Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CLXXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

A Ierio.

de vicijsA Ierio.

Iol̓ iondat gr̄am Uidet̉ at hec ꝑabola.cōtra hos queſtuarios verbi deiadulatores ꝯgruētiſſime inductaqꝛ ſic̄ ſynagoga ſuos phariſeoshabuit aduerſus quos in euangelio acerrime xp̄ūs ſemper inuehitita nimirū hi noui ſubintroductiapl̓i ecc̄ie phariſei cēſendi ſūt qͥbꝰom̄ia a xp̄o de phariſeis dicta etforte alia pl̓ima neſcio an det̓iorāꝯueniūt de quoꝝ ſacrilega impietate qꝛ multa breuiādi ſtudiuꝫdicere cōcedit paucas xp̄i ſaltemſn̄ias. per quas ab eorū inſidioſaveriutia nos cauere admonet audiamus Nit itaqꝫ de eis ſaluatorſue fontē patefaciens nequitie Ar.tēdite a fermēto phariſeoꝝ quodeſt ipocriſis Et rurſū attendite afalſis ꝓph̓is qui veniūt ad vos inveſtimētis ouiū int̓nſecus aūt ſūtlupi rapaces An lupi rapacesſūt velamīa ouiū geſtantes. oīaque huiꝰ mūdi ſūt verbo ſuo ſe deſeruiſſe aſſeuerāt. facto aūt ip̄aporalia incredibili ardore ꝯcupīeinſidijs fraudibꝰ atqꝫ mendacijsvndiqꝫ exquir̄t An lupi rapaces ſūt ouicularū vellere amictivite auſteritatē. caſtitatē humilitatem ſanctam ſimplicitatem exteriori ſpecie ſimulant. Intus veroexquiſitiſſimis delicijs et variaruꝫcopia voluptatū vltra oēm mundanoꝝ luxuriā exuberāt An lupi rapaces ſunt ſub ouili imaginelatitantes. qui more ſacerdotū belis in ſuis penetralibꝰ oblatā de-

uorāt mero ſe ac lautis epulis cuꝫ ſuis vxoribus licet ſepe ſuisꝑuulis auide inſatiantes cūctaqlibidinibꝰ quaꝝ torrentur ardorepolluētes An lupi rapaces ſūtforis ouē mentiētes qui ea que facienda ſūt dicūt et faciūt. etalijs p̄dicauerint ſua ip̄a p̄dicatōne reꝓbi efficiunt̉ An̄ non lupi rapaces ſūt ouiū ſil̓itudinē falſo pretendētes qui angeli lucis pͥmoaſpectu apꝑeant. ſathane tam̄vt pauli verba ſūt xp̄o dn̄o. ſꝫſuo ventri ſeruiūt et per dulces ſermones et benedictiones ſeducuntcorda innocentiū Sꝫ audi adhucquid de illis ad ꝓpoſituꝫ ſaluatordicat ve vobis o ſcribe phariſetīpocrite qui mūdatis qd̓ de foriseſt calicis ꝑabſidis Intꝰ aūt pleni eſtis rapina et īmundicia. qui ſimiles eſtis ſepulcris dealbatis.a foris apꝑent hoībus ſpecioſa intus vero plena ſūt oſſibꝰ mortuoꝝet om̄i ſpurcicia Quid de eis veridici pōt quid aptius qͥd lucidiusqͣꝫ qd̓ celeſti ore dictū audis. ſꝫ etpaulus gentiū doctor p̄noſcēs inſpū taliū circā extrema tꝑa ſb̓uerſorū ingreſſū et ecc̄iam eos multa tandē vulnera ſēſurā ad thimotheū ſuū ſcribens illos ſummo ſtudio declinādos hortat̉ Naꝫ poſtqͣꝫ dixerat aūt ſcito in nouiſſimis diebus inſtabūt tꝑa ꝑicl̓oſaet erūt hoīes ſeip̄os amātes cupidi elati ſuꝑbi blaſphemi et multaque his addit ab his ſeductoribꝰ