ¶ Conſideratio pͥmaInis policie ecc̄iaſtice etcuiuſlibet legis eā regulātis. eſt pax ſalutifera Hocſatis exp̄ſſit dinꝰ nr̄ ph̓us paulꝰ qͥfinē legis et p̄cepti nūc dilectōꝫ eēdixit. nūc ih̓m Intelligens in dilectione paceꝫ in ih̓u ſalute; vt ſit finis pax ſalutarꝭ. neqꝫ opus ē āxiadeductiōe alia. cū natura nos doceat ens qd̓libꝫ nō minꝰ ſuā pacēaut vnitatē appetē̓ qͣꝫ entitatē ẜmdeductionē d̓ini dionyſij auguſti.et hoecij. ita vt pax ſit bonum qd̓
oīa appetūt. adeo ꝙ ꝑticularis ordo nat̉e. plerūqꝫ mutat̉ in rebꝰ vtvnitas ꝯſeruet̉ Manifeſtat hͦ aſcēſus gͣuis ſurſū. ⁊ deſcēſus leuis deorſū. Si in corꝑe vero. cur non inmyſtico p̄t viciſſitudo talis querivt ꝓ pace retinēdā fiat deorſuꝫ qͥſurſū ē Sū igit̉ ẜm exigentiā finiscet̓a debeat moderari. et finis eſtqui imponit nc̄itatē rebus/ nc̄itasꝟo legē nō habꝫ. ꝑſpicuū ē ꝙ nll̓alex habet aliqͥd firmitatis ſi pacifaciēde vel cōẜuande inuenit̉ cōtraria. ſꝫ dꝫ vel interp̄tari vt ẜuiatpaci. vel penitꝰ aboleri Alioquiniuxͣ dc̄m comici ſūmū ius ſūma eſtmalicia Noli eſſe nimis iuſtꝰ dicitſapiēs. Sic atheniēſes fecerūt adtpūs leges nō eſſe vt ſꝑ eſſent Etnaſica ſcipio Dū ꝯſul inqͥt iurꝭ ordine ſequit̉ id agit vt cū oībus legibꝰ rhoͣnoꝝ corruat imꝑiū Nll̓opacto igit̉ ſeruat̉ lex. nō obẜuatolegis fine qui eſt pax ſicut in ſimilixp̄ianā doct̓nā ſcribēs augꝰ deducit ꝓ regula mēoranda. ꝙ nullꝰ textus ſacre ſcpͥture in ſua expōe retinet ſenſū ſpūſſc̄i niſi ille charitateꝫq̄ finis eſt p̄cepti retineat Et qm̄huiꝰ ſciſmatis tā exͣnea videt̉ eſſepeſtis vt tale nūqͣꝫ viſū fuerit mihn̄s ꝓuiſiōis hūane xemediū docēte hoc ſua in dies rōne expeditad eiꝰ expulſionē inſtitutō nouoꝝcanonū. cū ea q̄ de nouo emergūtnouo egeāt auxilio: vel iā ꝯditoꝝnc̄aria eſt moderatio Sed qualiset per quid moderatio. ſane perregulam infallibilem et inobliquabileꝫ legis diuine. cuiꝰ ſectatoribꝰ