fectione ſtatuū. ꝙ ſtatꝰ ē aliqͦs ꝑfectiōis nō vt hīte ſꝫ adipiſcendeqm̄ in ip̄m et ꝑ ip̄m ſatagit profitens ꝑfectione adqͥrere nō qͣlicunqꝫ mō ſꝫ ſpēalit̓ ꝑ tria vota cū annexis regl̓e et inſtitutis Eſt inqͥūtaliꝰ ſtatus ꝑfectiōis vt iā habiteet exercēde in alios. qͣlē dicūt eſſeſtatū p̄latiōis ad ꝙͣ ſpectat aliosnedū ſeip̄os purgare illumīare ꝑficere tāqͣꝫ ierarchas in ecc̄ia AEcce iā aꝓpbare videt̉ hec diſtinctō illud qd̓ cābat̉ de imꝓprietate locutiōis dū ſtatꝰ ꝑfectōis ille dicit̉ qͥ nō ex ſe ꝑfc̄os hꝫ ſꝫ ꝑficiēdos. videat logicꝰ ſi ſeqͥt̉ Iſteeſt ſtatꝰ ꝑfectōis adqͥrende e̓go ēſtatꝰ ꝑfectōis Nūqͥd nō aptiꝰ vocat̉ ſcola vel via vel diſciplina adꝑfectiōꝫ adipiſcendā qͣꝫ ſtatꝰ ꝑfectiōis abſolute Quis dice̓t ꝙ religioſus eſt in ſtatu glorie ꝑpetueeſt tamen in ſtatu talis glorie Nōqͥdē adepte ſꝫ adipiſcende ¶ TNolumꝰ vt p̄diximꝰ vbi de re ꝯſtiterit deẜuire ꝯtentiōi de noīe Propte̓a neqꝫ reputamꝰ h̓ inſiſtendūſi ſtatꝰ curatoꝝ dēat dici ſtatꝰ veltm̄ mō grādꝰ vt ꝯcedat̉ grādꝰ ꝑfectiōis exercēde et nō ſtatꝰ ẜm illos qͥ n̄ dicūt eē ſtatū ſine voto vl̓obligationē ꝑpetua A ¶ Si cōcedat̉ hoc illis Nōne ſūt curati ſuis eccl̓ijs ſel̓ ſuſceptis obligati nōcedere nō fuge̓ tāqͣꝫ veri paſtoēsꝙͣ admodū ſuis ſūt aſtricti maiores p̄lati. T ¶ Dicūt ꝙ nō ⁊ hͦex duplici ſigno. pͥmo quia pn̄t intrare religionē abſqꝫ ſpēali diſpēſatiōe pape. nō ſic ep̄i Rurſus qͥafacultatē hn̄t libera reſignādi velꝑmutādi qͣlis nō ꝯcedit̉ ep̄is A
Diue̓ſitas arguit̉ ex hac duplici radice qꝛ vbi maiꝰ periculū ibicautiꝰ agendū fuit Eſſet aūt maiꝰꝑiculū ſi fas eſſꝫ ep̄is paſſim eccleſias ſuas dimitte̓ qͣꝫ de curatis Nihilominꝰ ē ꝓportionalis obligatōiure diuino curato ad ſuā ecciam⁊ p̄latoꝝ maiorū ad ſuas cāthedrales. ita ſcilꝫ ꝙ neutrū licitū eſtabſqꝫ rōnabili cā deſere̓ ceptā eccleſiā Sꝫ euidentior cā reqͥrit̉ vbimaiꝰ vt dc̄m ē īminet ꝑiculū Hincde p̄latis papa retinuit ſibi ꝯgnitionē ſpēaleꝫ. nō ita de curatisT ¶ Probabilis ē iſta rn̄ſio. qͥ cōſequēt̉ infert curatos eē tā in gradū qͣꝫ in ſtatu ꝑfectiōis exercendeNō ita de religioſis qͥ. vt tales. p̄ciſi ſūt. nō p̄ſūt cet̓is. nec ſūt ſacerdotes nec clerici vn̄ moͣchꝰ dr̄ qͣſiſolus ⁊ plāgēs ſeu dolēs. A¶ Quo pacto igit̉ p̄t aliqͥs curatus deẜto ſtatu ꝑfectiōis maiorꝭ.ad ſtatū mīoris vltra deſcēde̓ vtmoͣchus fiat T ¶ Dicēt aliꝗͥ ꝙhͦ nō p̄t niſi rōnabilis cā ſubſit. c.eē ꝯgnitiōꝫ papa reliqͥt eoꝝ ꝯſcīeEſt autē rōnabilis cā ſi curatꝰ videt eē ſe ſcādaloſū ppl̓o ſuo. ſi penitꝰ ineptū inſufficientē et ignarūꝓ ſuſcepti regimīs officio que cāeſufficiētes ſūt etiā in ep̄is vt a papa. vel ſpōtanei vel inuiti tranſferant̉ A ¶ Mouet ex diuerſo nōnullos iſta q̄ fit trāſlatio de mōachis in ep̄os Aduerſat̉ inqͥt talisaſſūptio duplici voto obedie ſcꝫet pauꝑtatis. qm̄ et diuitias hn̄tſn̄ ꝑfectōis diminutōe ꝓut ab eisꝯcedit̉ ⁊ a ſuis abbatibꝰ cū r̄gularibꝰ diſciplis abſoluunt̉ ¶ TRn̄dēt iſti diuitias ſe hr̄e ī epiſco-