De cognitionepccōꝝ venialiū
De cognitionelū Solū dieo qn̄ ipſa ꝯtingit ꝑ ignorātiā. a ip̄m putarę nō ē certumneqꝫ affirmatū Exempli gr̄a Aliqͥs pōt cogitare ꝙ ꝯfeſſus ſit autbn̄ penituerit. qꝛ ſciꝫ ad hoc ſatisbonas hꝫ apparētias quanqͣꝫ forte nō ſit ita. Eſt itaqꝫ ſecuriꝰ nō ſeſimpl̓r aſſecurare in talibꝰ qͥn ſꝑhabeat̉ rōnalis timor diuinoꝝ iudicioꝝ ⁊ hūane fragilitatis. Et īhoc peccauit ſcūs petrꝰ qͥ tenebatꝙ moreret̉ ꝓ xp̄o ieſu ⁊ plures alijꝯformit̓ qͥ putāt ꝙ ꝯtra tentationes mirabilia facerēt. Eſt etiā bn̄ꝯſiderandū ⁊ aduertendū in hocpcc̄o ⁊ in alijs ꝙ ſcꝫ aliqn̄ recte iudicat̉ ⁊ dr̄ ꝙ oīa habeant̉ a deo ⁊ſine ipſo nihil valeret. ⁊ tn̄ totū fitin ꝯtrariū ꝓ eo ꝙ volūtas nō eſtiudicio rōnis ꝯformis Et dici p̄ttalibꝰ ꝙ ipſi ſe ipſos ꝓprio ore cōdemnat. Si enī dicit ꝙ totuꝫ hēsa deo. cur gloriaris tu ⁊ deſpicisaliuꝫ acſi de te ipſo hr̄es. Hoc aperte videmꝰ in luxuria ꝙ hō iudicat ⁊ bn̄ ſcit ꝙ talis res ē pcc̄m ettn̄ facit. Nitēdū ē itaqꝫ ꝙ rō ⁊ volūtas ſꝑ ſint ꝯcordes ī bono ⁊ totū ꝓſperabit̉Qn̄ iudicare aliumConſi. v.ē pcc̄ma qualeUdicae̓ aliū venit de ſuꝑbia. Poteſt aūt hoc iudiciū fieri de oꝑibꝰalteriꝰ vl̓ de ipſamēt ꝑſona Et hͦfit duobꝰ modis Ino mō ꝑ certitudinē. altero ꝑ p̄ſumptioneꝫ leuē ſolūmodo ⁊ ſuſpitionē Iudicare aliū firmit̓ eē malū ergā deū etiuſte damnandū pcc̄m ē moͣre cōtra bonitatē ſpūſſc̄i qꝛ in vno mo-
cepenialiūmēto ſpūſſc̄s p̄t hoīeꝫ facē bonū.ſic̄ paulo fecit. Marie magdalene.q̄ ml̓tis alijs ⁊ p̄t hō eadē hora penitere Eſtqꝫ ſtultū ⁊ iniuſtuꝫ iudicare d̓ hoc qd̓ neſcit̉ qd̓ citius iudicari debꝫ ad bonū qͣꝫ ad malūIudicari de oꝑibꝰ p̄t eſſe qn̄ oꝑade ſe ipſis ſūt talia ꝙ qͦcunqꝫ mōipſa nō pn̄t bn̄ fieri. nec ꝑ bonamintentionē nec alio mō. Et ibi p̄tbn̄ ꝓ certo iudicari ꝙ ſūt mala etꝙ alter male fecit. Si opera ſt̓ indifferētia vel talia ꝙ pn̄t bene etpn̄t male fieri. iudicare ꝓ certo ꝙmala ſint. niſi alit̓ appareat ē pcc̄mmoͣre. qꝛ tācito. imo citius iudicari debꝫ bonū qͣꝫ malū qn̄ fieri poterat bene. ¶ In hoc tn̄ caſu ⁊ inalijs hr̄i pn̄t ſine moͣri pcc̄o aliqͣſuſpitiones ⁊ iudicia leuia quanqͣꝫbonū ſit eas cauere. Et caueri debet bn̄ ne in tali caſu quis malumloquat̉ aūt diffamet aliū ꝑ talesleues p̄ſumptiones. ⁊ ſpēalit̓ in affirmādo eas plꝰ iuſto. aut contrabonū alteriꝰ Sicuti ad facienduꝫmori hoīem. ꝯuenit certiſſimū hr̄eiudiciū ⁊ ſil̓it̓ in exulando ſiue relegādo extra patriā hoīem. vl̓ ī auferendo ſibi bonā ſuā famā notabilit̉ In paruo tn̄ damno nō ē tale periculū. Scd̓m ea q̄ hic ⁊ priꝰantea dicta ſūt ſciri poteſt qn̄ hr̄ededignationē de ꝓximo eſt pcc̄mmoͣre aut nō ⁊ etiā ꝑ ea q̄ dicent̉de inuidia ⁊ ira Et ſciendū ꝙ iudicare ſuos ſuperiores. ml̓to peiuseſt qͣꝫ de alijsQn̄ ꝯtemptꝰ ſuperiConh. Vl. orū ē pcc̄m ⁊ qͣle.