theologiavt q̄dam patiens ſit. benigna. nōemulans. non ambitioſa. Et hocmō de ceteris. Sic̄ ergo de theologia ſpeculatiuā dicimꝰ ꝙ nō q̄libet. ꝑuerſa eſt aut ꝑuerſos inhabitat. nec in ea vitiū eſſe ponimꝰ.Sed in abutentibꝰ ea qͣliter nullꝰin theologia myſtica abuſus eſſepoteſt niſi forſan modo pretactoper ſuperbiam obiectiue.ponit dr̄am in¶ CONII. ExElI. ter ꝓbos fideles exemplo on̄des quō iudicantde theologia myſtica.N hōibus nō ꝑuerſis nec auerſisa deo fine ſuo p̄t alterā int̓ theologum ſpeculatiuū et myſticū differentia inueniri qꝛ vnꝰ ab alteroſecernit̉ qualit̓ artifex ſolū ſpecl̓atiuus ſine inſtr̄is ꝯueniētibꝰ ⁊ habitibꝰ adqͥſitis differt a practicoexꝑto ⁊ in vtriſqꝫ abūdante. Hācdifferentiam nouam ſūptam exoꝑis facilitate vel difficultate familiari poſſumꝰ on̄dere exemplo.Siquis peritiſſimꝰ in arte muſicenō aūt exercuerit ſe in vocali cantu neqꝫ ī cordis aut organis imovocē habeat raucam ⁊ inſtr̄a muficalia diſcordia/ ſatagat tn̄ iſte vl̓cantare vl̓ inſtr̄a pulſare nulli dubiuꝫ qͦn oberrabit ⁊ neqꝫ dulcemneqꝫ ſuauē ſymphoniam valebitafferre. Hec ſil̓itudo reſpicit eū qͣde diuīs ſcit artificioſa diſſere̓ qͥdde moribꝰ ſil̓iter ⁊ ꝟtutibꝰ regl̓ashꝫ et ſpeculatiuū plerunqꝫ ſermonem ſꝫ nondū vult ad ea q̄ cognoſcit ꝯformit̓ operari. cogitur lan-
guens illam apl̓i vocē plangere.velle adiacet mͥ. ꝑficere aūt nō inuenio Caret quippe virtutū habitibus tanqͣꝫ inſtris / habēs carnerebellem et diſſonam ſpūi que dūtangit̉ nihil ſuaue nihil diuinū ſꝫraucū. ſurdidū. ac ſtrepidulū reſonat Sed ⁊ ſpūs dū velut quidamuſicus ſatagit obſequi deo ī hymns ⁊ canticis pioꝝ deſiderioꝝſentiunt̉ tm̄ mō fragores ⁊ tumultus obtuſi deſiderioꝝ carnaliumatqꝫ t̓renoꝝ Iſtam rem mille ſil̓itudines pares on̄derent in ceterꝭ.artibꝰ ſcribēdi. pingēdi meditandi. militādi nauigādi ⁊ ſil̓iuꝫ Porro ita pueri magꝭ. ſine arte paulautim extendendo deambulatione⁊diſcūt recte ambulare qͣꝫ iacendoetiamſi mille regule eis gradiēdivel modi dicerent̉. ſic̄ fabricandofabri fimus. qꝛ ſil̓iter inqͥrimꝰ qͥdē virtꝰ nō vt tm̄ mō ſciamꝰ ſꝫ vt bn̄oꝑando boni efficiamur ait Arꝭ.on̄t ph̓oꝝ ca¶ Conſ. xxxli. i. liginem ⁊ theologoꝝ claritateꝫ ſub exēplo maris galilee ⁊ nauis ventoꝝ piſciū⁊ vocatione filioꝝ zebedeiAr theologiaꝫ myſticaꝫſumꝰ in deo hoc eſt in eoſtabilimur ⁊ a mari turbido ſenſualiū deſideriorū ad litꝰ ſolidū et̓nitatis adducimur in hacꝯſideratōe Dr̄ntia etiā int̓ duastheologias ſpecl̓atiua ⁊ myſticādocet̉ Speculatīa qͥppe ſi ſola eſtnunqͣꝫ qͥetat. inqͥetat̉ potiꝰ. alioqͥnnō dixiſſꝫ ille qͥ voluit inueſtigare