Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCCXXv
Einzelbild herunterladen
 

Conſiderationesquattuor

Conſiderationes

I⁊ip̄m ad ſuos nōne fallē ſolꝫ inerroe̓s ip̄ios traduce̓ etiā vſqꝫ adimitatōꝫ luciferi vt adorari velintſicut dij. neqꝫ reputent ſe ſubditoseſſe cuiqͣꝫ ſicut filij belial ſn̄ iugonec ſibi poſſe dici. cur ita facis. quinec deū timēt. nec hoīem reuerent̉ tn̄ humiliores eſſe debeāt adẜuiendū ꝓmptiores ex p̄lationismunē Id ē qͣꝫto ſe obligatioēsꝯſpiciūt in reddēda rōe Poſtre tn̄ hoc ſūmoꝑe cauēdū ē iudicibꝰ ne vſus epikeye paſſim abſqꝫ manifeſta rōe fiat trāſmutādolegē ſcpͥtaꝫ Alioqͥn tolleret̉ ꝓtinʳa legibꝰ ſua ſtabilitas qͥbꝰ nutantibꝰ. totā reipublice diſciplinā innitentē eis collabi. et ex ꝯn̄ti vemipublicā corruere vel cōturbari nc̄e ēInde ꝯtigit apud rhoͣnos iſta ſeueritas. etiā in nece ꝓprioꝝ filioꝝne labefacerēt optimā reipublicediſciplinam.Incipiūt quattuor conſideratōnes ad robur p̄dictoꝝ Conſideratio pͥmaInis policie ecc̄iaſtice etcuiuſlibet legis regulātis. eſt pax ſalutifera Hocſatis exp̄ſſit dinꝰ nr̄ ph̓us paulꝰfinē legis et p̄cepti nūc dilectōꝫdixit. nūc ih̓m Intelligens in dilectione paceꝫ in ih̓u ſalute; vt ſit finis pax ſalutarꝭ. neqꝫ opus ē āxiadeductiōe alia. natura nos doceat ens qd̓libꝫ minꝰ ſuā pacēaut vnitatē appetē̓ qͣꝫ entitatē ẜmdeductionē d̓ini dionyſij auguſti.et hoecij. ita vt pax ſit bonum qd̓

oīa appetūt. adeo ꝑticularis ordo nat̉e. plerūqꝫ mutat̉ in rebꝰ vtvnitas ꝯſeruet̉ Manifeſtat aſcēſus gͣuis ſurſū. deſcēſus leuis deorſū. Si in corꝑe vero. cur non inmyſtico p̄t viciſſitudo talis querivt pace retinēdā fiat deorſuꝫſurſū ē igit̉ ẜm exigentiā finiscet̓a debeat moderari. et finis eſtqui imponit nc̄itatē rebus/ nc̄itasꝟo legē habꝫ. ꝑſpicuū ē nll̓alex habet aliqͥd firmitatis ſi pacifaciēde vel cōẜuande inuenit̉traria. ſꝫ dꝫ vel interp̄tari vt ẜuiatpaci. vel penitꝰ aboleri Alioquiniuxͣ dc̄m comici ſūmū ius ſūma eſtmalicia Noli eſſe nimis iuſtꝰ dicitſapiēs. Sic atheniēſes fecerūt adtpūs leges eſſe vt ſꝑ eſſent Etnaſica ſcipio ꝯſul inqͥt iurꝭ ordine ſequit̉ id agit vt oībus legibꝰ rhoͣnoꝝ corruat imꝑiū Nll̓opacto igit̉ ſeruat̉ lex. obẜuatolegis fine qui eſt pax ſicut in ſimilixp̄ianā doct̓nā ſcribēs augꝰ deducit regula mēoranda. nullꝰ textus ſacre ſcpͥture in ſua expōe retinet ſenſū ſpūſſc̄i niſi ille charitateꝫ finis eſt p̄cepti retineat Et qm̄huiꝰ ſciſmatis exͣnea videt̉ eſſepeſtis vt tale nūqͣꝫ viſū fuerit mihn̄s ꝓuiſiōis hūane xemediū docēte hoc ſua in dies rōne expeditad eiꝰ expulſionē inſtitutō nouoꝝcanonū. ea de nouo emergūtnouo egeāt auxilio: vel ꝯditoꝝnc̄aria eſt moderatio Sed qualiset per quid moderatio. ſane perregulam infallibilem et inobliquabileꝫ legis diuine. cuiꝰ ſectatoribꝰ