Druckschrift 
2 (1483)
Seite
Lr
Einzelbild herunterladen
 

diaboli

.l.

mala intētione fieri aſſeueret vt eiſi ſuꝑior fuerit. obedire recuſet. vt ſi ſubditꝰ eſt tractet immaniteratqꝫ vlla ſine mīa corrigat et ſuꝑoīa. vt qꝛ hmōi delicta oꝑaturmeliorē ſimplicit̓ ſe cēſeat. et pacto deterrimā ī ſe aſſumat ſuꝑbiā fortaſſe maiꝰ pcc̄m erit qͣꝫ om̄esalioꝝ defectꝰ. qͦs tāta diligētiafiderat. curioſitate tanta exploratQuāobrē cōuenit ab alienis delictis oculos abducē eos ꝯuertēin ꝓpria ſi aliena pcc̄a conſiderare nc̄ariū extiterit. id fiat illispatiēdo. de his enī ml̓to plꝰ qͣꝫ decorꝑali morbo dolere debꝫ etpati. Id etiā fiat. dn̄m his orādo et cogitādo deniqꝫ ſui defectus maiores ſūt. aut niſi eum deimīa ꝓtex erit grauioribꝰ multo criminibꝰ irretiri implicariqꝫ poteritqui etenī vult diuinā mīam itaalienis ſic̄ ſuis delictis ignoſce̓ isꝓfecto illā odio hr̄e videtur.Onnūqͣꝫ aliena bōa oſtēdit demr̄at. vt qͥs in ſceCeſtiſſimū facinus corruatin liuoreꝫ .ſ. et inuidiā. vel is in flāmetur ad ꝯcupiſcentiā taliū diuitiarū. talis ſtatꝰ pōpatici. tal̓ gl̓ie.taliū veſtiū. equoꝝ taliū. pulcritudinis talis. et general̓r taliū qͦrūcūqꝫ bonoꝝ vt etiā eiuſmōi bona nanciſci adipiſciqꝫ nequit. hincdoleat angat̉ atque melancoliaꝫincurrat:Onnunqͣꝫ de alioꝝ dictiset factis in menteꝫ alicuiꝰvehementē ſuſpitionē iducit hoſtis. ꝑſuadens illi hmōi cun

cta fieri vel ad irriſionē turbatōꝫqꝫ eius vel ad ſibi damnū inferen De qͥbus tn̄ in ꝟitate nihil eſtSuborit̉ āt hec aliqn̄ tentatō int̓vxorē maritū int̓ fr̄em et ſororēet int̓ quoſqꝫ amiciſſimos ex quagrauiſſima mala ferme incredibilia ꝓficiſcūtur Et eſt plane peſſima tētatio. de altero. et de amicop̄ſertim malū ſuſpicari adeo faciliter. id ita celerit̓ credere qd̓ pene ſꝑ eſſe fl̓m poſtmoduꝫ cōperit̉Quare ſummo ſtudio vitāda eſthmōi infauſta ſuſpicio Qd̓ ſi eaꝫquis a ſe neqͥt penitꝰ abijcere. tūcmultū ꝓderit ea aduerſus alte qͥs aīo ſuo verſat illimet aꝑirevt is ꝓinde ſe excuſet ſatiſfactōnem afferat Uerū nōnunqͣꝫ agithoſtis vt has ſuſpiciōes in cordeqͦs recondat. et apud ſe teneat. vthac recluſione ille incremēta ſuſcipiant. pluſqꝫ inferāt nocumēti neqꝫ alter inde ſe excuſare q̄at Conve̓o nōnūqͣꝫ incōſiderata neqꝫ obſeruata oportūitate ꝯgruentiaqꝫtꝑis. vel ex malignitate iracūdiaqꝫ illas ꝓferri facit. vl̓ etiānimia aſſertione vt is cui hecdicūt̉. iraſcat̉ turbet̉. atqꝫ in aliūodiū cōcipiat. qͣſi hoc apud ſecogitās Quid ita ne iſtud de mearbitrat̉ me tl̓eꝫ is eſtimat ſi mihiamicꝰ eſſet ꝓfecto hec mīme age̓tnon ſibi on̄di vn̄ de me ſentire ſicdebeat Sic de eo ip̄e cōmeruiEcce itaqꝫ quō hoſtis vndecͣqꝫtam dicendo qͣꝫ tacēdo ſuas fraudes inijcit.

G 2

Laga. 3