Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCLXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

pſalmospenitētiales Clxxxiij

erat publicanꝰ ille hūilis qui dicebat. ꝓpiciꝰ eſto deꝰ pcc̄ori In̄ſequit̉ Qm̄ ta. inue. oſ. me. cla.to. die Qm̄ tacui qd̓ erat tacē. ſcꝫ ꝯfeſſionē pcc̄oꝝ Inueterauerūt oſſa mea .i. defecit int̓ior fortitudo mea clamarē tota diedicēdo qd̓ erat dicēdū .ſ. iactātiā meritoꝝ. Econ ꝟo ſi clamaſſeꝫpcc̄a et tacuiſſē merita. robuſta etfirma fuiſſet ꝟtus mea Tacui egoet clamaui. Tacui pcc̄a. clamauimerita. Tacui vn̄ ꝓficerē. clamauivn̄ deficerē Tacui de pcc̄is ꝯfeſſionē. clamaui de meritis p̄ſūptionēSana mēbra medico on̄debā. vulnerata tegebā / et fui ſanatꝰ.ſꝫ inueteratꝰ hoc ē In pcc̄oꝝ meorū vetuſtate remāſi. qꝛ per culpemee ꝯfeſſionē. gr̄e tue nouitatēq̄ſiui Et Qm̄ die ac noc. gra. ēſuꝑ me ma. tua. ꝯuer. ſū in erū. me. ꝯfigi. ſpina. O dn̄e o pie medice qui ec̄ ꝑcutiēdo ſanas. qꝛ manꝰtua i. vindc̄a. aſſidue die ac noctegrauata ē ſuꝑ me ad hūiliandumme ſuꝑbū pcc̄a tacentē. merita iactante. tandē ꝯuerſꝰ ſū in erūnamea/ in miſeria mea Hoc ē Cōuertendo ad me ip̄m cognoui me miſerūl ꝯfigi. ſpi. id ē ꝯpūgit̉ꝯſcīa mea Sic̄ eniꝫ ſpina dorſi hominē ſurſū erigit. ſic vel conſcīaſp̄m pͥus ad t̓rena curuatū. ad ſuperna reſurgentē dirigit Hac e̓gode culpa ſuā cōpūctꝰ pcc̄or hūiliatus ait l. Delictū meū ꝯgnitū tibifeci. et iniuſtitiā meā abſcōdiMerito quidē delictū meū. qꝛ faciendā omīſibet iniuſtitiā meā. qꝛ

penitētiales Clxxxiijfaciēda cōmiſi igit̉ cōfitēdo aꝑuiet detexi. operui vt oꝑires. detexūvt tegeres In̄ ſequit̉ Dixi cōfitebor aduerſū me iniuſtitiā meamdn̄o. et tu remiſiſti impietatē pcc̄imei. O magna vtilitas cōfeſſiōispcc̄i maxīa qͦꝫ benignitas miſerātis dei. qꝛ ad ſolū cōfitendi ꝓpoſi. remittit pcc̄m. enī dixi ꝯfiteor. ſꝫ dixi ꝯfitebor .i. ꝓpoſui ꝯfiteriiniuſtitiā meā aduerſū me. me ip̄met aliū accuſādo. et ſtatim tu/ aliꝰ. remiſiſti impietatē peccatimei. et bn̄ mei / qꝛ qd̓ peto meū ēQui āt a pcc̄o reſurgo. hoc tuū ē.Abſit ego a me vt imputē peccatūmeū tibi. et dicā. deꝰ voluit. hocfatū hoc ſtellaꝝ ꝯſtellatio fecit eſt hoc ꝯfiteri iniuſticiā meaꝫaduerſū me/ ſꝫ adue̓ſū te. te ſūmebonū de malicia accuſare Dicaꝫergo potiꝰ Dn̄e miſerere mei. ſanaaīam meaꝫ qꝛ peccaui tibi Et neputet̉ remiſſionē pcc̄i ꝑuū dei eſſedonū. ſꝫ tanqͣꝫ magnū deuotꝭ. p̄cibus expoſcēdū/ ſtatim ſb̓iungit̉LPro hac orabit ad te oīs ſc̄us intꝑe oꝑtuno Oīs enī ſc̄us. hoc eſtper pcc̄i remiſſionē ſāctificatus.hac remiſſione orabit ad te. quiaomnis ſc̄us eget auxilio gratie etgratuite remiſſionis tue Sed qn̄orabit; In tēpore oportuno. eſtin tēpore vite mortalis. in qua eſtoportunū tpūs remiſſiōis qꝛ poſteam erit tpūs retributionis Uelin tēpore oportuno. hoc ē in tēꝑegratie per xp̄m reuelate De quoait apl̓s. Qn̄ venit plēitudo tꝑismiſit deus filiū ſuū factum ſub le-