Druckschrift 
2 (1483)
Seite
XXVIr
Einzelbild herunterladen
 

De meditatione

Xxbi

Eminimꝰ aliqͣs nos ſcripſiſinſe doctrinas vel īduſtriasnedū latino ſꝫ gallico ſermone ſuꝑ hn̄da meditatione tali. licet fortaſſis vſi ſimꝰ alijs t̓mīs vtpote ī tractatulo de myſticꝭ. theologla ꝑte ea praxim huiꝰ docet. etin altero de mōte ꝯtēplatiōis edito. alteroqꝫ rurſū de mēdicitate ſpirituali ꝯpoſito Deniqꝫ tāta reꝑit̉difficultas tāta pro diuerſitate hominū varietas in practicādo. doctrinā vere ſc̄eqꝫ meditatiōis anſilē̓ vel aliqͥd ſcribe̓ ꝯſultiꝰ ſit. videor egomet mihi qn̄qꝫ ſub dubio.hincinde mente fluctuare.Septima cōſideratioMeditatio ē vtilis ad ꝯtēplatio ꝑiculoſa ꝓpt̓ indiſcretioneꝫIm em̄ recogito abſqꝫmeditatiōis exercitio nullſecluſo miraculo dei ſpeciali ad ꝑfectiōeꝫ ꝯtēplatiōis dirigit̉aut ꝑuenit. nullꝰ ad rc̄iſſimā xp̄ianereligionis normā attingit imo vixſe ꝯponit audeo zelās ſc̄e meditationis ſtudiū ſuade Atꝟo totiēsexꝑtus ꝑicula ſedulꝰ recogito difficultatē arduā raritatē ꝑueniēdi trahe̓ meditatio nitit̉ ego qͣi torpēs et ſtupidꝰ efficior Sꝫ qͣſierit qͥs pacto ſic euēiat (qd̓ nimiꝝ freq̄nter exꝑtū ē) vid̓lꝫ vt ꝯtigat ſtudiūmeditatiōis ꝯuerti dilabiqꝫ vel inmorbū melācolice paſſionis ꝓpterīmoderatiōeꝫ vel ꝓpt̓ ſuꝑbiā dariin re ꝓbū ſenſū diabolice illuſiōis.Ex meditatiōis abuſu id fieri ſciat

Octaua cōſideratioabuſꝰ meditatiōis ꝯꝑat̉ abuſuivini reſpectu febricitantiū.Anuducamꝰ id qd̓ dicimꝰScimꝰ vinū in iocūditateꝫet hōis ſalutē ꝯditū Sicei ſcriptura ſic loqͥt̉ Uidemꝰ tn̄ex abuſu potātiū p̄ſertiꝫ febriūdiſcraſia laborāt potꝰ vini aliasſalubris cāt vel egritudinē āpliorēvel maniā vl̓. furorē qn̄qꝫ mortēNos āt filios adā qͥs egrotos. qͥsfebricitātes eſſe peſſimis aīe febribꝰ negauerit. Quibꝰ ꝟtūtur in nauſeā et amaritudinē diuinoꝝ eloqͥo ꝟba. qͥbꝰ in fel ꝯuertit̉ ſuauiſſimdīni ꝟbi panis. Heu miſeros nos.heu qͣꝫ ex intima ꝯſideratiōe tal̓ miſerie ꝯclamauit apl̓us. Infelix ego qͥs me libēabit de corꝑe mortꝭ.huiꝰ Et ſubiūgit Grā dei ih̓ꝫ xNona conſideratioIn meditatiōe aſſit diſcretio quaꝫparat exꝑti et boni viri ꝯſultatio.Uid agamꝰ ergo qͥd dicimꝰ; Ibimꝰ ne p̄cipites perabrupta vicioꝝ; Ibimꝰ ne deſideria cordis nr̄i. et in adiuentōibꝰ peſſimis deſꝑati ſine freno ſine lege ſine ordine. Nūqͥd ſufficientnob̓ cogitatiōes inutiles vage iſtabiles ſordide fluxū ſōnioqꝫ ſill̓imo ꝯſolationē vel edificatiōeꝫ allature ſūt ſꝫ deſolatōem mneſtiſſimāet ruinā oblectātibꝰ ſe in eiſdē Rn̄debimꝰ neqͣqͣꝫ ita fieri debe̓. ſꝫ aſſitdiſcretio moderatrix in oībꝰ. quā

D. 2