mortalium
MtaliumIexquo mentiri poſſet licite in aliqͦcaſu. Quātū ad oꝑa bn̄ pōt fierialiqͥd ad alia̓ intentionē qͣꝫ ad eāad quā accipiūt vidētes ad celandū ſe in certis caſibꝰ ſic̄ faciūt quiinſidias aptant ⁊ faciūt in bellis¶ De iurādo ⁊ qn̄Conſi Allli. eſt mortale.Arare falſū ſcienter in omni caſueſt pcc̄m moͣre ſiue in rebꝰ ſerijs ſiue in iocis. Sed ſi ꝑ inaduertētiāaut facilitatē loquēdi peierat̉ p̄teſſe veniale pcc̄ꝫ. quanqͣꝫ mala cōſuetudo nō excuſet eos qͥ ꝑ ipſamꝑiurāt Ibi vides qͣꝫgrande malū eſt aſſueſcē ſe iurationibꝰ Et accipit̉ iuramentū ad intentionē eiꝰcui fit. ⁊ ẜm vſū cōem intelligendiqꝛ qͥ arte iurat falſū. arte ꝑiurat.Et qͣntū ad iuramentū de futurisꝑſona ſtatim ꝑiurat tūc cū hꝫ voluntatē firmā nō implendi vel qͥanō complet de facto.Conſi. xv. craterna.De̓ correctioneOs tenemur ſb̓ pena mortalis pcc̄i corrigere bonisIſermonibꝰ vel alit̓ nr̄m ꝓxximū qn̄ ſcit̉ ꝙ malefacit. ⁊ certūtenet̉ ꝙ ꝑ illa correctioneꝫ q̄ ei fiet ipſe ſe ꝯtinebit. ⁊ alit̓ nō. Sꝫ ſieſtimat̉ ꝙ nihil ꝓficiat̉. ⁊ ꝙ fortepeius face̓t vel ꝑſequeret̉ vel odiret̉ is qͥ talē inſtrueret. tūc non tenemur proximuꝫ corrige̓ niſi ſimꝰiudices vel publica officia habentes. qꝛ eſtimo ꝙ malefactor iraſcatur. aut nō ipſe: ē puniendꝰ niſi eētꝙ forſitan ꝓpter hoc maius malū
j.adueniret reipublice a bono ꝯmuni. Et intelligit̉ etiā hoc qn̄ publica ſunt peccata¶ DII. EVl. entiam eſt peccatuꝫQn̄ face̓ ꝯtra ꝯſcimortale aut nōUecunqꝫ ꝑſona q̄ firmāhꝫ ꝯſcientiā de aliqͦ ꝙ ſitpcc̄m moͣre. ⁊ in illa cōſcientia ip̄a hoc fac̓it/ peccat moͣrit̓qͣntūcūqꝫ res illa ſit nō mala. Sꝫtales falſe ꝯſcientie ſepe refutaridebent. ⁊ auferri ad iudicium magis ſapientiū. Et eſt intelligendūqd̓ dr̄ de ꝯſcientia firma qꝛ ꝓpterquaſdā faciles dubitatōnes q̇ habent̉ ⁊ quas non eſt facile auferreqn̄qꝫ nō oportet ꝙ hoc qd̓ dictūeſt habeat locū exquo habet̉ fortior ꝯſcientia ad contrariumQuō de duobCon¶ TVll. malis minus eſteligendū.Uotienſcūqꝫ ꝑ ſuū factūaliquis cadet in tales laqueos ꝙ effuge̓ non pōtabſqꝫ peccando. tūc debꝫ omittē⁊ cauere ne faciat id qd̓ de ſe ē peius. Quēadmodū ſiqͥs iuraſſet occide̓ aliū. ipſe debꝫ nō tenere ſuuꝫiuramentū ⁊ nō occidē aliū. Et ſimilit̓ dico de oībꝰ iurationibꝰ ⁊ deoībus minis. ꝓmiſſionibꝰ ⁊ votisꝑ que peius fieret ea ſeruādo qͣꝫomittēdo ꝓpt̓ ſuꝑuenientes caſusfortuitos. vel qꝛ facte ſunt ſtulte ⁊improuideAn̄ ignorātia ēCOAI. EVIli. pccmn a quomo.
m .i.