De diuerſisTentationibus

De diuerſiscōpleuerimꝰ q̄ etiā ſub et̓ne mortis int̓minatōe implēda mādauitIniuerſa aūt hec p̄cepta in hisduobꝰ ꝯtinent̉ Dilige deum ſuꝑoīa. ⁊ ꝓximuꝫ tuū ſic̄ te ip̄m. ſiqͥsꝟo ſuꝑ hec aliqd̓ bonū effece̓it. isꝓin̄ maiorē gr̄am obtinebit Qd̓ſi int̓roges. qͥd eſt ſuper oīa deuꝫamare. plane groſſeqꝫ reſpōdeo.Hoc eſt. ſic eū diligere. vt nll̓o pacto qd̓libet aliud qͥs amare velitper qd̓ ꝑderet dei amorē Proximū aūt ſic̄ ſe ip̄m diligere eſt ei finaliter quidē vitā optare eternāgr̄am vero in pn̄ti ſeculo Inſuiid ei facere velle qd̓ rōnabilit̓ ⁊ iuſte in ſil̓i caſu ſibi quiſqͥs fie̓i vellꝫUn̄ manifeſtū eſt ꝙ is qui eſt iudex cōſtitutus. neq̄qͣꝫ velle debetlatronē a morte vel carcere libe̓are quāqͣꝫ ip̄e fortaſſe in ſil̓i caſu ꝯtra rōem liberari cuꝑet. Et ex hͦpl̓imis eiuſcemodi tentatōibꝰ rn̄deri poteſt.I nōnūqͣꝫ qui ſacrū altatis ſuſciꝑe ꝯſtituit ſacr̄moccurrit ſue indignitatiscogitatō ꝙ videlꝫ neqͣqͣꝫ ad hͦ dignus eſſe p̄t. et p̄ẜtim ſibi videturꝙ nō bn̄ ſua ſit delicta ꝯfeſſꝰ Fie̓iaūt p̄t hoc ſuggeſtione demonis.vt tm̄ bonū impediat̉ Quae̓ igit̉is cogitare debet ad hͦ nūqͣꝫ ſe dignū ꝓprijs viribꝰ fieri poſſe quāqͣꝫ etiā centū ānis ad id laborāsincūberet. niſi ex ſpēali dei munē̓id fiat qd̓ ſane munꝰ p̄t eq̄ nūc ſic̄poſt centū ānos dn̄s elargiri Debet rurſus ꝯſiderare. qm̄ hac ī vita nēo ꝑ infallibilē abſolutāqꝫ cer-

Tentarionibustitudinē ſcire p̄t. vtꝝ in gr̄a ſit annō. vere ne ſit penites. an nō. vtrūrecte ꝯfeſſus ſit an nō. niſi ad hocſingl̓aris accedēt reuelatō Itaqꝫqui ſine hac certitudīe ſuſciꝑe nollet euchariſtiā. is ꝓfecto ſeipſumdeciꝑet ⁊ qͣndā ſuꝑbie ſpēm hr̄evideret̉. Eſt alia hūana vel moralis certitudo q̄ in nr̄o ꝓpoſtto etreqͥrit̉ et ſufficit. cuꝫ videlicꝫ quisin ꝓpria recollectione et cōſcīe diſcuſſione id egit qd̓ tuꝫ ſua diſcretio. tū bonū alioꝝ ꝯſiliū eū debe̓facere iudicat. atqꝫ hoc ꝑ ſufficiens tꝑūs ad id cōiter obſeruatūcōſuetū qꝫ. Qd̓ ſi tūc in pcc̄o moͣrli ẜm ꝓpriū iudiciū is ſe eſſe nō videatur. tuto ⁊ ſine noui periculopcc̄i ad cōionē accedere pōt ⁊ qͣꝫqͣꝫ vt frequēt̓ accidit ſibi fortaſſeleuia q̄dā dubia ſuꝑueniāt. ea tn̄ꝯtemnere imo vincere debꝫ ⁊ adconriū agendū ſemet ip̄m cogereLeue autē dubiū voco. cū qͥs potius de aliquo fert iudiciū. qd̓ ſitbonū. iuſtū ⁊cͣ. qͣꝫ ꝙ ſit malū et peccatū ⁊ nihilominꝰ qͣſdā ratōnesvel cogitatiōes in conriū habꝫ q̄aliquā ei dubitationē afferūt. nōtn̄ ita qͥn pͥmuꝫ iudiciū multo ſibiſit certius in tantū ꝙ ſi res ip̄a alterius foret. de ea nequaqͣꝫ ambigeret aut cūctaret̉ Uerū ſi nō maiorē certitudinē de vna partiumhabet qͣꝫ de altera. ſiſtere debꝫ qͦuſqꝫ ad earū aliquaꝫ magis aſſētiatur et hoc vel alioꝝ vel ſue rationis conſultatione vel inſpiratione diuina obtēta per orōnem.Niſi enī hoc mō quis ſecuritate in