theologilate
Ccxxi
tingētibꝰ et poſſibilibꝰ alit̓ ſe habe̓Sꝫ etiā ꝙ humana rō dn̄et̉ ſtellisincognitis nec trahat̉ in vitiū. ꝓbatur ex libertate arbitrij. ⁊ ex adiutorio dei libero qd̓ dat̉ timētibꝰ eumet ex libero angeloꝝ miniſterio. qd̓adiutoriū dei et angeloꝝ impetrātſuꝑ oēꝫ diſpoſitioneꝫ ſtellaꝝ fidesſpes et charitas qͥbꝰ dēlictis euenitfrequēter vt volētes infortunia vitare in ea ip̄a ſe trudāt et inuoluātvt ꝯp̄hendant̉ ſapientes in aſtutiaſua¶ Propoſitio. xxvi.Imanā rōꝫ indignū eſſe pervanitates et inſanias falſas.aut ſaltē incertiſſimas in ſua actiōeſe captiuae̓ et melācolijs qͦtidianisanxijs et ꝑiculoſis agitari.Cōcedūt hocCommencN. xpti et int̓ alios Tull̓. in fi. li. de d̓inatōe. Et hocdicebat dn̄s petrꝰ cardinal̓ Cameracen̄. cū obſeruatōes hmōi reprobaret. Addēs ſe time regis adoleſcētie ne talibꝰ imbueret̉ et poſt abeis nō poſſet auelli¶ Propoſitio. xxvii.Amanā rōeꝫ debe̓ ꝑ ꝯſultatōes ꝓbatoꝝ et exꝑtoꝝ virorū. ꝑ leges iniuper morales et diuinas ſe ī ſuis actōibꝰ maxīe in glbernatōe reipublice ſpretis ſuꝑſtitōibfallacibꝰ regulare.Cōcedūt iſtā qͥ attēComentuoāt ꝙ nō fruſtra dedit nob̓ deꝰ rōeꝫ liberā plꝰ qͣꝫ brutꝭ.
Dedit inſuꝑ leges d̓inas nat̉aleset politicas. prudētiā qͦꝫ ꝑ exꝑientias multas generatā. Ꝙ ergo humana rō libertas et prudētia cētuꝫvel mille hōiꝫ imo vniꝰ regni de̓linquāt̉ ad inſequēdum opinionē veldeliratōeꝫ vniꝰ vel duoꝝ aut pauciſſimoꝝ fingētiū ſe ſcire mirabiliaex aſtris vl̓ aliūde Heſcio qūo profantaſia capitis ſui ſuꝑ euētibus etagēdis ī republica vt ꝙ nō ē bellādū vſqꝫ ad tres mēſes vel vnū ānūcū hoſtibꝰ qͥ tn̄ deſtruūt oīa et itade ſil̓ibꝰ abſqꝫ numero. Ꝙ inqͣꝫ ꝓpt̓paucos tales dēlinquat̉ hūana rōet prudētia indigniſſimū ē fatuū etdelirum imo merito dei iudicio puniendū et in ſtultū finē p̄cipitandū.¶ Propoſitio. xxviiiAmanā rōeꝫ ꝓpt̓ hōies vileset ignotos et de corruptelaiudicij ml̓tiplicit̓ ſuſpectos. peſſimeqꝫ vt in plurimū fortunatos et ſinefide qͣles in tenebris ſuſurrāt indigniſſimū captiuari vel dimitti.¶ Fōcedūt iſtā qͥ p̄ce¶ OMMel. dētē attēdūt et ext̓minis ſuis ſe verā eſſe demonſtratp̄ſuppoſitis his q̄ ponit q̄ tn̄ ſunt ꝑexꝑiētias quotidianas manifeſta¶ Propoſicio. xxix.Umanā rōꝫ ꝓpt̓ ſui ꝯcauſationē liberā non poſſe vel debe̓ꝑ qualeſcūqꝫ exꝑiētias cuiuſcunqꝫtꝑis ſub neceſſarijs euentuū regūlis vel arte concludi.
h2