LectioI

lxv

naturali Deinde baptiſatus eſttanqͣꝫ vitam gratie recepturus.quam tamē in veritate prius habuerat. Poſtmoduꝫ aſcendit deaqua oſtendens vitam terciamactionis virtuoſe. Tandeꝫ manſit ſuper eum ſpūſſcūs in ſignumvite quarte que eſt confirmationis ꝑmanſiue. ¶ Dicamꝰ adhucꝙ huic vite quadruplici opponūtur totidem mortis generā Nāeſt mors nature. que fit ſeu perannihilationeꝫ eius totalem. ſeuper ablationē eorum que natureſue debita ſunt ſeu per immiſſionem contrariorū habituum ꝓhibentium liberum exerciciū huiꝰvite quēadmodū eſt peccatū originale quod fomes mortis dicitur et tyrānus membrorū et lexpeccati et a quo ꝓueniunt ceteaincōmoda vt debilitatio viriuꝫ.ignorantia. hebetudo et ſimiliaetiaꝫ poſt baptiſmū. Iuxta hocdicamus ꝙ eadeꝫ anima poteſtſimul eſſe ꝑticeps vite naturaliset mortis naturalis. Mortis dico que non eſt per annihilationem ſed aliunde modis dictis.Si de vita ſecunda que eſt vitagratie loquamur inuenimꝰ mortem ei contrariaꝫ. que contingitex correptiōe debite illius armonie quam in gratia gratū faciētecōſiſtere poſuimus. quēadmodūenim ſi corrūpitur corpoalis illacomplexio reſultans ex qualitatibus primis contemperatis ad

inuicem animam abſcedere nccēeſt. Sic deficiēte gratia non remanet ſpūſſcūs anime vitam p̄ſtans. Porro vite tercie contrariatur actio ꝑuerſa aut ceſſatioab operatione tunc debita. Uidemus eniꝫ ꝙ natura abhorrēsocium pati nequit animam diueſſe in materia abſqꝫ proprijs etdebitis actionibus. Non minuspoteſt eē diu ſpūſſcus in animaque vel criminalit̓ vel nihil operatur ¶ Demum nulla eſt morscorrūpens quartam vitam confirmatōis ſtabilite et hoc in eadem anima. Sed obſtinatio inpeccato que peccatū dicitur admortem. et he vite conditioneshabet oppoſitas in diuerſis. Addamus rurſus dicētes ꝙ īpoſſibile animam ſola vita naturaliviuentem operari ſalutem ſuam.Cuius oppoſitū pelagianꝰ erroraſſerebat. Itaqꝫ ſi non pōt corpus mortuum vitales operationes exercere quomō dicet aliqͥsanimam vita ſua carentem queeſt ſpirituſſanctus in opera viteſpiritualis exire poſſe. Non eniꝫeſt anima ratōnalis par alijs viuentibus quibus ſicut non competit niſi finis vnus natualis ſicvna vita eſt ſufficiēs. Anime ꝟorationali p̄paratus eſt finis qͥdem ſuꝑnaturalis. qͦs ergo negare poterit ſuꝑnaturalē ei vitāet oꝑationeꝫ eſſe neceſſarias vtꝑtingat ad eum qui ſuper ip̄am

II