Druckschrift 
2 (1483)
Seite
LXIIv
Einzelbild herunterladen
 

De paruulis adchriſtū trahendis

De paruulis adꝯplices ſtudeant quantū diſcretepotuerint ad emendationē reducere imo alios pro eis quātinꝰet ipſi qui priꝰ demonū nūc hocangelorū fungantur officijs. Tertium ē vt ſi peccauerint de ceteropro vt eſt humana fragilitas ſēꝑtamē adhibeant tempore et locoipſū ꝯfeſſionis antidotū quaꝫ nihil eſſe valiturā obteſtor iterū etiterū ſi fuerit integra et ſufficienter explicans atqꝫ dinumeranscognita ꝯfitentis peccata circūſtantijs maxime eis peccatiſpecieꝫ mutāt Quartū eſt Indiconēpe ſingulis obligatorie ſedexhortatorie ſepiꝰ vt teneāt facilēquandā obẜuationē omni tꝑevite ſue tam rememoratione etqͣdā ſatiſfactione peccatorū integre ſimul ꝯfeſſorū qͣꝫ cautelaaliqua futurorū Utor vero ꝯmūniter hoc modo vt dicāt ſingulisdiebus bis pr̄ nr̄ aue maria etſemel de mane et ſemel de ſerototidem ꝓſtrationibus ad terrāſi et vbi ꝯmode fieri potuerit Raro autē muto in hoc magnitudine et varietate criminū diuerſitat ē huiꝰ mōi obẜuationū quoniam vix iſtud fieret et in alijs penitencijs ſecretioribꝰ p̄t ſcrupuloſiꝰvarietas talis tradi. ſi in hocinnocētes nocētibus exequem ꝯquerant̉ innocētes quiaminꝰ obligati ſt̓ ne ſimiles eēntnocentibus ip̄e ꝓhibuit manutenuitqꝫ Hāc vero quadruplicemiſtitutionē ꝑuulis metro ludēs

chriſtū trahendisꝯprehēdi vt eas altiori mente reponāt oꝑe aut verbis alioscorruperis vnqͣꝫ Sit ſatis ipſa tibi ꝓditio ꝓpria Si quos ꝓdideris monitis actis ve nephādisDiſcrete ad rectū mox reuocareſtude Non pudor obſiſtat tua qͥnconfeſſio plene Crimina ſcita notet vel nocet illa tibi Tu de ꝯfeſſis gratus tu ne recidiues Signoaliquo facili iugiter eſto memor Ad extremū vſqꝫ ꝑuuli diligitis infantiā. Ut qͥd diligitis vanitatē queritis mēdaciū. Ienite fident̓ nll̓e viarū infidie. nulluslatet āguis in herba Cōmunicabimꝰ mutuo bona ſpūalia qꝛ temporalia vr̄a nll̓a reqͥro Ego vob̓doctrinā. vos mihi or̄onē impēdetis. imo orabimꝰ inuicem vtſaluemur Sic angelos nrōs viciſſim letificabimꝰ/ in quoꝝ ſolennitate hec ſcribo Sic forte. nec iamforte. ſꝫ certa ſpe miſericordiā inueniemus apud patrē noſtrūobediemꝰ voci ſue in acceſſu nr̄oad / ego ꝓuocādo. vos exequēdo Nec deerūt pij gratie deuotionis amplexus in pn̄ti miſeriaꝯſolatorij. poſtmodū glorie conſūmate ꝑpetua vnitas ſubſeq̄turAd quaꝫ nos oēs ſpiritu paruuli debemꝰ inuitat ipſe Ieſusſpirituali collocutione et afflatuiugiter inſpirās et dicens Siniteparuulos venire ad me.Finit A cecclxxxiij. invigilia Inuētionis ſc̄e Crucis.