penitētiales
¶ Cxe.
bitur Hhoc ē xp̄ianꝰ ppl̓us. qͣi nouageneratiōe in xp̄o regeneratꝰ (laudabit dn̄m. Et merito laudabitlQuia ꝓſpexit de excelſo ſācto ſu.dn̄s de ce. in ter. aſpe. Sed ad qͥdde excelſo ſācto celo ꝓſpexit. et inima terre aſpexit. Tertelvt audicet gemitꝰ ꝯpeditoꝝ Hoc eſt. vtaudiret et exaudiret gemitꝰ humiliū et penitentiū. timore dei et diſciplina qͣſi quibuſdā ꝯpedibus ligatorū De qͥbus ꝯpedibus ſapiēsdicit Audi fili mi. et ne abijcias ꝯfiliū meū. et inijce pedē tuū in cōpedes eiꝰ. et erūt tibi ꝯpedes eius inꝓtectionē fortitudinis Et lvt ſolueret. ſa nodis et vinculis pcc̄orūfilios interemptoꝝ ſſcꝫ fidelesxp̄ianos. ſpūales filios apl̓orum ⁊martyꝝ. crudeli interēptione a gētibus et regibꝰ mortificatorū. Vthis vinculis ſolutis. fideliū eccl̓iadicere poſſit Dirupiſti vincū. me.ti. ſacr. hoſ. laū. Ad hoc gͦ de celoꝓſpexit ⁊ in terrā aſpexit. vt humiliuꝫ xp̄ianoꝝ gemitꝰ audiret ⁊ vincula ſoluerēt Sed ad qͥd ¶ At annūciēt in ſyon hoc eſt in ecc̄ia militante lnomē dn̄iſet fide xp̄i. a qͦnomīant̉ xp̄ianil. Et laudē eius inhirl̓m lid ē laudādo et glorificando oꝑa eiꝰ que ſūt in celeſti hirl̓mſcꝫ ecc̄ia triūphanti. de qua dicit̉.Glorioſa dicta ſunt de te ciuitasdei Et hec ita annūciēt. vt annūciando ꝓficiāt. In quo? ¶ In cōueniendo ppl̓os in vnū ⁊ reg. vt ẜ. do.Hoc ē vt ppl̓os diuerſaꝝ gentiūreges diſꝑſorū populoꝝ ꝯueni
re faciat in vnitatē fidei xp̄i ⁊ morū fideliū. nō vt ẜuiant mūdo. carni vel diabolo. ſed vt ẜuiant dn̄odeo ſuo. de quo dr̄ Dn̄m deū tuūadorabis. ⁊ illi ſoli ſeruies Sꝫ qͥdſequit̉: Rn̄dit ei in via virtutis ſueQuis eſt qui rn̄dit ei; Quis hic reſpondendo loquit̉ domino; In ſūperioribꝰ ꝟbis expͥmit̉ cui ꝯgruatrn̄ſio? Supͣ enī ꝯmemorant̉ cōpediti ⁊ interēpti reges et ppl̓i ſyonhirl̓m Ꝙ aūt ſingl̓ariter dr̄. rn̄ditei. nō ad eos videt̉ poſſe referri qͥpl̓aliter nomīant̉ Sꝫ ſciendū ē ꝙhic rn̄dit vnitas ꝓ pluribꝰ .i. totaecc̄ia q̄ in xp̄o vna eſt ꝓ cūctis fidelibꝰ Ip̄a q̄ vnū ē corpꝰ. ꝓ oībmēbris eiꝰ rn̄t dn̄o. Rn̄t inqͣꝫ gr̄asei agendo ꝙ eā ꝓſpice̓. eā audire.ea a vinculis ſoluere. eā ad ſui laudeꝫ noīs excitare. eā deniqꝫ ex varijs ppl̓is ad vniꝰ dei ẜuitutē congregare dignatꝰ eſt Rn̄dit e̓go etnō voce. ſꝫ corde. nō lingua. ſed vita. nō in via infirmitatis ſue. ſꝫ ꝟtutis ſue. ſcꝫ in fidei firmitate. que fides via eſt ad pr̄iam. et eſt v̓tꝰ huius vie. q̄ in pr̄ia nō manebit ſꝫ eiꝰobſcuritatem euacuabit claritasgl̓ie Rn̄dit ergo ecc̄ia dn̄o Et qͦddixit? Maucitate inqͥt dieꝝ meo.nūcia mͥ. RRn̄dendo gͦ orat qͣſi dicat. Q deꝰ meꝰ nūcia mͥ paucitatē⁊ breuitate dieꝝ meorū Hoc ē qꝛdixiſti ꝙ ecc̄ia manebit ⁊ tu cū eaeris vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſecl̓i. facme ꝯgnoſce̓ et diligēt̓ attēdere qͣꝫbreue et exiguū eſt hoc tēpus durationis mee in cōparatione eter-