Opustripercitum
Qua ꝓͣter ad hec precepta ſciendaet intelligenda tenetur quilibet ꝑ ſevel alium diligentia apponere ꝓ cōſeruatione vite ſpiritualis quantuꝫꝓ vite corꝑalis ſuſtentatiōe poneret et eo maiorem quo immortalisaīa eſt corꝑe preſtātior. ſine qͦꝝ nōtitia nullus p̄t ꝯueniēter pcc̄a vitāre aut ab eis reſurgere. et qͦꝝ ignorantia ex deſidia ꝓueniens nō excuſat ſed accuſat et ꝯdemnat. Sūt āthec dece precepta his metris ꝯprehenſa. Inū crede̓ deū nec iures vane per ip̄m. Sabbatā ſanctifices etvenerare patres. Non ſis occiſor.fur. mechus. teſtis iniquus. Uiciniqꝫ thoꝝ res qͣꝫ caueto ſuas.¶ Quintū capitulūRimū preceptū ē. Diligesdn̄m deū tuū ex toto cordetuo. ex tota mente tua. et extota virtute tua. Hoc eſt nō volesſcienter rem quācūqꝫ amare plꝰ qͣꝫdeū ꝓpter quod dei amore perdasHoc aūt preceptū ꝯuenient̓ ab homine ſeruat̉ ⁊ nō aliter ſi legē dei ⁊alia p̄cepta oꝑbꝰ impleat. Quiſqͥsem̄ mortaliter oeccat preceptū hocinfringit. qꝛ voluntatē ſuā d̓ine volūtati oppoſitū p̄cipienti anteponit¶ Specialiter aūt ꝯtra hoc preceptū agunt hōies ingrati ꝯtra diuina iudicia et ordinatōnes aut regimē erga ſe vel alias creaturas murmurātes qͣi non eſſet deꝰ om̄ino iuſtus bonꝰ atqꝫ miſericors et totusamabilis atqꝫ deſiderabilis. Illi
itē qui in foueā deſpe̓atōis ſe ip̄osprecipitāt ꝑ impatientiā. Illi preterea qui vrgente infirmitate aut neceſſitate aliqua ſortilegos ꝯſuluntet diuinatores. vtētes ponis inſcriptis aut breuibus cartulis ſiue cedulis collo ſuſpenſis aut caracteribus et alijs quibuſſibet vanis credulitatibꝰ qͣi deꝰ ip̄e nō eſſet vſquequāqꝫ bonꝰ potens et ſapiens adeis ſuccurrendū quantū ſit eorū neceſſitatibꝰ expediens. Faciat igiturhomo in neceſſitate ꝯſtitutꝰ quātūpoteſt ꝓcurans remediū naturaliinduſtria nō tēptando deū qd̓ graue pcc̄ꝫ eſt aut noua miracula expectando deſiderando qꝫ. Reliquumvero qd̓ nature vires excedat deoplena fide ꝯmittat et indubitanterdeꝰ qui noſcit om̄ia quiqꝫ optimeſt illud qd̓ optimū ē ꝯmodiſſimūqꝫ fuerit hōi ꝯferet. Sepe equideꝫinfirmitas pauꝑtas aut alia q̄uistribulatio ē hoīb vtilior qͣꝫ nimiaꝓſperitas qua faciliter abutimur.Scit nāqꝫ pr̄ qͥd filio ꝓſit. mgr̄ q̄d̓diſcipulo ꝯueniat. et medicꝰ patiētide remedio ꝯpetenti nouit meliusꝓuidere ¶ Peccāt inſuꝑ ꝯtra preceptū hoc illi qui mūdano quodātimore irriſoꝝ aut oblocutoꝝ ꝟbaformidātes d̓inis p̄ceptis obedireverent̉. Qua ꝓpter etiā grauiſſimepeccāt hmōi irriſores. ꝑſonas diuinō ẜuitio deditas in ſtatu religionis. ꝟginitatꝭ. a viduitatꝭ. ꝯſtitutasæ ſtudio theologie deputatas affectōe carnali a bono oꝑe r̄trahētes
Mot