De ſimplificationecordis
Incipit tractatꝰ de ſimplificatione. ſtabilitione. ſeu mundificatione cordis doctoris ꝯſolatōrij. M. Io. gerſon Tācellarꝭ. pariẜPrima notula. de vi abſtractiua intellectusN ſimplicitate cordisquerite illū. Hāc ſapiētis exhortatione. hanc ſimplificatione cordisilli face̓ nequeūt qͥ ſūt in ſe multipli.ces varijqꝫ. Proptereā ncc̄e ē ſpūale cor aīe qꝛ caro nō ꝓdeſt quicqͣꝫad vnitatē recolligi. ſi caue̓ debeatpericulū qͣle notauimus in fine tractatꝰ alteriꝰ Hoc ꝟo quō fiat explicare difficiliꝰ ē. qͣꝫ qͣliter nō fiat agnoſce̓ Et qͥdē apd̓ eruditos in ph̓icis diſciplinis hēbit iſta manuductio nr̄a pͥma minꝰ difficl̓tatis Pollet itaqꝫ nr̄ intellc̄s vi abſtractiuaq̄ longe ꝑfectior efficaciorqꝫ ē. qͣꝫponat̉ in eſtimatīa ꝟtute bruti vtpote ouis Que tn̄ vt dicit Auicꝭ. exmotu et figura lupi viſi elicit moxinimiciciā nō ſenſatā quā refugit.Noſter igit̉ intellc̄s pꝰ inſpectionēfantaſmatū cauſatoꝝ a rebꝰ ext̓nſecis. In̄ format pͥmo cōceptꝰ vagos ab om̄i ꝯnotatione accidētiūvt a ſitu. a loco. a figua̓. a tꝑe. ⁊ ſicde alijs. Quo facto remanet in aīaſil̓itudo eēntialis in qͣ ꝯueniūt exteriꝰ a ꝑte rei oīa ſenſata q̄ ſūt eiuſdēgeneris vel eiuſdem ſpēi. Exᵐ pͥmi.aīalitas Exᵐ ſcd̓i hūanitas. Quadenudatiōe ſic fc̄a remanet abſolutus ⁊ vl̓is ꝯceptꝰ aīal̓ Remanet in
xxviijſuꝑ ſpecificꝰ ⁊ abſolutꝰ ꝯceptꝰ hoīsqͦs ſigͣnt voces iſte aīal et hōDe ſimplificatione.ij. nocIld cordis ī meditatōeꝑ abſtractione a fantaſmatibꝰ ⁊ fiRaducaᵐ (guris ꝑ bonūmus ꝯſequent̓ ad ꝓpoſituꝫde ſimplificādo meditationē nr̄aꝫ circa diuīa ꝑ abſtractiōeꝫa fantaſmatibꝰ ⁊ figuris. Ecce ſtetꝙ ſcimꝰ nos hr̄e dilectionē boni⁊odiū mali. Stemꝰ in his paucis pͥmo. qm̄ inuenit̉ ſil̓e de reliqͥs ml̓tisAudio igit̉ et cognoſco ꝙ diligisbonuꝫ. Int̓roget te meditatio tuaq̄ res ē iſta dilectio. Conſtat itaqꝫꝙ neqꝫ colorata ē neqꝫ ſonora. nꝫſapidā. nꝫ odorifera. neqꝫ frigidā.nꝫ calida. nō lenis. nō aſꝑa. Itē int̓roget te meditatio tua qͣlit̓ ⁊ in qͦſe figat ⁊ ſtatuat. cū id in qͦ ſe fige̓et ſtatuere videt̉ neqꝫ figuratū. nꝫcorpulentū ſit calidū frigiduꝫ ⁊ coloratū..iii. notula. De ꝯceptu boniabſoluto ſeu vniuerſali qͣlit̓ fiatIces fortaſſis ꝙ nō hēasꝯceptū dilectōnis boni qͥnde nc̄itate ferat̉ cordis. intuitꝰ ad hoc vel ad illud bonū particulare. vt ad bonā tunicā. ad bonū cibū. ad bonū hoīeꝫ. Et ita dereliqͥs. Rn̄ſio tibi pꝫ ꝑ alteram ꝯſiderationē pͥorem de vi abſtractiacordis intellectualis. Per cuiꝰ ꝟtutis oꝑationē. tolle bonū hoc. tollebonū illd̓ ſic̄ loquit̉ Augꝭ. et remanebit veꝝ ⁊ generale bonū. Qd̓ qͣliter fiat iam aperuimꝰ. Cōueniūt
D. a