Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCXCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Suꝑ Canticacanticoꝝ

meos ſqͦꝝ mihi gradis ē numerꝰfamilia ml̓ta nimis ſicut moralit̓ inIob̓ on̄dit Gregꝭ linter qͦs ſimulpaſcit̉ dilectꝰ inter lilia. ſcādidā meritorū ldonec aſpiraret dies. ſet̓nitatis (et inclinēt̉ ymbre/ caliginisſtatꝰ pn̄tis. qd̓ vt celerit̉ adueniat.cupio diſſolui l reuerte̓ dilc̄e miad diuinitatis gloriāl ſuꝑ montesbethel. lin celeſtibꝰ. trahēs me tecūin alacritate ꝑnicil ſil̓is in hoc factꝰ lcapree hinnuloqꝫ ceruoꝝ liceat illic ex ſētētiā dice̓ voto perenni Aſculet̉ me oſculo oris ſuiſympſalmate qͣrto InciFINICA pit diapſalma qͥntuꝫ in ponunt̉ ſex ꝓprietates .ſ. xxij. xxiij.xxiiij. xxv. xxvi et. xxvij.Uerit amor qd̓ amat tenet/ in ſublimia ſurgit. Autcubat aut fert̉ aut diadema gerit Amor hortat̉ pͣs. Letet̉ cor q̄rentiū dn̄m et ꝯfirmaminiq̄rite faciē eiꝰ ſꝑ. Primū in oſculo.Alteꝝ in amplexū. Tertiū in ꝯcemplādo Eſt itaqꝫ iuxta qd̓ p̄tactūeſt pͥmꝰ actꝰ amoris naturalis liberi qͣꝫ gratuiti ſuꝑ infuſi. ſimplexꝯtinuus. Actꝰ ꝟo ſecūdi qͦs dicimferuorē amoris ſūt qͥdem ꝯtinui inpr̄ia. Sūt āt in via frequent̓ heu nimis int̓rupti ꝯpellēte ncc̄itate corꝑis ſeu frāgilitate īpietate ſpūsiſtud facientē. Pretēa ncc̄e crebrorepete̓ qd̓ crebro deſerit̉. Amorigit̉ ſeſe recolligēs d̓t. In lectulomeo. ꝑnoctes. Lectulꝰ hic accipit̉ſepiꝰ qͥete ꝯſcīe admittit alte qͣꝫ deū. coāguſtatū ē em̄ ſtratūita vt alter decidaMoctes pn̄t ad

lr̄aꝫ intelligi. qꝛ ſūt ꝯtēplātibꝰ aptiores. Sūt inſuꝑ noctes vmbre creaturaꝝ. Sūt qͦꝫ tribulatōes intusaūt exteriꝰ. ex pcc̄is aut penis ꝯtribulātibꝰ exurgētes. Dicebat vnꝰ examatoribꝰ. Ffactꝰ ſū ſic̄ nocticoraxī domicilio. Scādala nocticorax ſiꝓdit. mox tolerabit. Mox alijs qͣꝫdabit .ſ. auiculis diurnis. Cutiꝰlatet. Hhec ſil̓itudo ē ſolitarij/ poſita. Anſel. ſe ip̄o ad epiſcōpatꝰ ꝓdiret actōes. A beato ſil̓r optata eſt et laudata Gregꝭ. nobis autēore ſil̓ et aīo ſepiꝰ recēſita Amoridcirco d̓t In nocte q̄ſiui quē diligit aīa mea. Satis ē ab amore notificatꝰ ille q̄rit̉ ſb̓ epytētō quēdiligit aīa mea Queſiui illū etinueni. Cur obſecro inuenit; qꝛ erat tūc tꝑs. aut locꝰ bn̄placitiſui. Sciebat ꝯmoditates āplioresqͣs ex dilatōe ſpōſa ſuſciꝑet qͣꝝ ml̓tas tractatu ſcd̓o theologia myſtica prideꝫ notauimꝰ et in vulgaride mēdicitate vbi formā inſecuti ſumꝰ de mēdicātibꝰ vicos plateas ſatis ample formā ſb̓ paucishic tāgit̉. Surga ait plꝰ animi feruoreqͣꝫ corꝑis agitatōe circuibo paſſibꝰ corꝑis ſꝫ ſpūs. ciuitateꝫcuiꝰ ꝑticipatio eiꝰ in id ip̄m quāglorioſa dicta ſūt liberā mr̄ nr̄a vicos qͦs dicimꝰ eſſe ordines angeloꝝ. et ꝑlateas generalit̓ omniūmāſionū celil Queſiui inuenideo ī meliꝰ diſponēte. Amor ſubiigit¶ Inuenerūt me vigiles cuſtodiūt ciuitatē Eſt ciuitas occidit ꝓph̓as in qua vidit pͣs. ꝯtradictionē et iniqͥtatē. ſuꝑ cuiꝰ muros