et ſoluendi
eccl̓iij
dinē aliqͥs on̄derit repugnantē. cuꝫbn̄ficiū pͥncipis ſit latiſſime interpretandū. pene vero reſtringende. Etvt manifeſtiꝰ fiat iſtud qd̓ dicimusloquamur interim de ſnīa iudicialilata ab hōie. Et ponamꝰ ꝙ martinꝰdelatꝰ fuerit ſuo iudici celebraſſe miſſam ip̄o ſtāte excōicato. ac ꝑinde ferat in eū ſnīaꝫ ꝙ eſt irregularis etad celebrandū deinceps inhabilisD ¶ Caſus iſte quotidianꝰ eſſe p̄t.M ¶ Uicē nūc interrogantis acci-pio. Poterit ne martinꝰ talit̓ ab hominis ſnīa ligatꝰ abſolui ꝑ Ioh̓emſacerdotē. D ¶ Cū ligare et ſolue̓ ſint correlatiua ad inuicē. ſi martinꝰ potuit ab hōis ſnīa ligari vinculo irregularitatis. qūo nō potēitab hōis ſnīa ꝑ papā ſolui vl̓ abſolui. quēadmodū poſſꝫ de excōicationis ſnīa ab hōie latā taliter liberarialioqͥn qͥd importaret ꝯceſſio talisample facultatis ꝙ ab omnibꝰ ſentētijs tā a iure qͣꝫ ab hōie latis poſſit Ioh̓es abſoluē martinū AScis ne quid in oppoſitū poſſit exiuribꝰ ītroduci D ¶ Accepi quoſdā dicere ꝙ irregulaitas nō cadatſub forma abſolutionis ſed ſub forma diſpenſatiōis qm̄ irregularitasnō ſꝑ indiget abſolutione. cū abſqꝫpcc̄o ꝯtrahat̉ aliqn̄. ſꝫ tūc diſpenſatio locum hꝫ ſi gr̄a tali fiat ANō eſt vſq̄quaqͣꝫ abſurdū illud qd̓iſti dicūt. Nihilominꝰ oꝑtet theologos ſimul cū canoniſtis ꝯuenire inacceptionibꝰ iſtoꝝ terminoꝝ ligare
et ſoluere. Et ſcire quid dicat̉ ſnīa aiure qͥd ab hōie latā a qua dat facultatē abſoluendi dn̄s papa in cōceſſione que dicta eſt. Cū vero ſicut p̄dixiſti abſolutō r̄ferat̉ ad ligatōnēꝯceſſio loquēs de abſolutōe a ſn̄ijsiuris a hoīs intelligi debet de ſentētijs penalibꝰ atqꝫ ligantibꝰ. Et hocia notauimꝰ. ſꝫ recepimꝰ cōſtringendo ſermonē de ſententijs a iure velab hōie latis. ꝙ ſūt ſnīe penales inflicte vel late ꝓpter culpā veraꝫ velp̄ſumptā ꝓpria vel alienā ꝓpter ſententias penales q̄ qn̄qꝫ ferunt̉ ſineculpā illiꝰ in quē ferūt̉. ſꝫ nō ſine cauſa. Qd̓ dicit̉ ptꝫ in excōicatis ꝓpterobedientiā deo et ꝓprie conſcientiefaciendā vbi latet ecc̄iaꝫ veritasD ¶ Apparet ꝙ in hac deſcriptiōeſnīaꝝ conſentire debeat canoniſta.Talibꝰ em̄ ſententijs ligati indigētabſolutione q̄ ſoluat ſeu tollat vinculū. Nā qͥd eſt abſolutio niſi a vinculo liberatio. ſiue talis abſolutiofiat ꝑ nomē diſpenſationis ſentētieſiue ꝑ aliud nomen equiualēs vt ꝑhabilitatē ſeu ꝑ reſtitutionē ad pͥoreꝫ ſtatū M ¶ Dicet fortaſſis canoniſta ꝙ inter liberationē a vinculo irregularitatis ꝑ diſpenſationeꝫet inter liberationē ꝑ abſolutionemhoc intereſt quia abſolutio reponitſolūmō hoīeꝫ ī ſtatu ſalutis eternetollēdo qͥcqͥd obeſt ꝯſecutioni ſalutis eterne quēadmodū fit in articulo mortis dū penitꝫ hō. etiāſi nullūpoſſꝫ hr̄e ſacerdotē. Diſpēſatio āt