cccvl̓
confitebit̉ et ab ſententijs tā a iureqͣꝫ ab homine latis. cōprehendit̉ inhac abſolutōnis facultate irregularitas ꝯtracta vel a iure vel ab homine. qꝛ nō ꝯtrahit̉ niſi ꝑ ſnīam abhōie vel a iure latā. alioqͥn darent̉ſententie tā excōicationis qͣꝫ interdicti a quibꝰ nō poſſet p̄dictꝰ martinus abſolui virtute ꝯceſſionis ſue.Ꝙ ſi ſic. petit̉ regula generalis. quecaſus in quibꝰ et in quibus nō fierivaleat abſolutio determinet¶ ExplicitSequit̉ ab eodeꝫ domīo2cancellario facta reſolutio ſuꝑ caſuſubſequenti circa irregularitatemUidaꝫ habens cultelſum paruūˡ in vaginaalteriꝰ maioris reꝑoſitū. eduxit eū nō doloſe neqꝫ ad vſum illicitū. quē cultellū dū vnus ſocioꝝ vellet acciꝑe et ip̄e reniteret̉. Contigitvt illa. nora et loco quidā retrorſūappropinquae̓t et impingeret in illūparuū cultellum vt oculus ſuus ꝯfigeret̉: talit̓ ꝙ cecatꝰ fuiſſe dicit̉ tande̓ oculus ille. Querit̉ ſi dicenda eſtinde ꝯtracta irregularitas in tenente cultellū. Reſpōdet̉ ꝑ aliquas cōſideratōes. Conſiderandū eſt pͥmoꝓ diſſolutione caſus ꝙ in talibꝰ ſepe aliter iudicat iuriſta. aliter theologꝰ. quia primꝰ magis inſpicit forū ꝯtentioſū. et extrinſecū. ſed theologus magis attendit foꝝ ꝯſciētie
et intrinſecū quo ad deū ¶ Conſiderandū eſt cōſequent̓ ꝙ hoc duplexforū accipit ſua diſtinctioneꝫ ẜm ꝙactus moralis habet cōfiderari dupliciter. hoc eſt dicere ẜm materiamvel ẜm formā actꝰ moralis. Matē iaactꝰ moralis dicit̉ ip̄e actꝰ de gene̓cū circūſtātijs ſuis generalibꝰ nonhabito reſpectu ad finē vel intentionē agentis. forma vero eſt ip̄a intētio finis. Conſiderandū vlterius ꝙmateria actuū moraliū attendit̉ intriplici differentia. Nam quidā ſūtactus de genere ſuo ſimplicit̓ mali.qui ſcꝫ ꝯfeſtim nominati includuntſecū maliciā ſicut dicit ph̓s. vt ſuntfurtū. fornicatio. homicidiū Alij ſūtactꝰ de genere ſimplicit̓ boni. vt dare elemoſinam. honorare parentes.Tertij ſunt indifferentes de ſuo genere. vt leuare feſtucam fricare barbam. et ſimiles. Conſiderandū rurſus ꝙ iſtoꝝ tripliciū actuū primi ſicſe habent ꝙ non ſunt ſuſceptibilesbone forme moralis ſicut materiaindiſpoſita in naturalibꝰ non eſt ſufceptiua forme naturalis et vite. itaꝙ ꝓpter nullā bonā intentionē poſſunt tales actꝰ boni effici. ſecūdi vero actus poſſunt fieri mali quāuisſunt in genere ſuo boni. dum accedit intentio ꝑuerſa. ſimiliter et tertijConſiderandū eſt conſequenter exiſtis quo poſſit eſſe varium iudiciūſuper eodem caſu inter iuriſtam ettheologum. quia iuriſta conſideratfactum in ſe et circumſtantias exteriores d̓ quibus poteſt iudicialiter