De diſtinctioneveraꝝ viſionū a falūs.
aliquē de vigilātibꝰ quō ſit an vigilat. Reſpōdebit ilico forte inſulſam hāc q̄ſtionē tuā. ſꝫ vrgere nondeſinas reſpōdebit ſb̓ſtomachāsbn̄ ſcio. Perſiſte vltra ⁊ dic quōbn̄ ſcis. dicet ꝙ maxima ē int̓ ſomniū ſuū. ⁊ vigiliā diſſimilitudo ſiſil̓itudines varias adduxeris qͣsp̄tegimꝰ. eſtimo ꝙ nullꝰ ſue reſponſioni aliꝰ erit exitꝰ qͣꝫ vt dicat certeſcio qꝛ ſic experior. Sed perge vltra inſiſte̓ ⁊ affer ꝙ ſimilē crebrohabere ſe indicat experiētia. dumſomniat credēs. ſcilꝫ loqͥ. legere ⁊audire imo ⁊ non ſomniare. Adhec qͥd iſte reſpōdebit niſi dicē verū ē ⁊ tūc decipior Ꝙ ſi ampliꝰ ꝓteruire ⁊ cōtraniti voluerꝭ. dicēsita nūc. O bone vir etiā tu fallerꝭquāqͣꝫ ignores. Uideat ipſe qͥdvltra obmutire aūt ſufficient̓ allegare valeat ad liberandū. pedesſuos ab hoc laborinto. p̄ter ſolāexꝑimentalē noticiā ipſỉ vigilie. q̄valde diſpar ē a ſomnijs. fortiorſcilꝫ atqꝫ lucidior. ꝑ quā non ſe tāopinat̉ qͣꝫ ſcit ⁊ intelligit vigilareTrāſferat̉ hec ſimilitudo. q̄ videt̉puerilis ad rem ſb̓limiſſima q̄ tractat̉ cōprimet̉ ꝑ eā ſi nō erro inſolens arrogans qꝫ hūana curioſitas. q̄ fidei ſacramenta ſi noͣ penetrat indignat̉. qn̄ nec quotidianapuerilia ⁊ ludicra ſufficit attingere. Hec etiā nos cōſideratio cautiores efficiet nō in reuelationibustm̄mō ſecernendis ſꝫ in oībꝰ generalit̓ nr̄is actibꝰ dijudicādis Q qͦriens ſibi videt̉ hō ſapiens ſibi iu
veraꝝ viſionū a falūs.ſtus ſibi humilis. et ſibi dicit qꝛ diues eſt in ꝟtute ⁊ neſcit ꝙ miſer ē⁊ miſerabilis ⁊ pauꝑ cecꝰ ⁊ nudPreualet in vanitate ſua ⁊ in multitudine ſpūalium diuiciaꝝ ſuarūgloriat̉. dicit in exceſſu ſuo nō mouebor in et̓nū Sꝫ ꝓ certo alto ſomno preſſus fallit̉ qꝛ oīa hec aſpicit nō in lūinoſe ꝟitatis vigilia ſꝫſub ſimulacro ſomniculoſe vanitatis experit̉ hāc fraudē. Tūc pͥmūhō dū deo ꝓpicio excitat̉ a ſomnopcc̄i. et nihil inuenit diuiciaruꝫ ſomniatarū in manibꝰ ſuis. Fit hocdū regredit̉ ad lūinoſū et p̄fulgidū diem humilitatis ⁊ ſibi vigilatqͥ vanitati dormiebat. videt tuncerrorē ſuū et illū ſecū diuqꝫ retractans qͥ ipſe patiebat̉. qͥ vere deſipiat obſtupeſcit. Nā ⁊ vere ſuꝑbūet arrogantē ⁊ tumidū aut alit̓ vicioſuꝫ ſe fuiſſe dcp̄hendit quanqͣꝫalit̓ prius exiſtimabat Quare ſic;Quia mentiebat̉ iniqͥtas ſibi Etqͥd miꝝ ſi mentit̉ inquitas ſibi pl̓qͣꝫ ſi ſomniās de ſomnijs. ⁊ maniacus de furia. et ſtolidꝰ de ſapiacorruptiſſime iudicarit. Sic ē plane ꝙ vicioſi de ꝓprijs vicijs vt detenacitate parcus; de arrogātiaſuꝑbus ꝑuerſe ꝯiecturāt. et tanqͣꝫacriſia ꝑcuſſi palpant in meridie.Quāobrē eluceſcit quantū imo qͣꝫneceſſariū ſit eis alieni ꝯſilij ducatū habere ⁊ ſequi. quia de ſomniante alius vigilans perfectius iudicat Ideo ve ſoli quia cuꝫ ceciderit non hꝫ ſubleuanteꝫ. et ve cecoſi cecatū ducat impietas et illuſio