ſympſalma .iiii.Partitio ij. ccxciiij

ſympſalma .ijOtāt amor. languet amplexibꝰ heret amici Quoſecūqꝫ rapit huc. videt.audit habꝫ Introduxitinquit me rex in cellā vinariam ⁊cͣvſqꝫ in finē capituli ſecūdi. Potatamor introductꝰ in cellam vinariāpotat fructū dulcē gutturi ſuo. potat ſobriam. ſicut hymniſat eccleſiaebrietateꝫ ſpūs ⁊ hoc de calice illoꝑſalmiſte gloriantis. Et calix meinebrians qͣꝫ preclarus eſt. Indeiteꝝ. Inebriabunt̉ ab vbertate domus tue Et in canticis iſtis. Comedite amici et bibite et inebriaminicariſſimi. Atuero quia dixit apoſtolus. Nolite inebriari vino. in quo ēluxuria. Ad quod refert̉ illud eiuſdem. Nō plus ſapere qͣꝫ oportet ſapere. ſed ſapere ad ſobrietatē. ſubiūgit amor ſponſe ſuam ſignificās ſobrietatem in ebrietate. Et ordinauit in me caritatem. Amor ſiquidēetiā dei ſi nō fuerit ordinatꝰ. ſi fuerit zelus dei feruidus ſed non ẜmſcientiā multiplicē ſepius perniciemoperat̉. vbi tn̄ arbitrat̉ obſeqͥuꝫ ſepreſtare deo. ſicut alibi deductū eſtde impulſibus et temptationibus.Et iteꝝ poterit hic aliqͥd curſim tāgi. Eſt aūt ordinatus amor ſeu caritas vt diligat̉ deus ſuper omnisex toto corde ⁊cͣ: Qua in re mirumvidetur ſi amor dei poſſit eſſet nimius cū modus eiꝰ ſit eſſe ſine modoꝓut notat nomen ebrietatis quaſiextra briam ſeu menſurā. qm̄ ex verbis Dionyſij myſticus amator. ꝑ

immenſurabilē et abſolutum purementis exceſſum ad ſuꝑeſſentialemdiuinaꝝ tenebraꝝ rādiū om̄ia deſerens. et ab om̄ibus deſtitutꝰ aſcēdit Itiqꝫ ſi mētis exceſſus eſt immenſurabilis. ip̄e eſt immenſus etſine mēſura vel bria. ⁊ ita vere ebrius. Et hoc plane cōfitemur. ſed nōeque poſſumus loqui qualiter inhac ipſa ebrietate ſpiritus. Idemſpiritus ineffabilibus ⁊ ignotisineffabiliter et ignote cōiungituret vnitur. Quo ſuꝑ myſterio. multabalbutiendo garriuit inſipiētia. noſtra in de verbo et hymno glorie.et ſuper illo xp̄i. Qui māducat meācarnē et bibit meū ſanguineꝫ. in memanet et ego in eo. Tractatu. ix. ſuper magnificat. Ueꝝ quanto plusbibit̉ hec ebrietas ſpūs cū ſobrietate pie meditatiōis tanto creſcit ſuamanifeſtatio. et de manifeſtationeſua ſuꝑadmirabilis infinitatio miro quodam et vix intelligibili myſterio. ꝙ ex manifeſtatione naſciturebrietas. et ex obſcuritate ꝑ ceptaclaificatio maior venit. Ad qd̓ ſpectat totꝰ ille ſermo diuiniſſimꝰ horacene ꝑ quatuor capitula Iohānisqui tūc ſupra pectꝰ dn̄i recumbensintroductꝰ eſt in cellaꝫ vinariā vbicū ordinata caritate hauſit ebrietatem ſpiritus ad iutelligendum iſtiꝰvim ſermonis. In quo videt̉ quaſinugatorie nobis ignaris totiensrepetere xp̄s de circūinceſſiōe triūꝑſonaꝝ ad inuicē in identitate eſſentie. De incircūceſſione p̄terea ꝑ

P 1