nō vanitas ſꝫ cyaritas. ⁊ iā in humilitatis terrā radicē virtutis. neiactantie aurā velleret̉ alte demiſerat Hec charitas ⁊ edificatiōisneceſſitas a p̄ſumptionis ſuſpitione btm̄ paulū abſoluunt qꝛ ſubintroductos falſos apl̓os qͥ glorioſos ſe mōſtrabāt auctoritatis ſuepondꝰ impulſus ē ꝓpalare. quāqͣꝫplura ſint in eiꝰ etiā laudatiōe plena hūilitatis ⁊ recognitionis proprie fragilitatis ⁊ ignorantie Anin corꝑe inqͥt vel extra corpus neſcio. deꝰ ſcit. Et iterū Factꝰ ſū inſipiens ⁊cͣ. Eſt igit̉ nō qͣlibꝫ manifeſtatio reuelationis ſibi facte arrogans vl̓ ſuꝑba ſꝫ ea tātūmō q̄ fitinanit̓ vane ⁊ abſqꝫ fructu edificationis vel ꝯſilij ſꝫ fit ad exonerandū tumorē animi a vēto iactantieqͦ plenꝰ eſt. Ad ſcalpendū deniqꝫpruriētes aures aſtantiū curioſahmōi narratione vanitatum. Etſinō aliud afferret hec loqͣcitas incōmodū. abūde illd̓ e qd̓ magnarei ⁊ inappreciabilis fit ꝯſumptio.duꝫ ſcꝫ tp̄s inutilit̓ delabit̉. Quocirca nō parū ad rē attinet ſi resde qua fert̉ eſſe reuelatio ſit vtilisad mores. ad rēpublicaꝫ. ad diuini cultus honorē vel augmentuꝫ.aut ſi ſit ſuꝑuacuis rebꝰ ſeu narrationibꝰ immixta. Proinde in ſecularibꝰ hiſtorijs ⁊ actibꝰ humanisſic reperire ꝯmune ⁊ laudare ſe p̄thō abſqꝫ culpa iactātie dū ſue defenſiōis vrget neceſſitas Sic Tullius ꝑorando ne pelleret̉ in exiliūſeruationē ciuitatis romane a ſefactā aliaqꝫ egregia oꝑa ſui ꝯſul̓latꝰ ꝯmemorauit. Sic africanꝰ ſcipio triumphū quē de cartagīe ſb̓
iugata reportarat in defenſionisſue pr̄ociniū ꝯtra accuſatores ſuos allegauit. ⁊ vtrolibet abſqꝫ imputatione ad iactātiā Refert deniqꝫ plurimū ſiqͥs nouiciꝰ ſit in exercitio ꝟtutū ⁊ veteranꝰ. qm̄ virtꝰdū incipit leuiſſimo flatū ꝯuellit̉.Inueterata āt ſua ſtabilitate nixa ꝯſiſtit. Habes ex his pͥmi ſigniqͣlēcūqꝫ delucidationē ꝑ qd̓ dijudicare p̄t ſpūale numiſma vere reuelatōis a falſato denaio diabolice illuſiōis qd̓ ſigᵐ ē pōdꝰ hūilitatis. Et nōne hͦ pondꝰ hec hūitreuelatō fc̄a zacharie ⁊ elizabethſuꝑ Ioh̓is noīatione. Lege hiſtoriam ⁊ videb̓ ꝙ vicini ⁊ cognativocabant. puerū noīe pr̄is ſui zachariā qꝛ nō garrula ⁊ vana curioſitate ſuꝑ noīe pueri parētes vulgauerūt Illā dice̓ ſola extorſit neceſſitas dū in circūciſione puer eētnomē accepturꝰ. Sꝫ ⁊ eliſabet ſc̄ohūili verecūdo qꝫ pudore ornataoccultabat ſe mēſibꝰ ſex Et zacharias tāte hūilitatꝭ. fuiſſe ꝯuincit̉ vtad ꝟbū aſpectūqꝫ angeli ſtupidꝰ⁊ gelido timore ꝯcuſſus vix crediderit nūciāti. Addendum tn̄ ē qd̓vult btūs Gregꝭ. dialogꝭ. Hūilitatē verā nō eē ꝑtinacē ſꝫ obtꝑantēcū tremore quēadmod̓ de qͦdā libertino r̄fert qͥ rogabat̉ ⁊ adiurabat̉ renitēs ſuſcitare puerū. Uirtutis inqͥt pectꝰ nō eēt ſi hͦ caritasnō viciſſꝫ Et plane nō iā hūilitasſꝫ ſuꝑbū de ſua eſtīatōe ē iudiciū.ſiqͥs p̄tendēdo hūilitatē ꝯtēnat pͦlatū aliqͥd oꝑis ardui p̄cipienteꝫNeqꝫ hoc eī ageret ſi nō eēt ſapiens in oculis ſuis. ſi nō prudentie
o