De lloribu cegi. arūmoraliū ſiue ⁊
De lloribus regularūdebens alios ꝓniores eſſe ad peccanduꝫ ex mō ſuo agendi qui ſibinō eſt in p̄cepto. nihilominus ipſeoꝑari nō deſiſtit. ſecus in caſibushic excluſis vbi malicia ꝓpria eſtſcādalū gratis acceptū. vbi p̄te̓anō eſt aduertētia nec eſſe debꝫ deſcandalo alteriꝰ. et vbi quis ad illud oꝑanduꝫ teneret̉ ¶ Ille dicit̉ex malicia ſua peccare et ſcādalūacciꝑe. nō ex actu alteriꝰ qui informatus ſufficient̓ de bonitate huiꝰ/mōi actus. nihilominꝰ cadit in ruinam. vt ſi ex voto religionis emiſſo. ꝑn̄tes poſt ſufficientē de religionis ꝑfectiōe informationē ſe ſcādaliſari ꝯquerant̉. ſcandalū eſt hͦnō iā puſilloꝝ ſed phariſeorū. acceptū ſcꝫ nō datū. ¶ Quilibet abom̄i actu cui nō eſt aſtrictus aliunde tenetur deſiſtere. qn̄ timet aut timere debet ẜm vehementē ꝯiecturam ſcādalū puſilloꝝ. quouſqꝫ deillo cōpeſcendo diligentiā cōpleuerit. niſi forte ꝓ cōi vtilitate vnctio ſpūſſancti doceat illud tuncagendū. vt xp̄us fecit in publicatione veritatis ſacramenti.De vij. peccatis mortalibus Et pͥmo de ſuꝑbia Ca. ij.ppeticus glorie ſieſt de vera gloria et ꝓpterdeū. virtuoſus eſt Si de vana citra deū et nō con deū vt in bōisfortune nature vel gr̄e venialis ē.tā ex genere qͣꝫ ex more ſi ſit ad finem bonū. vt pro euitatione infa-
noraliū ſiue ocmie. aut ꝓ magno bono edificationis aliene. ille apperitus diſcretus eſt ⁊ meritoriꝰ. ſi gloria ſit fl̓aet de pcc̄o moͣrli aut ꝓ fine malopͥncipalit̓ ⁊ vltimate tūc moͣrlis e¶ Preſūptio Arrogātia. Iactantia et ypocriſis generalit̓ et ꝓprieſūt de illis q̄ nō ꝯueniūt homi taliter ſe hn̄ti. ſi illa hr̄e vel credit vl̓inordinate appetit. ꝓpterea ſemꝑhn̄t errorē vel maliciā inuolutamqn̄qꝫ venialē et ſepe moͣrē ẜm genus obiecti et iuxͣ circūſtantias intentionis et finis atqꝫ ceteroꝝ VPreſumēs de dei mīa ꝙ ſaluabit̉qͣlitercūqꝫ peccauerit ⁊ in pcc̄o ꝑſeuerauerit errat in fide. ſi hͦ iudicet ꝑ intellectū. et in moribꝰ moͣrliter ſi talit̓ afficit̉ ꝑ volūtatē abſolutā. qͥa de ꝯdicionata non oꝑtetEt ita diſtingui poſſit in valde ml̓tis de intellectu ⁊ affectu. qͥa ẜm hͦpcc̄a varia naturā ſortiūtur. vt dicant vel errores vel mali moresvl̓ vtrūqꝫ. ¶ Preſūptio de ml̓tismeritis ⁊ gratijs fl̓a eſt ⁊ temeraria ſi nō inſūt Si aūt credat̉ et ſētiatur ꝙ ex ſe ſūt pͥncipalit̓ impiaeſt. qͣntūcunqꝫ pͥus haberent̉. ꝙ ſiſingl̓ariter eas hr̄e qͥs gloriet̉ peſtiferā eſt atqꝫ phariſayca p̄ſūptō¶ Credere et ſētire qd̓ ex meritisp̄cedētibꝰ aliqd̓ bonū aut p̄miuꝫꝯſequat̉ nō eſt p̄ſūptio vel errorſi ad deū tanqͣꝫ ad originale pͥncipiū actu vl̓ habitu ſolū referaturDeus enī miſeret̉. cuiꝰ miſeret̉. hͦ ēgr̄am dat. vt ex illa aliā gr̄am largiatur ¶ Celare pcc̄a ſua nō ē ex