a fallis
d̓ino lūie nō hūana ſolū inueſtigatōe aut eſtimatōe. Scis pͦ te̓a qꝛ nōſeqͥt̉. cadit deceptio ⁊ illuſio ī iudicādo de ſomno et vigilia. igit̉ nulla ēde vigilatōe certitudo. nullaqꝫ adhibēda vigilātibꝰ fides indubia. vigilabāt ſācti i d̓ino lūie. nos pcc̄isobruti et obuoluti plerūqꝫ portētavitioꝝ aut illuſionū ſomniamꝰ nimirū ſi fallimur. illi nequaqͣꝫ. Noui hominē qͥ poſt multū tēptatiōis inuolucꝝ ſuꝑ vno ex fidei articl̓is. in tātā ſubito lucē veritatis et certitudinis introductꝰ eſt vt nulli ꝓrſus refiderēt dubietatis reliqͥe. nulla vacillatio. ſꝫ ſerenitas multa. iubēte eo qͦfluctibꝰ imperat. Addebat ꝙ nō exrōe aliqͣ noua ſic̄ tunc ſe interrogabat et optīe meminit. ſꝫ ex ſola huiliatōe et captiuatōe intellectꝰ in obſequiū fidei et om̄ipotētie dei iſtudmerue̓at vt nō plꝰ dubitae̓t d̓ illa fide qͣꝫ de ſui exiſtētia. q̄rebat rōnemtāte ſoliditatis et pacis in credēdoNihil aliud reꝑiebat niſi ꝙ ſic exꝑiebat̉ et in aliū tranſfudiſſe neſciſſetNō credēt forſan mūdani ſapiētestales fie̓i illūiatōes qm̄ veriſſime ꝓnūciatū ē ad deū ꝑ ꝓph̓aꝫ. Illuminās tu mirabilit̓ a mōtibꝰ et̓nis t .ſ.o. in ſ. t. Qui nō ſapiūt videlꝫ q̄ cordis ſūt et ſpūs qͥ nec ſecū habitantin corde ſuo. ſꝫ foris in plateis vanitatū. Sic ꝯſtat iuſtos in ſpē ſue ſalutis certā erigi. certā dico nō in ſe. ſꝫi eo qͥ afflatu ſecreto dicit amen. ſalꝫ tua ego ſū qͥ ī medijs mētisqꝫ tēptationū hūanaꝝ fluctibꝰ ancoraꝫ
ſpel firmā figit. qͦ etiā dilectā in trāqͥllitatis cubiculū ex tot irruētibushūane viciſſitudinis turbinibꝰ introducit. Hec ſūt plane mirabilia dei iꝓfūdo hūani cordis q̄ vidēt illi qͥdeſcēdūt mare ꝯtritōis amare ⁊ fōtis ī manibꝰ ꝟtutis ⁊ ꝑ ꝯtēplatiōꝫet meditatōeꝫ ſedulā nō curioſā. ſꝫpiā et fidelē faciūt oꝑatōeꝫ. in aqͥsmultis tā d̓inoꝝ iudicioꝝ qͣꝫ humanoꝝ affectuū. vis vide̓ hāc viſionēmagnā. vis ad iſta ꝯſcende̓ nō opꝰeſt viribꝰ hūanis tuū poſſe. nō ē poſſe tuū ſcire vt ſocrates dicebat. eſtqd̓ neſcias. tua iuſtitia. nihil de iuſtitia tua cōfide̓. Qūo ſic; Accede adcor altū et tibi exaltabit̉ deꝰ. videb̓ꝙ nō tu ſolꝰ ſꝫ oēs gētes iuxͣ dictuꝫꝓphete qͣi nihilū et inane ſūt in conſpc̄ū eiꝰ ecce tuū nihil poſſe. Ex clamabimꝰ nihilominꝰ cū ꝓph̓a. Mirabilis fc̄a ē ſcīa tua ex me. ꝯfortataē et nō potero ad eā. Ecce tuū ſcirenihil fateberꝭ. Deniqꝫ cū alio ꝓph̓aOēs iuſtitie vr̄e qͣi panꝰ mēſtruateſic ſūt an̄ te. Ab hac imbecillitatistue valle. Ab hac inſipiētie caligineAb hͦ pulue hūilitatꝭ. et ſtercore vil̓reputatōis. voͣbit te deꝰ in mōtē loꝙͣs tibi d̓ caligīe. atꝫ ſuſcitās d̓ pulue̓ egenū ⁊ de ſtercore pauperē erigēs Sꝫ dices. ſcio iā me nihil poſſenihil ſcie̓. nihil deinceps hr̄e iuſtitienihil tn̄ tale qͣle polliceris experiorUerūtn̄ p̄cor attēde qūo ſcire dixeris. videto ne audias illd̓ improperiū. Ex ore tuo te iudico ſerue neqͣꝫQā ſi ꝟa ⁊ abſqꝫ vlla dubitatōe ita
GI