Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXXIr
Einzelbild herunterladen
 

vulgares et fulgidos feruoe̓s adqͦrū oīm ſublimes exceſſus et excedentes ſublimitates intelligentiatrahi p̄t. ſꝫ ſolus pͥncipalis affectus deo vnibilis Et poſtea ibid̓dicit Tāta eſt ꝟtus veri amoriset pulcritudinis ſolum facithoīes et āgelos excedere naturāꝓpriā vt in deū aſcēdāt. ſꝫ etiā deūqͣi naturā ꝓpriā egredi vt ad creaturās qͣſi infra naturā ſua ꝓducēdo deſcēdant Ecce quō om̄es iſtiexcellētiſſimi doctores in hoc ꝯueniūt aīa qn̄ rapit̉ in diuini luminis abiſſū. tota deficit a ſe ip̄a inillū quē diligit tota liqueſcit et ſuperintellectualit̓ ei vnit̉. vnitiſſime trāſfoͣrtur in ip̄m ita vt aīaa ſe ip̄a alienat̉ in iſtud diuiniarcani ſecretariū rapit̉: duꝫ ab illo d̓ini amoris incēdio circūdat̉intime penetrat̉ et inflammatur ſeip̄am penitꝰ exuit et diuinū quendam affectū induit et inſpecte pulcritudini configurata tota in aliāgioriam tranſit.Is p̄libatis rn̄denduꝫ eſttertio ad obiectiones rationes qͥbus dn̄s cācella-rius doctor venerabilis et vir eloquētiſſimus doctrinā prefati virividelicꝫ fr̄is Ioh̓ de Ruyſdroichvidet̉ aliqualit̓ calumniari et rebare Sciendū eſt e̓go auctorfati libri de ornatū ſpūaliū nuptiarū ſicut ille magr̄ arbitrat̉ydiota fuit ſine lr̄is in hoc maleerat informatus. ſꝫ erat ſacerdos

vt ſpero deo acceptiſſimꝰ primuspͥor et fundator cuiuſdā monaſte/rij canonicoꝝ regulariū in brabātia appellati viridis vallis cameracenſis dyoceſis et ſiti in quadāſilua que vocatur zonia iuxta ciuitatem famoſaꝫ que dicit̉ bruxellaQui doctrinā ſuam latino ſermone ſed theutunico cōſcripſit licet enī ꝯpetentis ſcientie fuerittamē tam eminētis ſcientie eratprefatam doctrinā latino ẜmonetam compoſito et ſtilo tam elegēti ſcribere potuiſſet niſi ſpeciali dono dei ſibi datum hoc fuiſſet Sedquidaꝫ frater eiuſdem monaſterijvir valde ingenioſus litteratuspoſtmodū ob profectum omniuꝫnationū quofdam librorū ſuorumlatino ſermone tranſferre in perſona ipſius curauit Ammirantes ergo doctrinam eius laico ẜmoneconſcriptam faciliter perpenderepoſſunt ip̄m nequaqͣꝫ hanc didiciſſe ab homīe vt ab humana ſciētia. ſed accepiſſe a deo a diuinaſapiētia et magr̄a vnctione. a fr̄ibus eniꝫ eius ꝯgnoſci pōt fuit miſſus a deo. cui in his nouiſſimis diebus hec deuota arcanaꝓfunda atqꝫ d̓ina deꝰ diſpēſādalargitꝰ ē vt noua admonitio ſuosmeliꝰ attraheret auditores. et vtſectam illorū liberoꝝ ſpirituū quitemꝑe vite ſue multū in brabātiaet illas partes pullulabant extirparet et errores ip̄orum denudāret. Iixit enim homo iſte dei