ac ſcrupuloſitatē.xliiii.
moͣre nō ē. foͣrtſibi ſcrupulū conſcīeNon em̄ auctor gratie deus hitarevult in tali conſcīā inqͥeta et turbida. Quippe cū de eo ſcriptū ſit. Inpace factꝰ eſt locus eius. De horūſcrupuloſorū nūero vident̉ hi forequi cum pſalmū aut orōem dixeritnon cum actuali intētione ſꝫ mentisſb̓repta euagatione. quam hūanaīfirmitas ex ſe vitare non p̄t. repetere et reſumē iteꝝ et iteꝝ non ceſſent. Attſi cōtigere p̄t vt qͣntūcūqꝫreiterēt. id qd̓ reiteratū eſt fiat itaīſipidū. et qn̄qꝫ plus qͣꝫ illud quodpͥus negligenter et inaduertenterfuit ꝑ ſolutū. Quibꝰ et aſſociādi vioent̉ illi qͥ cum cōpetēter et ſi nonſufficient̉ contriti ſunt atqꝫ confeſſiquia īpoſſibile qͦ ad nos videt̉ vtſufficient̉ contriti ſint de pctis ſuisnō ſunt ꝯtenti ſꝫ ſemꝑ ſcrupulū hn̄tſe nondū debite confeſſos eſſe/ fatigant ſeip̄os et confeſſores ſuos cūreiterationibꝰ confeſſionū. preſertide leuibus pc̄tis modici ponderis.Illic iuxͣ pſalmiſte vocem trepidātes vbi non erat timor. ¶ Iſtis oībus ꝑiter cōſultū ſit vt non de ſuaiuſtitia ſꝫ de mera dei confidāt mīaſicqꝫ ponderāt ſuam negligentiamvt p̄ponderent dei infinitā clementiaꝫ. Meminerint qͦꝫ illius cōis dc̄iꝙ Ultra poſſe viri non vult deusvlla reqͥri. Itēqꝫ illi reiterātes orationes ſuas aduertāt. ꝙ eccīa nonobligat ad actualē intentōem ꝙͣ qͣꝫbona ſit. ſed tm̄ vt ore ꝑſoluant̉.Nō ergo nccē eſt vt reiterent qd̓ ſe-
mel̓ dcm̄. licet in aduertent̓ putantSꝫ ſufficit vt de ſua negligētia doleant et cōfiteant̉ et qd̓ iniūctū fuerit loco negligēter actoꝝ ſolū reddant. Hoc tn̄ intelligi volumus. dehis qͥ naturalit̓ aut ex infirmitateaccn̄talit̓ fluxibiles nimis. hn̄t fantaſias. et velint nolint. qͣſi ad leueꝫventi flatuꝫ. ad alia a ꝓpoſito facillime diſtrahunt̉. Non aūt de his qͥfortes ſunt a naturā in ſuis organis ſed quaſi aīales et beſtiales. exſua carnalitate et torpore. malaqꝫcōſuetudīe ad oīa ſpūalia pigri. etad cūcta q̄ carnis ſunt ꝓmpti qͥ etſpōte quaſi tꝑe ꝑſolutōis horaruꝫſuarū. quia eis non ſapiūt. aſſumūtſibi cogitatōes de exterioribꝰ in qͥbus eoꝝ animus plus deliciat̉. auttāta ſomnolētis ex mala ſua cōſuetudine. et diabolo ipſis illudēte obruunt. vt vix recolāt de vnico verſiculo totiꝰ hore quā ꝑſoluiſſe putātTalibꝰ timeo grauiſſimuꝫ inſtabitpurgatoriū. ſi euaſerit ꝑpetuū incēdiū. niſi hic debite cōterant̉ et ſatiſfaciāt ꝓ tam grauibꝰ et qͣſi affectatis negligētijs. Nō eſt noſtre mentis hos tales excuſare. aut occaſionem male libertatis eis dee̓. Sicutnec in ſuꝑioribꝰ intentionis noſtreextitit p̄ferre ſimpl̓r aridos deuotis. ſꝫ ſicut hic ſic et ibi. et viceuerſaPuſillanimes et pauꝑes bone volūtatis ſuſcepimꝰ qͣꝫtum ad pn̄s attinet cōſolari. et tam ip̄os qͣꝫ aliosad caute oꝑandū. ſuā ſalutē exhortari. ¶ Et quia tactum eſt aliquid