Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CVIIv
Einzelbild herunterladen
 

De floribus regularūmoraliū ſiue de

De floribus regularūSicut interfectio homīs ebriuꝫ vtentē rōne habet culpammaiorē qͣꝫ fuerit talis eb̓etas Sicaliqui dicerēt de pcc̄is dānatorūAmbulandū eſt in ꝟtutū doct̓navia regia. vt nec ſtrictius fiat deimandatū nec latiꝰ qͣꝫ ip̄e mādauerat. qͣꝫuis inde ſumere poſſint aliqͥaut malicie velamē libertateꝫ autecon in deſꝑationē corruere Nontn̄ oībus om̄i tꝑe et loco predicaudā aſſerimꝰ quālibet veritate. qui tenetur repͥmere illecebra anqꝫ ſit moͣris pͥmo omiſit repͥmere et euitare. et hoc imputabitur ad culpā mortalē in primo inſtanti eſſe gr̄e. et eſſe pcc̄i mortalis. et an̄ nūqͣꝫ fuit verū dice̓ iſtemoͣrliter omittit Pcc̄m venialemagis poſſꝫ dici cohibitū qͣꝫ ꝓhibitū et eſſe contra inſtitutione ſeumonitionē qͣſi mediū int̓ p̄ceptumet ꝯſiliū. qͣꝫ abſolutē ꝯtra p̄ceptūcōmunius tn̄ dicit̉ citrā aut p̄t̓p̄ceptū p̄ter dilectionē deiꝯtra Om̄es pͥmi motꝰ qui aptiſūt inſeqͥ rōem per regulari ſi p̄uenerint dici pn̄t pcc̄a. etiā inꝑuulis et fatuis qꝛ ſunt p̄ter ordi nature pͥmitꝰ inſtitute tn̄ rectiꝰhoc dicit̉ de adultis rōe vigētibꝰin eis. inſuꝑ circa ratio peruigileſſe debet Omnis infideliū vitāpcc̄m eſt. et ſi dum ex infidelitateoꝑant̉. alit̓ non oꝑtet qm̄ poſſintbn̄ moralit̓ oꝑari. ſicut de fidelibꝰextra gratiaꝫ ſn̄ia rectior tenetQui mīma negligit paulatī decidit veniale pcc̄m ſi ꝑimit

moraliū ſiue dede ſe vitā gr̄e infirmat tn̄ oꝑationē eiꝰ eſt vita ſcd̓a. ad mortēſi multiplicat̉ diſponit retardatqꝫa ꝓfectu meriti ab acceleratiōeviſionis dei. In via eniꝫ deigredi regredi eſt. Fac interim ſcꝫduꝫ es in pcc̄o morli quicqͥd bonipōt vt deus illuſtret cor tuū. nambonū opꝰ de gene̓ morale etiamfactū exͣ charitate vtilitatē affertmultā. ſicut nocet veniale qm̄ pertale opus diſponit̉ ad operaꝟtutū. ad faciliꝰ reſurgendū trahitur ſeu aduerſa ſeu ꝓſperaiuxta qd̓ expedire noſcit deus. QNullus actus de genere moris inhn̄te vſuꝫ rōnis eſt ſimpl̓r indifferens neqꝫ quo ad bonitatē moꝝneqꝫ quo ad meritū vel demeritūſaltē boni tꝑalis Quantū obligamur et qͦtiens ex diuina auctoritate q̄rere ſalutē nr̄am eternam.tm̄ et totiēs obligamur bn̄ oꝑariex gra Et qͥa quolibet momēto tenemur actualiter tenderead beatitudinē eternā. cuꝫ hoc ſitp̄ceptū affirmatiuū. idcirco ſꝑculpabiliter omittimꝰ exͣ gr̄amaliquid oꝑamur Solus deusnullus alius abſqꝫ eius cōmiſſiōepōt directe per ſe obligare quēcunqꝫ hoīem etiā ſibi ſubditū abſqꝫ eius cōſenſu libero ad actus interiores et latentes habēdos. ſol̓quippe deus pōt de talibus iudicare. alij aūt niſi de eius mādato et reuelatione. ſed tm̄ de exterioribus Noͣnter vero dicit̉ directeet per ſe. et abſqꝫ cōſenſu libe̓o. qꝛ