Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Marcum

qͥſqͥs iſtas logicas duas vellet cōfunde̓. ita vt rhetoricā in ſpeculatiuis. et logicā pͥorē in practicis ſciētijs exigē̓t. ille in abſurdiſſimos ineptiſſimosqꝫ errores corrueret totIdinc eſt ꝙ a Tullio ī rhetorica veteri et alijs politiſantibꝰ irrident̉. ⁊inculpant̉ illi qͥ ẜm logicā pͥorē enitunt̉ leges atꝫ cōes hoīꝫ locutōesint̓pretari Iocantur ſiqͥdem talesverboſi. ſophiſte. garruli. de ſolo nōmine ꝯtrauerſiā nectētes. inciuilesdeniqꝫ et ceruicoſi fantaſtici et adnullū ciuile ſeu politicū negociū regimen atqꝫ ꝯſiliū idonei vſqꝫadeovt vix ip̄i qͥ tales ſunt. loqui quicqͣꝫaudeāt vix aliquid audire pn̄t qd̓nō ſtatim calumniandū aut negandū aūt diſtinguendū eſſe ꝯtendāt.Sed fallit eos plane ignorātia pͥmiſſe diſtinctiōis inter logicā atqꝫrhetoriā Et qꝛ logicā primā introducere ſatagūt vbi ea nō opus eſtIlli ex aduerſo nō parū aberrauerunt qͦ dū ſpeculatiua veritas ſolaꝯquerit̉. rhetoricos loquendi modos. principaliter ſecuti ſunt. Innumeris itaqꝫ et infinitis vinculis dūſe nitunt̉ abſoluere ſemet cōſtrinxerūt. Neqꝫ tn̄ nego qͥn viciſſim logica vna. alteriꝰ opem qn̄qꝫ requiratEt qm̄ pari quodā ſenſu ad veritatis vniꝰ inqͥſitionē. plerūqꝫ ꝯcurrātSed qn̄. vbi. et qualit̓ hoc fit noncuiuſcūqꝫ. ſed ſapientis et artificiseſt. iſtud diſcernere. et eius inſuꝑ qͦvtrāqꝫ ꝑfecte cognouerit. et qui ſciuerit ẜm materie exigentiā. cognatos inferre ſermōes. hinc fit vt ali

qui carentes logica pͥori. reperiunt̉in tractatibꝰ aut doctrinis paꝝ reſoluti. ſed rudes et indigeſti ſic̄ ecōtra dictū eſt ꝙ ſoli logice innitētesſophiſte ſūt. leues et garruli. et inciuili cūctatōe paꝝ aut vix tolerabiles inuenti. imo ad p̄dicatiōes autdeliberatōes poſitas raro vident̉eleuati. qꝛ nec in illoꝝ exercitatiōeſe ip̄os tradiderūt. Iuxta hoc nonoperoſū eſt obiectōeꝫ p̄tactā diſſoluere. dicēdo ꝙ nullo mō in hiſtoricis narratōibꝰ. ſic̄ nec ī ꝓphecijs ⁊documētis moralibꝰ exigit̉ vel artēdit̉ veritas doctoꝝ ꝯformit̉ adſtrictas r̄gulas pͥoris logice. Sedſuffic̄ ꝙ modꝰ loquēdi cōis cui maxime ſe cōformat rhetorica ſeruet̉.vbi figuate locutōis tropice ⁊ trātſūpte ꝑ ꝑabolas et ſil̓itudines admittunt̉ et āpliꝰ qͣꝫ reliq̄. At hoc eſtqd̓ qͥdaꝫ irrōnabilit̓ dicūt ꝙ theologia ſuā hꝫ logicā ⁊ modū loquēdi ꝓpriū et ꝙ in ea nihil eſſe falſumde ꝟtute ſermonis dꝫ admitti. imodictū hmōi tanqͣꝫ irreligioſū impiūet blaſphemū a catholicis auribꝰreijci ꝯgruit Siqͥs ꝟo dixerit oppoſitū et rc̄e ſenſit ille dūtaxat ad vimloquēdi pͥoris logice oculos ꝯuertebat. qͣꝫuis nō vſqͦquaqꝫ rōnabiliter. Hinc ē ꝙ egregiꝰ doctor Augltū in locis pl̓imis. tū ſpiritalibꝰ. inli. de doctrina xp̄iana regulas proexpōne ſacre ſcpͥture dedit et ab aliis datas collaudauit. Inter quasvna eſt ꝑ ſynodochē vbi ꝑs ꝓ toto ſumit̉. Alia ꝑ yꝑbolē vbi ꝟitasad exagerādum excedit̉. Alia vbi