Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CLXXXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Ioh̓ gerſonde vicijs

maīoꝝ charitate ꝯtinētia ſob̓etate diſtricta ſeueritate. videbis niſi talpa cecior es. tantā inter diſtantiā. qͣntā inter lutū et aurū.fiquidē his diebꝰ nr̄is in qͦs finesſeculoꝝ deuenerūt ab aureo capite illiꝰ p̄grandis ſtatue quā viditIn figura nabugodonoſor paulatim ſemꝑ in det̓iora argentū eset ferrū ꝓlabendo ad partē pedūluteam ac fictilem ꝑuenimusConuerſio auctorisad deūTa vero deus optime vineā tuaꝫ electiſſimā quamtua olim dextera ip̄e plancaſti cui ſepe ꝯbuſtā maceriā adferarū malignaꝝ coercendā incurſionē circūdediſti Ita ne inquā deſtructa ſepe. dirutā maceria deſpectam ac degenerē effectam Ita nevepribꝰ ſpinis ꝯpletā Ita nevuis dulcibus qͣs ex ea p̄ſtolabaris labruſcis ſceleribꝰ onuſtam vtvix per tranſiēs eādeꝫ eſſe recōgnoſcas quā tāto oliꝫ ſtudio tātacura et cultu nobilitaueras. Ecce vniuerſe fere diripiūt omniaagri pecora conculcant. hinc aperde filua ext̓minat. inde ferꝰ ſingl̓aris vniuerſa impetu vaſtās ac perſtringēs egregia queqꝫ depaſcit̉.Auerte obſecramꝰ dn̄e iram tuāvirgā furoris tui a vinea tua decelo ſc̄o tuo miſerētibus oculis ſuper reſpice etſi non ꝓpter nosindigni ſumꝰ ſaltē ꝓpter nomē tuūineffabili clemētia gl̓ioſum Scimꝰ

nr̄is impietatibus hec et maiorsdeberi ſupplicia Scimus pcc̄a nr̄aſuꝑ arena multa ſuꝑ oēm acerbitateꝫ grauitatēqꝫ grauiſſima. ſꝫ ec̄ſcimꝰ ē regione tuā īmenſam mīaꝫom̄ia hoīm pcc̄a que ꝑpetrata ſūt. ſed pn̄t in mentē cade̓ſūma incerta ſuꝑgredi Scimꝰ tuābenigniſſimā pietatē nunqͣꝫ ignoſcendo defeſſā. tuū ſemꝑ an̄uenireiudiciū imo ſuꝑ tua oꝑa vniuerſap̄ſtare Scimꝰ te ꝑentē eſſe. nos qͣntūlibet degeneres attn̄ filios. promagno aūt pcc̄o filij. ſatis ē patriparū ſupplicij. ſꝫ ſcio qͥd obſiſtitminꝰ nobis miſerearis ignoſcasid ip̄m volēs et appetēs qꝛ nequaqͣꝫ reſipiſcimꝰ ab erratis. qꝛ ad teingemiſcētes reuerti volumusqd̓ vtiqꝫ ſeruos tuos ꝓphetastue in nos vindicte nūcios tātū diligentia nos admones. legehāc nobis qua miſereri debeaseos inſinuās Sed nos qui ad tuamādata dura ſumꝰ ceruice indomabili corde ad veniā vocantem audimꝰ te excitantē. ꝯtemnimte ſuadentē. aſꝑnamur te ꝓmptūatqꝫ volūtariū ad preterita oīa. ſi p̄teritoꝝ peniteret ꝯdonādaper noua et peiora facinora quotidie ꝓuocamꝰ Proinde ad vocesnr̄as obſurdeſcis tuā qͣꝫ manū adhuc extentā a nr̄a ꝑcuſſione reuocas. ſed nouis potiꝰ ꝯtumacijsnoua indeſinent̓ flagella cumulasExcuſatō auctoris ſuꝑ