Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CLXXXVv
Einzelbild herunterladen
 

Ioh̓ gerſonde vicijs

Neceſſe ē ſortē alterutrā ſubeamꝰ.aūt ꝓſꝑorū p̄mia ſi mādatis obedierimꝰ. aut ſupplicia ſi trāſgreſſores ſumꝰ. qꝛ nunqͣꝫ mētiri nouit.pro oꝑm qͣlitate. vtraqꝫ tribuēdaſpōpōdit Quid ſynagogā que tipus ecc̄ie fuit ẜm paulus dicitom̄ia illis in figurā ꝯtigiſſe. Quid inqͣꝫ ꝓſtrauit. deſeri qͣꝫ a deocladibꝰ opprimi niſi eiuſdē maliciafecit. Si igit̉ iuxta ꝑabolā ezechielis de duabꝰ ſororibus oolla ooliba. ſorori maiori ſil̓ia geſſit. imo flagitijs et fornicatiōibus amplius inſaniendo ſuꝑauit. quomōſibi credet impune cedere. Exꝑgiſcere tandem aliqn̄ ex longiori tuoſomno O infelix ſoror ſynagoge.exꝑgiſcere inqͣꝫ aliqn̄ et tue ebrie/tati diu ſatis vt ita dicā edormitemodū impone ꝓphetāqꝫ iſtum etceteros vide lege intellige ſi tamē vſqꝫquaqꝫ tua ebrietas ꝓph̓eteſtimonio cor abſorbuit Si ergovlla in te ſani cordis ſcintilla ſuꝑeſt ꝓphetaꝝ dicta ſedulo reuolueTu inqͣꝫ illic ſtatū et tuā ꝯfuſionē vtiqꝫ dormitantē. ſed ē vicinoimpēdentē ꝯſidera. videbis qͥs teexitus expectet. qͦꝫqͣꝫ male et periculoſe in his ſordibꝰ tādiu iaceas ſi ꝓphetas audis nec de te tot mala nūciant locutos arbitraris. ip̄a te fallis et periculoſe nimiū errore deſipis. de te enī illi locuti ſūt. minant̉ onera ſuper teniſi deſipis relapſura debes agnoſcere Sed fac eoꝝ vaticinia alio

ſpectare qͥd de tua ꝓphetia de iohānis ſcꝫ in apoc̄ cenſes An nonillā ſaltē ad te aliqua ex ꝑte ꝑtine̓putasⁱ pudorē ita ſenſu ꝑdidiſti. vt hec neges Illā ergo intuere et lege damnationē magne meretricis ſuꝑ aquas multas ſedentis. illic qͣꝫ tuā facta p̄clara ꝯtem/plare et tuos futuros caſusQu̓ eccīaſticus ſtatusꝓpter ſuꝑbiam tendit ad ruināOrro oīa imꝑia r̄gnagentiū qͣntūcunqꝫ potentia magna vel dura ob ſuas iniuſtitias et ſuperbias deletaaudias. euerſa videas atqꝫ peſſundata. Tu ſolidā humilitateꝫ ſuꝑquā fundata eras nullos imꝑetturbinū metuentē tam longe abieciſti. tuū qꝫ cornu tam in altum extuliſti. quando exciſo atqꝫ auulſotuo humili fundamēto tantā ſuꝑbie molem quā deſuper extendiſtinon ruituram putabis? Cepit iamduduꝫ tua ſuperbia nequaqͣꝫ ſe ferens palam ſed lente quidē et perdetentiꝫ. et propterea a plurimisruina illa eſt percepta Nūc vero in modum torrentis tota inceps ageris. et ex illo p̄ſertim tempore quo abominādū hoc ſciſmate inuaſit quod ꝓfecto ad pͥmastuas ꝯpͥmēdas neqͥtias intolēabiles inſanias falſas diuina ſuperte iracundia venire permiſit. quovel ſic regnum tuum deo grauegentibus odioſū iuxta euāgelica