Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCXIv
Einzelbild herunterladen
 

De diſtinctioneveraꝝ viſionū a falūs.

aliquē de vigilātibꝰ quō ſit an vigilat. Reſpōdebit ilico forte inſulſam hāc q̄ſtionē tuā. ſꝫ vrgere nondeſinas reſpōdebit ſb̓ſtomachāsbn̄ ſcio. Perſiſte vltra dic quōbn̄ ſcis. dicet maxima ē int̓ ſomniū ſuū. vigiliā diſſimilitudo ſiſil̓itudines varias adduxeris qͣsp̄tegimꝰ. eſtimo nullꝰ ſue reſponſioni aliꝰ erit exitꝰ qͣꝫ vt dicat certeſcio qꝛ ſic experior. Sed perge vltra inſiſte̓ affer ſimilē crebrohabere ſe indicat experiētia. dumſomniat credēs. ſcilꝫ loqͥ. legereaudire imo non ſomniare. Adhec qͥd iſte reſpōdebit niſi dicē ve ē tūc decipior ſi ampliꝰteruire cōtraniti voluerꝭ. dicēsita nūc. O bone vir etiā tu fallerꝭquāqͣꝫ ignores. Uideat ipſe qͥdvltra obmutire aūt ſufficient̓ allegare valeat ad liberandū. pedesſuos ab hoc laborinto. p̄ter ſolāexꝑimentalē noticiā ipſỉ vigilie.valde diſpar ē a ſomnijs. fortiorſcilꝫ atqꝫ lucidior. quā non ſeopinat̉ qͣꝫ ſcit intelligit vigilareTrāſferat̉ hec ſimilitudo. videt̉puerilis ad rem ſb̓limiſſima tractat̉ cōprimet̉ ſi erro inſolens arrogans qꝫ hūana curioſitas. fidei ſacramenta ſi noͣ penetrat indignat̉. qn̄ nec quotidianapuerilia ludicra ſufficit attingere. Hec etiā nos cōſideratio cautiores efficiet in reuelationibustm̄mō ſecernendis ſꝫ in oībꝰ generalit̓ nr̄is actibꝰ dijudicādis Qriens ſibi videt̉ ſapiens ſibi iu

veraꝝ viſionū a falūs.ſtus ſibi humilis. et ſibi dicit qꝛ diues eſt in ꝟtute neſcit miſer ē miſerabilis pauꝑ cecꝰ nudPreualet in vanitate ſua in multitudine ſpūalium diuiciaꝝ ſuarūgloriat̉. dicit in exceſſu ſuo mouebor in et̓nū Sꝫ certo alto ſomno preſſus fallit̉ qꝛ oīa hec aſpicit in lūinoſe ꝟitatis vigilia ſꝫſub ſimulacro ſomniculoſe vanitatis experit̉ hāc fraudē. Tūc pͥmū deo ꝓpicio excitat̉ a ſomnopcc̄i. et nihil inuenit diuiciaruꝫ ſomniatarū in manibꝰ ſuis. Fit hoc regredit̉ ad lūinoſū et p̄fulgi diem humilitatis ſibi vigilat vanitati dormiebat. videt tuncerrorē ſuū et illū ſecū diuqꝫ retractans ipſe patiebat̉. vere deſipiat obſtupeſcit. vere ſuꝑbūet arrogantē tumidū aut alit̓ vicioſuꝫ ſe fuiſſe dcp̄hendit quanqͣꝫalit̓ prius exiſtimabat Quare ſic;Quia mentiebat̉ iniqͥtas ſibi Etqͥd miꝝ ſi mentit̉ inquitas ſibi pl̓qͣꝫ ſi ſomniās de ſomnijs. maniacus de furia. et ſtolidꝰ de ſapiacorruptiſſime iudicarit. Sic ē plane vicioſi de ꝓprijs vicijs vt detenacitate parcus; de arrogātiaſuꝑbus ꝑuerſe ꝯiecturāt. et tanqͣꝫacriſia ꝑcuſſi palpant in meridie.Quāobrē eluceſcit quantū imo qͣꝫneceſſariū ſit eis alieni ꝯſilij duca habere ſequi. quia de ſomniante alius vigilans perfectius iudicat Ideo ve ſoli quia cuꝫ ceciderit non hꝫ ſubleuanteꝫ. et ve cecoſi cecatū ducat impietas et illuſio