¶ Preſcriptā pefenſionēvideret̉ quaſi videlꝫ more pitagoricoꝝ nō liceat aliud int̓rogare qͣꝫſi magiſter hoc dixerit Tollendaeſt igit̉ e medio ſicut odioſa cōcertatio et inſectatio inuidioſa ſic ꝑtinax et animoſa huiꝰ vel illiꝰ doctrine defenſatio Patet aūt ꝯſcīamea apud te deus. qͥa nullatenusodio cuiuſcūqꝫ fuerā inductꝰ ſcribere que ſcripſi Sed qꝛ veriſſimetūc mihi videbat̉ ſicut et nunc magis ac magis inſpicio modos illos loquēdi nimis imꝓprios eſſevn̄ et ſic dixi inter cete̓a poſtqͣꝫ devnitate ad deū q̄daꝫ inducta fuerant. hoc tropo inqͣꝫ ꝓbat boetihoīem bonū eſſe deū iuxͣ illd̓ Dixidij eſtis/ non quidē per veritatē etvnitate diuine eſſentie ⁊ locutionēꝓpriā. ſed ꝑticipatiue et aſſil̓atiueimmutatiue et nuncupatiue. Ꝙ ſiauctor iſte pari modo rn̄derit ſidicta ſua intellexiſſe de illa vnificatione ſpūs cum deo nō ꝯtendonō contradico ſed explicationemaliter ſonare non dubito Hec ibiUide queſo o lector ſi modeſtioreſſe potuerit ſermo meus. additoꝙ poſtmodū taꝫ verbis excuſareconatus ſum p̄dictū auctorē poſtqͣꝫ innotuit mͥ ꝙ in alio loco plusexp̄ſſerit ꝙ creatura nullo modoꝑdit eſſe ſuū qd̓ habet in ꝓprio genere. ꝙ ſi idē inſeruiſſet ad verbatertie ꝑtis ſui tractatus. non ita p̄buiſſet occaſionē errandi et ſe culpandi. nō ſolū apud ſimplices ſꝫlr̄atos et edoctos Iidebit h̓ qd̓

EIdico verū eſſe qui forſitā incideritin tractatulū vnuꝫ quē de theologia myſtica tā ſpeculatiue qͣꝫ practice conatus ſum ordinare. hn̄shanc intentioneꝫ deducere ad notitiaꝫ familiarē et ꝓpriā ſcholaſticoruꝫ ea que deuoti homines deea magis affectiua declamationeet figuratiua locutiōe qͣꝫ lr̄atoriaꝓprietate tradiderūt Notet̉ locꝰille vbi theologia myſtica dr̄amhāc a lr̄atoria ponitur inter ceteras hr̄e qͥa vnit et tranſformatLij qui amant. ſibi ſomniafingūt ait virgilius ſuperhoc dicto cū exꝑientijs ⁊ratōe certa fundat̉ dictum pͥorisepl̓e mee quo ſic ponit̉. Sicut excarentia pij affectus et magis exaffectione eius per vicia errāt. nōnunqͣꝫ ꝑitiſſimi in ſacris. excecauiteniꝫ eos malicia eoꝝ et dati ſuntin reprobū ſenſum Ita et paruolumine intellectus et parua inſtructione in ſtudio lr̄aꝝ etiam ſeculariū. qn̄qꝫ p̄ſertim in logica prolabūtur aliqn̄ in errores ꝑiculoſiſſimos illi qui magnoꝝ ſūt e̓ga virtutes affectuū qͣles apl̓s vocauithr̄e zelū ſed nō ẜm ſcientiā adeovt ſi nō humilit̓ ſapiant et niſi ſeſecōtrahāt infra metās ſue ꝯgnitōnis nulli ꝑtinacius inueniunt̉ neqꝫabſurdius errores ꝯfingere ꝓpterea nō leuiter oꝑtet eos ſcribe̓ vl̓docē. ſꝫ nec abſqꝫ cautela magnāadherendū ē eis niſi p̄uia diſcuſſione diligenti et doctorum exami-