Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

C C Clii.heologia.

tem Iidemus hoc ī pueris videmus hoc in hominibꝰ ocioſis ꝙ ītalibꝰ querūt oblectationem quianullū afferunt ī cōſiderādo laborem Sed de his vere enūciauit ẜmo ꝓph̓icus Nouit dn̄s cogitationes hoīm qm̄ vane qꝛ ſūt finecarentes ſomnioqꝫ ſinules Nonenim ad aliquē fine vtilē ordināt̉imo frequēter cū homo in talibꝰſe oblectauerit triſtis manetmeditatiōis Conſide̓. xxlii. difficultateet laborem exponit exemplum tāphiloſophicis qͣꝫ poeticis de orpheo virgilio et herculeEditatio difficultatē ſortitur ex eo ꝙ vltra ſenſationes actuales vel fātaſmata paſſim occurrētia ip̄a nitit̉vltra ꝑtingere vel in aliqͦ fixa ſtare Exꝑitur in ſe crebro qͥlibꝫ ſtudioſus difficultatem que eſt i ſiſtēdo ad aliqͥd attēte ꝯſiderādū cogitationē ſine diuerticul̓ ad aliaEt hoc dū fit cogitatio iā trāſitin meditationem nō vt cogitatiodeſinat eſſe ſꝫ vt deſinat eſſe cogitatio Quis itaqꝫ neſciat fortiſſimos eſſe motꝰ actuales ſēſuū nūchos nūc illos eſſe ſimiliter cōtinuuꝫ fluxū fātaſmatū nll̓s ignorāt.Pterea ſenſualē motū vnire autfluitatia fātaſmataʳ cohibere velſiſtere vel ſuꝑgredi et ad aliqͣꝫ certam cogitationem ſuā ſb̓ determinatis limitibꝰ claudere opꝰ eſt valde nō habituatis et inſolitis neqꝫ

fieri poteſt abſqꝫ illo qui clauditcertis limitibꝰ mare et ponit t̓minum fluctibꝰ eiꝰ ſicut in vtrē ꝯgregans aquas eiꝰ At vero difficultas hec augetur et fit labor inſuſpicabilis dū animꝰ denudae̓ nititur cogitationem ab inuolutioneaccidentiū hoc eſt circūſtātijs loci et temporis et aliorū que p̄ſentat ſenſꝰ vt abſolute et nude qͥdditates rerū apparea̓t qͣſi nō cōuolute tempori et loco Dat exēplūdiuinus Augꝰ de ꝯſideratiōe veritatis et bonitatis quas dum inſua puritate meditari ſatagimꝰconfeſtim occurrit hec vel illa bonitas Et hec vel illa veritas in ꝑticulari et ſit cogitatio nr̄a cū tepore et loco vt dicit notant̓ ph̓s.i. metaph̓ice Pertine ad hoc eſtimo poeticas illas fictiōes ⁊ imaginatiōes vnā de orpheo cythariſante ⁊ erudice quā ad inferosdilapſā euehere nitit̉ ad ſuperosEt alterā apud virgiliū de Eneatrāſeūte ad cāpos eliſios Et ibidem intelligēte q̄ futura erāt p̄enarationē maris et obdormitionem cerebri Nō enī tales viri qͦspro theologis habuit antiquitasocioſe fabulātur Orpheus eſt virſapiētie deditꝰ qͥ ꝑ aurate vl̓ eburnee cithare modulos hoc eſt perdebitā ⁊ armonicā moꝝ ꝯpoſitionē ſiſtere facit fluminā defluētiūdeſideriorū. ꝯponit quoqꝫ et māſueſcere facit ferinos et brutalesaffectus Deniqꝫ compellit ſiluas

L L